Εξ αφορμής της αναλήψεως της προεδρίας του ΠΑΟΚ μας, απο τον Ζαγοράκη θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια εμπειρία μου, που αποδυκνύει πολλά για τον Θοδωρή και την PAOKτσίδικη καρδιά του:
Τον Ζαγοράκη τον γνώρισα πριν μερικά χρόνια στο Ηράκλειο, όταν έπαιζε ο ΠΑΟΚ με τον Εργοτέλη και είχα πάει όπως πάντα τα παιδιά για να δουν από κοντά τους παίκτες.
Μόλις μπήκαμε μέσα στο ξενοδοχείο τα παιδιά αντιλήφθηκαν την παρουσία του Θόδωρα και ως φυσικό έτρεξαν να τον δούν και να τον χαιρετίσουν απο κοντά. Και επειδή κοντά στον βασιλικό ποτίζετε κι γλάστρα πήγα να δω εκ του πλησίον τον ήρωα των γηπέδων στα μάτια. Κατάματα όπως λέμε...
Πραγματικά μου έκανε τεράστια εντύπωση το ήθος του, η ηρεμία και η ντομπροσύνη του εξέπεμπε η όλη παρουσία του.
Δεν άργησε βέβαια να ρθει και η κουβέντα γύρω απο τι άλλο? για τον ΠΑΟΚ βέβαια. Τότε μέσα στα πολλά που μου είπε, ήταν μια αναφορά - εξομολόγηση για τα αισθήματα του προς τον ΠΑΟΚ. Ενα μονάχα θα σας πω από τα πολλά, που και εμένα προσωπικά μου έκανε εντύπωση και εκείνη την στιγμή αλλά και όποτε μέχρι σήμερα το επαναφέρω στην μνήμη μου. Εντύπωση τόσο ώς κατάθεση ψυχής αλλά και ώς εικόνα ενός ανθρώπου που εκείνη την ώρα πονούσε και έπασχε γι αυτό που αγαπούσε......
- Ο ΠΑΟΚ πάτερ, μου είπε, είναι μεγάλη αρρώστια. Από μικρό παιδί αγάπησα με πάθος αυτή την ομάδα. Μακάρι να μην ήμουν ΠΑΟΚ γιατί πονάει, πονάει πολύ. Είναι μεγάλη αρρώστια ο ΠΑΟΚ πάτερ και με βουρκωμένα μάτια έσειρε το βήμα του για να δώσει άλλη μια μάχη με τον δικέφαλο στα στην καρδιά...