Το θεμα μας πρεπει να ειναι η επομενη μερα ...
Ε, καλά κι εσύ τώρα. Θες να το ακούσεις τώρα. Σταματήστε με αυτή την καραμέλα τι θα γίνει με το αύριο και την επόμενη μέρα και τις λύσεις και τις προτάσεις. Σκοπός είναι από το πρωί μέχρι το βράδυ να βρίζουμε και να είμαστε ταγμένοι στον ανένδοτο. Χωρίς να έχουμε τίποτα κατά νου για το πώς θα προχωρήσει το πράγμα. Καμία πρόταση, καμία αρχή μέση και τέλος. Απλά αντίδραση. Τα ίδια βέβαια γίναν και με τον ΘΒ και σου ρθε μετά ο Μπάτμαν. Και τα ίδια και με τον Μπάτμαν και πάει λέγοντας. Γιατί απλά ήταν μια σκέτη αντίδραση, χωρίς ανάλυση και χωρίς αναζήτηση λύσεων. Αρκεί να φύγει και μετά βλέπουμε. Να κάνουμε και το επαναστατικό μας κομμάτι άλλωστε.
4.5 χρόνια με Ζαγοράκη μια τρύπα στο νερό. Στις πρώτες καλές μέρες δεν κάτσαμε, που είχαμε το χρόνο και την θετική ατμόσφαιρα, να σκεφτούμε το μέλλον. Να κάνουμε ένα πλάνο για την μετά Ζαγοράκη εποχή είτε έφευγε ως επιτυχημένος, είτε με τις κλωτσιές. Και τα είχαμε πει εδώ μέσα 100 φορές. Στις κακές δεν το συζητάμε, πάλης ξεκίνημα νέοι αγώνες. Το μέλλον? Τα πρακτικά ζητήματα? Το τι πραγματικά φταίει και πάντα σε αυτον τον σύλλογο γίνονται τα ίδια? Δεν γαμιέται άστα. Αρκεί να φύγουν τα λαμόγια. Τώρα, χθες αν γίνεται. θα φύγει ο Ζαγοράκης, ο Βρύζας, ο Βιολίδης. Το πρόβλημα θα έχει λυθεί? Από αύριο όλα εντάξει? Μήπως ήταν ή μάλλον γίναν κι αυτοί συμπτώματα ενός άλλου μεγαλύτερου νοσηρού φαινομένου και δεν ήταν η ρίζα του κακού? Και τι πρέπει να κάνουμε ωστε να βρούμε τη ρίζα και να την βγάλουμε? Τι πρέπει να κάνουμε ωστε να μην έχουμε σε 10-15 χρόνια καταστάσεις όπου θα λέμε "Αχ τι καλά τότε με τον Ζαγοράκη σε σχέση με το σημερινό χάλι", όπως ας πούμε γίνεται τώρα με τον ΘΒ?
Ειλικρινά δεν ξέρω, δεν βλέπω κιόλας πώς μπορεί να γίνει. Ούτε άτομα να με εμπνέουν γύρω από το σύλλογο βλέπω να υπάρχουν, σε συνδέσμους, στον ερασιτέχνη κλπ, ούτε μια σχετική οργάνωση, ούτε καν μια διάθεση για εποικοδομητική κουβέντα. Βλέπω τον αέναο και φαύλο κύκλο απλά να επαναλαμβάνεται. Αντίδραση, κυνηγητό, ανακοινώσεις, ωραία έφυγε ο τύραννος, έρχεται ο επόμενος και μία από τα ίδια. Βλέπω αυτούς που φοβούνται μη τυχόν και φύγει ο Ζαγοράκης να λένε μη μιλάτε, μη θα φύγει και ε, ρε Γούμενο που θέλετε, και τους άλλους που κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Για μένα και οι 2 πλευρές είναι οι 2 όψεις του ίδιου προβληματικού νομίσματος. Δεν θέλουν να συζητήσουν, δεν έχουν και κάτι να πουν. Κυριαρχούνται απο το συναίσθημα το οποίο είναι είτε φοβία στην μια περίπτωση και βολεματάκι και καλά είμαστε, είτε οργή και αγανάκτηση από την άλλη. Και φυσικά και οι 2 κυριαρχούνται από έναν απίστευτο εγωισμό. Εμείς έχουμε δίκιο, εμείς είμαστε ΠΑΟΚ. Εσείς να πα να γαμηθείτε.
Στα αρχίδια τους ο ΠΑΟΚ λέω εγώ. Αν τους ενδιέφερε θα είχαν ασχοληθεί σοβαρά με αυτό που αγαπάνε, αντί να τα ισοπεδώνουν όλα και να συνεχίζεται το καραγκιοζηλίκι. Ούτε μπορούν όμως ούτε και θέλουν. Βολεμένοι χρόνια στις εύκολες λύσεις. Εγώ πολεμάω τον Ζαγοράκη και καθάρισα. Όχι φίλε, δεν καθάρισες. Γελιέσαι αν νομίζεις οτι αρκεί αυτό. Το έκανες και στο παρελθόν και δεν πέτυχες τίποτα. Ο άλλος εγώ στηρίζω μέχρι τέλους τον Ζαγοράκη και καθάρισα. Κι εσύ μια τρύπα στο νερό κάνεις. Πόσο ελαφρά τον παίρνουμε τον ΠΑΟΚ, πόσο ανώριμα.
Μια τεράστια ευκαιρία χάθηκε για ολοκληρωτικό ξεκαθάρισμα. Δύσκολα θα ξαναβρεθεί τέτοια.