Εξαρχής να αναφέρω πως είμαι εναντίον του Σάντος, προς αποφυγή παρεξηγήσεων.
Συνεχίζω:
Πάντως, υπερβάλλει αναφορικά με την κριτική του στους παίκτες. Εντάξει, δεν έχουμε 30 μπεκενμπάουερ στην ομάδα, αλλά όλοι είναι σαρδέλες; Όλοι είναι αστακοί; Κανείς πιτσιρικάς δεν αξίζει;
Μου άρεσε που μοιάζει να έχει αρχίδια, αλλά ΚΑΝΕΙΣ πια δεν αξίζει; Τί σκατά; Σε 30 νοματέους δε βρέθηκε ούτε ένας;
Υπάρχει πιθανότητα (πολύ μικρή έως ανύπαρκτη κατά τη γνώμη μου) να έχει δίκιο: πως, δηλαδή, δεν υπάρχει ούτε ένας παίκτης που να αξίζει να παίζει έστω και δανεικός σε ομάδα β' κατηγορίας (λέμε τώρα). Αλλά, κύριε Σάντος, πώς θέλετε να παίζουν τσαμπουκαλεμένα αυτοί οι παίκτες όταν τους υποτιμάτε;
Όσοι από εσάς, αδέρφια, δουλεύετε, το ξέρετε καλά: όταν το αφεντικό σε υποτιμά αλλά δε σε απολύει, τότε κι εσύ παίζεις με το πουλί σου αδιαφορώντας για το αν θα κλείσει η εταιρία που δουλεύεις ή για το αν θα μείνουν ικανοποιημένοι οι πελάτες...
Τέλος πάντων, ξαναλέω πως το να χτίζει κανείς μια ομάδα από την αρχή είναι ονειρεμένο (βλέπε Football Manager), αλλά με τί λεφτά; Με τί όρεξη; Με τί ΣΥΝΤΑΓΗ; Το έχει ξανακάνει αυτό ο κύριος Σάντος;