Όσο αφορά το θέμα της εταιρείας λαϊκής βάσης, πολύ καλό το ποστάρισμα του Catala και ιδιαίτερα κατατοπιστικό.
Πρώτη και ουσιαστική διαφορά του εταιρικού συστήματος με το σύστημα λαϊκής βάσης είναι το ιδιοκτησιακό. Στην πρώτη περίπτωση, ιδιοκτήτης της "ομάδας-εταιρείας" είναι οι μέτοχοι, ο καθένας ανάλογα με τον αριθμό μετοχών που διαθέτει, στη δεύτερη περίπτωση ιδιοκτήτης είναι η λαϊκή βάση, το σύνολο το προσώπων που την απαρτίζουν, ο κάθε ένας ίσος προς τους υπόλοιπους. Στην πρώτη περίπτωση, μπορεί κάποιος να συσσωρεύσει περισσότερες μετοχές και πολλές φορές να ξεπεράσει το 50%+1 ή ακόμα και το 66,67% που επιθυμούν οι περισσότεροι "επενδυτές" ώστε να μην έχουν κωλύματα από τους μετόχους της μειοψηφίας, και έτσι με αυτό τον τρόπο να γίνουν αυτοδύναμοι κοσμοκράτορες, απόλυτοι ιδιοκτήτες της ομάδας, στην άλλη περίπτωση, ο μόνος ιδιοκτήτης της ομάδας είναι η λαϊκή βάση, τώρα και πάντα.
Το βασικό σκεπτικό ξεκινάει από την παραδοχή ότι η ομάδα δεν είναι μόνο μια εταιρεία. Ένας ΠΑΟΚ ή οποιαδήποτε ομάδα, δεν μπορεί να εξομοιωθεί με μια εταιρεία ας πούμε Goodys ή Lacoste ή KOSMOCAR. Αυτές είναι εμπορικές εταιρείες που έχουν μοναδικό σκοπό τους, το κέρδος. Η ομάδα όμως είναι κάτι πιο πολύπλοκο, είναι κοινωνικό φαινόμενο, είναι ιστορία, έχει οπαδούς, έχει ταγμένους, έχει ανθρώπους που ζούν γι'αυτό, ένας που γουστάρει να αγοράζει Goodys, είναι απλά πελάτης με συγκεκριμένες προτιμήσεις, ένας ΠΑΟΚτσής όμως είναι κάτι που το κουβαλάει από μικρός μέχρι τον τάφο του, είναι το παρελθόν του, το παρόν του και το μέλλον του. Ακόμα και ορκισμένος πελάτης της Lacoste να είσαι, φοράς και άλλα μπλουζάκια, ακόμα και ο ίδιος ο Lacoste, ντύνονταν με άλλα ρούχα, αν όμως είσαι ΠΑΟΚ, τότε αυτό γράφεται στο DNA σου.
Αυτή λοιπόν την πραγματικότητα, την αναγνώρισαν πρώτα σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και δεν είναι κακό να το παραδεχθούμε, δεν είμαστε σε όλα πρωτοπόροι εμείς οι Έλληνες, όμως πρέπει να έχουμε ανοιχτό μυαλό να παίρνουμε τα ερεθίσματα από το εξωτερικό και να τα προσαρμόζουμε στις δική μας πραγματικότητα. Έτσι θαρρώ ότι πρέπει να προχωράει το πράγμα.
Απαιτείται λοιπόν πρώτα να αποδεχθούμε αυτή την πραγματικότητα, που προσωπικά θεωρώ αυτονόητη για το συντριπτικό κομμάτι των οπαδών και των φιλάθλων των ομάδων.
Η δεύτερη ουσιαστική διαφορά των δύο συστημάτων, είναι ότι, στο μεν εταιρικό μοντέλο, ως ΑΕ, διοίκηση εκλέγεται από αυτόν/αυτούς που έχουν την πλειοψηφία των μετοχών που συνήθως είναι οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες/μεγαλομέτοχοι ενώ στο μοντέλο λαϊκής βάσης, διοίκηση ασκείται από επενδυτή, με εκχώρηση του management για κάποιο χρονικό διάστημα.
Επενδυτής και εκχώρηση managemet, δύο όροι με τους οποίους δεν είμαστε εξοικειωμένοι. Για την ακρίβεια, ο όρος "επενδυτής" όπως τον χρησιμοποιούμε σήμερα έχει στρεβλωθεί, αφού επενδυτής σημαίνει το πρόσωπο που σκοπεύει να τοποθετήσει περιουσιακά του στοιχεία σε ένα αντικείμενο ενδιαφέροντος, προσδοκόντας κέρδος και πρόσοδο από αυτή την επένδυση.
Στην πράξη και με δεδομένο το κοινωνικο/οικονομικό/πολιτικό περιβάλλον της χώρας μας, στις ομάδες μας δεν υπήρξε και δεν υπάρχει ούτε ένας επενδυτής. Υπάρχουν:
1. μεγαλοιδιοκτήτες ομάδων που διαρκώς καλύπτουν ζημιογόνες ΠΑΕ, αλλά συνεχίζουν να τις κρατάνε επειδή έχουν παράπλευρα οφέλη από παράπλευρες δραστηριότητες.
2. Μεσαίοι/μικροί ιδιοκτήτες, που καλύπτουν ζημιογόνες ΠΑΕ, που το κάνουν για προσωπική προβολή και πρόσβαση σε κέντρα αποφάσεων.
3. Μεσαίοι/μικροί ιδιοκτήτες, που καλύπτουν ζημιογόνες ΠΑΕ, που το κάνουν για να κερδίζουν από παράνομα στοιχήματα και άλλες παράνομες δραστηριότητες.
4. Μεσαίοι/μικροί ιδιοκτήτες, που οργιάζουν σε βάρος της ΠΑΕ που διοικούν και της οποίας είναι ιδιοκτήτες, κάνουν διάφορες αρπαχτές, παίρνουν μίζες από μεταγραφές, κάνουν διάφορα αεροπλανικά κόλπα με σκοπό τον προσωπικό τους πλουτισμό και δεν τους ενδιαφέρει η πορεία της ΠΑΕ που κατέχουν ή διοικούν
Ενίοτε οι παραπάνω περιπτώσεις μπερδεύονται, δεν διαχωρίζονται, μπορεί κάποιος να κάνει και το ένα και το άλλο, και λίγο πολύ από την ιστορία του ατόμου που είναι "επενδυτής" και την πορεία των επιχειρήσεών του και της ομάδας που διοικεί, είναι σχεδόν απολύτως γνωστό σε ποιά ή ποιές κατηγορίες εντάσσεται ο κάθε "επενδυτής".
Ερχόμαστε λοιπόν στο μοντέλο της λαϊκής βάσης, όπου με ξεκάθαρο πλαίσιο, υπάρχει η ομάδα και ο ιδιοκτήτης της από την μια μεριά και από την άλλη, ο εκάστοτε ενδιαφερόμενος, ο οποίος απευθύνεται κάθε 3/4 χρόνια στον ιδιοκτήτη, του παρουσιάζει ένα πλάνο ο κάθε ένας σε περίπτωση ύπαρξης δύο ή περισσότερων, και η λαϊκή βάση αποφασίζει σε ποιόν θα εκχωρήσει το management για 3 ή 4 χρόνια.
Η εκχώρηση του management, της δυνατότητας δηλαδή άσκησης διοίκησης και διαχείρισης, η οποία γίνεται με σύμβαση της λαϊκής βάσης με τον "επενδυτή" δίνει την δυνατότητα στον "επενδυτή" εφ'όσον παρουσιάσει κέρδη, που οφείλονται στα δικά του χρήματα, στις δικές του ενέργειες, στις δικές τους γνωριμίες γιατί θα φέρει καλούς χορηγούς, στη δική του σωστή διαχείριση, να πάρει τα κέρδη για την πάρτη του, νομιμότατα, με συμβόλαιο, όμορφα και ωραία ΟΜΩΣ αυτός που αναλαμβάνει τα κέρδη, αν υπάρξουν, αναλαμβάνει και το ρίσκο των ζημιών αν υπάρξουν. Είναι απόλυτα δίκαιο και απόλυτα αυτονόητο.
Το βέβαιο είναι ότι το σύστημα της λαϊκής βάσης, είναι ένα οχύρωμα για την ίδια την ομάδα, επειδή πρωτίστως, η ομάδα ποτέ μα ποτέ δεν μπορεί να χρεωθεί, άρα ποτέ δεν θα έχει προβλήματα με φακέλλους αδειοδότησης, υπουργεία ανάπτυξης, να κάνει αυξήσεις κεφαλαίου και άλλα τέτοια φαιδρά. Επίσης, η ομάδα οχυρώνεται και από τον κακόβουλο "επενδυτή" αφού πλέον ο κάθε τέτοιος επενδυτής, αναλαμβάνει τα χρέη του χωρίς να υπεισέρχεται σε αυτά η ομάδα.
Η ύπαρξη και μόνο αυτών των δικλείδων ασφαλείας, αν σήμερα είμασταν σε αυτή την θέση, θα έκανε ανούσια μια συζήτηση για τις προθέσεις ΦΛΩΡΙΔΗ/ΣΑΧΠΑΖΙΔΗ γιατί η ομάδα θα ήταν απόλυτα εξασφαλισμένη. Οι ερχόμενοι "επενδυτές" μόνο καλό θα είχαν να κάνουν στην ομάδα και μόνο κακό στην τσέπη τους αν αποδεικνύονταν χαμηλότεροι των προσδοκιών μας.
Από την άλλη, το σύστημα αυτό δεν αποκλείει την έλευση των τριών πρώτων κατηγοριών "σημερινών" επενδυτών, επομένως σε πρώτη φάση, το μοντέλο αυτό λειτουργεί αποτρεπτικά μόνο για τα πολύ μεγάλα λαμόγια που έχουν σκοπό να ρημάξουν την ομάδα και να φύγουν.
Απορίας άξιο, πως αυτό το σύστημα δεν το έχουμε ακόμα αποδεχθεί.
Πρωτίστως φταίει η πολιτεία, που βάζει δυσκολίες με το υπάρχουν νομικό πλαίσιο και δεν είναι εύκολο αυτό το πράγμα να γίνει, όχι αδύνατο, αλλά όχι και εύκολο. Μια αλλαγή του νόμου προς αυτή την κατεύθυνση, θα έκανε σίγουρα πολλές ομάδες να το σκεφτούν και να κατευθυνθούν προς τα εκεί.
Από την άλλη, μπορεί να φταίμε και εμείς, που δεν έχουμε εξηγήσει όπως θα έπρεπε το σύστημα αυτό στον κόσμο, που προσωπικά πιστεύω ότι έχει τόσα πολλά πλεονεκτήματα και ειδικά για εμάς που έχουμε φάει τόσες καρπαζιές από τους "μεγαλοεπενδυταράδες" και τόσες "κακοδιαχειρίσεις", θα μας ταίριαζε απόλυτα.
Δεν πιστεύω ότι ο κόσμος μας είναι απερίσκεπτος, μικρόμυαλος, αδιάφορος, άσχετος, τόσο πολύ διαφορετικός και τόσο πολύ χειρότερος από τον οπαδό την Μπενφίκα, της Ντόρτμουντ, της Μπαρτσελόνα, της Μπάγιερν, αντίθετα πιστεύω ότι είμαστε καλύτεροι και πιό ανεβασμένοι από πολλούς από αυτούς, είμαστε όμως περισσότερο καχύποπτοι και δεν φταίει γι'αυτό το ότι είμαστε ΠΑΟΚ, φταίει το γεγονός ότι είμαστε Έλληνες και βάζουμε πρώτα το κακό στο μυαλό μας, πρώτα την πλεκτάνη, πρώτα το στρεβλό σενάριο, και ας έχει πιθανότητα 0,000001%, εμείς αυτό θα σκεφτούμε ως "πολυμήχανος" λαός από την αρχαιότητα.
Όμως, ίσως έχει φτάσει η ώρα να βάλουμε το δάκτυλό μας "επί τον τύπον των ήλων", να προσπεράσουμε την καχυποψία μας και να οδηγηθούμε προς το προφανές, να επιδιώξουμε το 99,999999% και αν μπορούμε, ας διασφαλίσουμε και το άλλο σενάριο του 0,000001%, όμως ας αφήσουμε τα αδιανόητα και ας πιάσουμε τα αυτονόητα.
Ο Ζαγοράκης, είχε και έχει αυτή την τεράστια ευκαιρία, και θα μπορούσε ίσως να άνοιγε μια συζήτηση με συμμετοχή Α.Σ. ΠΑΟΚ, ΠΑΕ ΠΑΟΚ και συνδέσμων, πως θα μπορούσαμε να εκμεταλλευτούμε τα καλά αυτού του συστήματος για το συμφέρον της ομάδας μας το παρόν της και το μέλλον της.
Τον Ζαγοράκη, προσωπικά τον έχω κρίνει για πολλά πράγματα και από την πολύ αρχή, για ένα πράγμα όμως θα τον κατηγορήσω, αν ποτέ τον κατηγορήσω, αν δεν εκμεταλλευτεί αυτή την τεράστια ευκαιρία, να μετατρέψει όλη αυτή την συμμετοχή, όλη αυτή την ενότητα, όλη αυτή τη στήριξη του λαού μας, σε θεσμό, σε διαδικασίες που θα παραμείνουν παρακαταθήκη για το παρόν και το μέλλον του ΠΑΟΚ που ονειρευόμαστε.