Μικρός έτρεχα σε συλλαλητήρια έξω από την Ιντερσάτ. Ήμουν σίγουρος, παρά τη μικρή μου εμπειρία ότι ο Μπατατούδης έβαζε "μέσα" την ΠΑΕ και μας είχε φτάσει στο ύστατο σημείο αξιοπρέπειας. Σε καφενεία και ραδιόφωνα πολύς κόσμος φώναζε: "Και αν φύγει ο Μπατατούδης ποιός;"
Μετά ήρθε ο Γούμενος. Χρόνια νεανικά, ενηλικίωσης. Αρχικά ελπίδες, μετά αγωνιστικός μαρασμός, φιάσκο Λουκά, "περήφανες" πωλήσεις. Ξανά σε συλλαλητήρια και καταλήψεις στην Τούμπα. Γύρω τα καφενεία, τα ραδιόφωνα (συνοδευμένα από το όλο και πιο δημοφιλές ίντερνετ), το βιολί τους: "Κι άντε έφυγε ο Γούμενος ποιός να έρθει;"
Τρελαίνομαι όταν ακούω τωρα σε μία μεγαλύτερη ηλικία ξανά την ίδια κασέτα. Δεν την έχετε καταλάβει ακόμη τη δουλειά ότι ο Π.Α.Ο.Κ. είναι αθάνατος και δεν εξαρτάται από κανένα πρόσωπο; Δεν έχετε καταλάβει ότι ο Π.Α.Ο.Κ. είμαστε εμείς που ανεξάρτητα από θέσεις, θα βρισκόμαστε πάντα σε γήπεδα, δρόμους, συλλαλητήρια, εκδρομές; Γιατί δίνετε σε πρόσωπα μεγαλύτερη αξία από όση έχουν;
Ο κύριος Ζαγοράκης έχει κάνει καλά και κακά στο σύλλογο, εσείς τα ζυγίσατε πιο πάνω ανάλογα με το που δίνει ο καθένας βάρος.
Παραμένουν όμως κάποια αμείλικτα ερωτήματα που ποτέ δεν απαντήθηκαν:
Ερώτημα 1: Όταν έφυγε από πρόεδρος, είχε βγάλει μία βαρύγδουπη ανακοίνωση ότι μας χρωστάει τους λόγους για τους οποίους παραιτήθηκε, και επειδή εμείς είμαστε οι αιμοδότες αυτής της ΠΑΕ θα τους βγάλει εν καιρώ.
Ο καιρός πέρασε, αυτός γύρισε πίσω στην προεδρία αλλά το μόνο που άκουσα ήταν "προσωπικοί λόγοι". Μάθαμε ποτέ τους λόγους; Τελικά, είμαστε οι αιμοδότες του συλλόγου ή όχι; Έχουμε δικαίωμα να γνωρίζουμε γιατί ο πρόεδρός μας φεύγει και ξαναγυρνάει στη θέση του;
Ερώτημα 2: Όταν ανέλαβε την ομάδα έκανε κάτι που μας ξάφνιασε όλους θετικά. Μέχρι τότε οι θέσεις στο ΔΣ της ΠΑΕ και στο τεχνικό τιμ ήταν διακοσμητικές. Διάφοροι παρατρεχάμενοι δήλωναν αντιπρόεδροι, τεχνικοί διευθυντές κλπ χωρίς να επιτελούν ουσιαστικά κανένα έργο.
Ο Ζαγοράκης στελέχωσε την ομάδα του από μία "παρέα", η οποία βάλθηκε στο πόστο που γνωρίζει ο καθένας να ανεβάσει τον Π.Α.Ο.Κ. σκαλί. Και τα κατάφερε με πολλή προσπάθεια, αφού είδαμε αγωνιστική ανάταση. Κάθε λίγο όμως, κάποιο μέλος αυτής της παρέας έπαιρνε το καπελάκι του και έφευγε, χωρίς να γίνεται γνωστή ούτε μία αιτία, επικρατούσε μία παράξενη σιωπή. Παπαδόπουλος, Μανδρίνος, Βρύζας, Σάντος, Κονσεϊσάο κλπ κλπ. ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ δεν είπε φεύγω για αυτό το λόγο. ΓΙΑ ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ η ΠΑΕ δεν είπε φεύγει για αυτό το λόγο. Αντικαταστάθηκαν από άπειρους και λιγότερο ικανούς ναι ή όχι; Ποιός πληρώνει για αυτές τις αστοχίες; Ποιόν βαρύνουν οι προχειρότητες και τα έλα-φύγε από Μπουσαϊντί και Ζουέλα; Ποιόν βαρύνουν οι αποτυχημένες μεταγραφές Δεκεμβρίου από το υστέρημα του παοκτσή και η ανικανότητά τους να αποδώσουν στο χορτάρι;
Ερώτημα 3: Μία μέρα αρχίζει να βουίζει η Θεσσαλονίκη ότι επίκειται πώληση στους Άραβες. Το αγνοώ και λέω ότι είναι μία γνωστή ράδιο αρβύλα, μία από τις άπειρες φόλες που μας έχουν ταίσει οι δημοσιογράφοι αυτής της πόλης.
Βλέπω μετά από καμία βδομάδα έκπληκτος ότι η ΠΑΕ επιβεβαιώνει το ενδιαφέρον με γραπτή ανακοίνωση στην ιστοσελίδα της και συστήνει προσοχή και ηρεμία. Οι μέρες περνούν, οι Άραβες δεν έρχονται ποτέ και το ενδιαφέρον παραμένει ένα μπλαμπλα. Εγώ εμπιστεύτηκα την σοβαρότητα της ΠΑΕ και την επιεβαίωση του ενδιαφέροντος. Όπως βγήκατε και επιβεβαιώσατε επίσημα το ενδιαφέρον δίνοντας εγκυρότητα σε ένα άγνωστο fund, γιατί δεν είχατε την ίδια ευαισθησία να βγείτε μετά τον "παπά" και να δώσετε στη δημοσιότητα τους λόγους που δεν προχώρησε η επένδυση; Φοβηθήκατε μην εκθέσετε τον κύριο σεϊχη που έπαιζε για μήνες με την αγωνία μιας ολόκληρης πόλης;
Ερωτήματα απλά, παοκτσήδικα που θα ήθελα πολύ να διατυπωθούν από τους συνδέσμους μας και να μην αναλωθούμε σε μείνε-φύγε.
Ο Ζαγοράκης μπορεί να μείνει ή να φύγει. Αλλά ο θεσμικός ρόλος του προέδρου του Π.Α.Ο.Κ. απαιτεί απαντήσεις σε θέματα εμπιστοσύνης ανάμεσα σε διοίκηση και οπαδούς.