Εκτός από τα κάλπικα λόγια του Ορφανού και την ρύθμιση ενός νόμου που δεν ήρθε ποτέ, πρέπει να σου πω ότι βαρύτατη ευθύνη για την κατάρρευση εκείνης της προσπάθειας έφεραν και τα ίδια τα άτομα του ΜΕΛΒΑ. Πιστεύω ότι καταλαβαίνεις τι εννοώ και αν όχι, το επεκτείνουμε.
Χωρίς να θέλω να αποφύγω τις όποιες ευθύνες ατόμων από την πλευρά του ΜΕΛΒΑ, καταλυτικό ρόλο στο να παγώσει το θέμα της λαϊκής βάσης έπαιξε το γεγονός ότι βρέθηκε λύση καθολικής αποδοχής για την ΠΑΕ, ο Ζαγοράκης. Όταν υπάρχουν διοικητικά προβλήματα, τότε και το θέμα του μοντέλου διοίκησης γίνεται επίκαιρο, όταν καλύπτονται τα διοικητικά, τότε παύει και το θέμα να είναι στην επικαιρότητα. Εννοείται ότι δεν έχει κλείσει το θέμα της λαϊκής βάσης.
Στο βασικότερο ερώτημα που έρχεται να δώσει απάντηση η λαϊκή βάση, είναι στο ποιός είναι ο ιδιοκτήτης της ομάδας. Η Λαϊκή βάση λέει, ιδιοκτήτης είναι ο κόσμος της, με μια νομική μορφή που βασίζεται στην αρχή ένα άτομο, μια ψήφος.
Στο εταιρικό μοντέλο που υπάρχει σήμερα, ιδιοκτήτης είναι αυτός που κατέχει τις μετοχές. Βάσει των ισχύοντων νόμων, είναι μια μετοχή μία ψήφος, επομένως πολύ εύκολα συσσωρεύεται η δύναμη.
Από το πλήρως λαϊκό μοντέλο, μέχρι το πλήρως εταιρικό, υπάρχουν ενδιάμεσα μοντέλα, όπως για παράδειγμα αυτό που συμβαίνει στις Γερμανικές ομάδες, όπου το 51% ακολουθεί το λαϊκό μοντέλο και το 49% το κεφαλαιουχικό. Μπορούν να υπάρξουν και διάφορες άλλες παραλλαγές με ρήτρες στα καταστατικά των υπάρχοντων εταιρειών, για παράδειγμα ότι δεν μπορεί να υπάρχει συσσώρευση μετοχών σε ποσοστό άνω του 2% σε ένα πρόσωπο, όπως συμβαίνει στις λαϊκές πολυμετοχικές ακτοπλοϊκές εταιρείες των Δωδεκανήσων ή της Κρήτης, μπορεί να υπάρξει καθολική ιδιοκτησία στην λαϊκή βάση και εκχώρηση management ή οποιαδήποτε άλλη ενδιάμεση λύση, δεν υπάρχει στα θέματα αυτά μόνο άσπρο και μόνο μαύρο.
Το καλύτερο βέβαια μοντέλο είναι αυτό που από τη μια θωρακίζει την ομάδα, χωρίς όμως να αποτελεί τροχοπέδη για οποιονδήποτε επιθυμεί να επενδύσει προκειμένου να παράγει οικονομίες κλίμακας.
Μια τέτοια προσπάθεια, προφανώς και δεν βασίζεται σε μια συνταγή all in one, ή τα ξέρουμε όλα εμείς που είμαστε το Μέτωπο Λαϊκής Βάσης και έχουμε την απάντηση για όλα. Όχι. Είναι λάθος. Εμείς αποτελούμε την αρχή γι'αυτή τη διαδικασία που θα πρέπει να αγκαλιαστεί από όλο τον κόσμο, να μελετηθεί, να εφαρμοστεί δοκιμαστικά και ν'αρχίσει να βελτιώνεται. Μέσα από τη διαδικασία της διαρκούς βελτίωσης θα φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Έχουμε λοιπόν πολύ δρόμο μπροστά μας.
Εμείς σαν ΜΕΛΒΑ, αυτό που προς το παρόν έχουμε καταφέρει, είναι να ρίξουμε την ιδέα και σε μια περίπτωση, να καταθέσουμε ολοκληρωμένη πρόταση πως αυτή μπορεί να εφαρμοστεί. Την πρόταση την έχουν τα μέλη του Α.Σ. ΠΑΟΚ, την έχει η διοίκηση Κατσαρή, την έχει ο Χρυσός Δικέφαλος, την έχει ο Ζαγοράκης στα χέρια του, τουλάχιστον δύο φορές του την δώσαμε και του την εξηγήσαμε.
Δυστυχώς η πρόταση αυτή δεν αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης όπως θα έπρεπε, όπως είπα παραπάνω. Την ευθύνη την ρίχνω κυρίως στο γεγονός ότι το συγκεκριμένο διοικητικό μοντέλο, βολεύει όλους τους υπόλοιπους. Ο Κατσαρής προφανώς και βολεύεται γιατί είναι στο επίκεντρο και καθορίζει και ελέγχει τους πάντες, ο Χρυσός Δικέφαλος εποφθαλμιά να γίνει Κατσαρής στη θέση του Κατσαρή και ο Ζαγοράκης είναι μονοκράτορας στην ΠΑΕ και δεν υπάρχει λόγος να σκεφτεί κάποιο άλλο μοντέλο, που ενίοτε στις συζητήσεις φαντάζει σαν ουτοπία ή φανφαρολογία ή ακόμα και μπουρδολογία.
Γι'αυτό όμως φίλε, το μόνο που δεν φταίει είναι το ΜΕΛΒΑ. Εμείς είμαστε εδώ για να φωνάζουμε και να πείσουμε τον κόσμο ότι η ομάδα δεν είναι εταιρεία, η ομάδα είναι κάτι περισσότερο από μια εταιρεία και δεν μπορεί να καλύπτεται το ιδιοκτησιακό της, οι σχέσεις της, η διοίκησή της από μοντέλο εταιρικής διακυβέρνησης.
Το γιατί η ομάδα δεν είναι εταιρεία δεν χρειάζεται να το εξηγήσω, δυο τρία πράγματα μόνο επ' αυτού.
Στην Barcelona το κατάλαβαν αυτό μερικές δεκαετίες πιο μπροστά και υιοθέτησαν το σλόγαν
Més que un club - κάτι παραπάνω από ένας σύλλογοςΠριν από καμμιά 30αριά χρόνια, όταν κυνηγούσαμε τον Παντελάκη φωνάζαμε "Φαλάκρα παραιτήσου δεν είναι μαγαζί σου". Είχαμε απόλυτο δίκιο, και τότε και τώρα. Οι ομάδες δεν είναι μαγαζιά κανενός.
Ακόμα και σήμερα, μέσα στο forum, βλέπουμε ποσταρίσματα για τη διοίκηση "κάνατε τον ΠΑΟΚ μαγαζάκι" κλπ. κλπ. Όλα αυτά και όχι μόνο, είναι δείγματα ότι στη συνείδηση του κόσμου, υπάρχει απόλυτη ταύτιση του τι είναι και τι δεν είναι μια ομάδα. Σ'εμάς εναπόκειται ο τρόπος που αυτό πρέπει να εφαρμοστεί και να γίνει πραγματικότητα. Όμως, εμείς δεν αρκούμε, είμαστε λίγοι, έχουμε ανάγκη μεγαλύτερης συμμετοχής σε αυτό. Οι ιδέες μπορεί να ξεκινούν από λίγους, αλλά πραγματοποιούνται από τους πολλούς.