Παρόλο που δεν με ξετρελαίνει ο συγκεκριμένος προπονητής δεν μπορώ να παραβλέψω τα πολλά θετικά που θα είχε για την ομάδα η ανανέωση της συνεργασίας μαζί του. Θα ήταν κάτι τελείως νέο στο Ελλαδιστάν να έχεις π.χ. 5 χρόνια έναν προπονητή και θα ξεκινούσες κάθε χρονιά με μεγάλο πλεονέκτημα από όλους τους υπόλοιπους. Επίσης οι παίχτες θα ξέρανε πως νόμος είναι ο λόγος του προπονητή και δεν μπορούνε να τον φάνε. Η ομάδα θα είχε μία ορατή και διαρκή αγωνιστική πρόοδο βήμα βήμα. Γιατί κακά τα ψέματα μόνο ένας μυρωδιάς δεν θα μπορούσε να παράξει έργο όντας 5 χρόνια σε μια ομάδα.
Θεωρώ όμως πως θα είναι μέγιστο λάθος να βιαστούμε να ανανεώσουμε από τώρα. Δεν χάνουμε τίποτα να περιμένουμε να δούμε πως θα πάει και αυτή η χρονιά, η πιο σημαντική από τις 3 που ήταν στον πάγκο μας. Κι αν όλα πάνε καλά την άνοιξη θα παρθεί η σωστή απόφαση.
Για όποιον έχει καλή διάθεση για κουβέντα θα γράψω κάποιες ενστάσεις που έχω. Να ξεκαθαρίσω για πολλοστή φορά πως δεν θεωρώ πως η άποψή μου έχει καμιά βαρύτητα και αν Ζαγοράκης, Βρύζας ανανεώσουν για άλλα 3 χρόνια το συμβόλαιο του προπονητή θα είμαι σταυροπόδι όντας σίγουρος για το ορθό της επιλογής τους. Τους εμπιστεύομαι απόλυτα.
Στους προβληματισμούς τώρα.
Σέβομαι απόλυτα όσους έχουν άριστη γνώμη για τον Σάντος, αλλά απορώ που δεν περιμένουν και τη φετινή χρονιά για να βεβαιωθούν για τη γνώμη τους. Η φετινή χρονιά είναι η πρώτη που ο ΠΑΟΚ ξεκινάει με απαιτήσεις πραγματικές. Πολλούς ξενίζει το κράξιμο μετά από ήττες ή το ότι ο Σάντος είναι στη μπούκα για τη πρώτη στραβή, αλλά αυτό γίνεται σε όλες τις μεγάλες ομάδες που κάνουν πρωταθλητισμό. Όλοι την ακούνε μετά από κλαρίνο (εκτός εξαιρέσεων όπως ο Βενγκέρ, ο τσίχλας και άλλοι που βρίσκονται χρόνια στις ομάδες τους).
Σε αυτές τις συνθήκες πίεσης για αποτέλεσμα πρέπει να δοκιμαστεί ο προπονητής μας. Καταρχήν υπάρχουν δύο κίνδυνοι. Πρώτον ο Σάντος να μη μπορεί να διαχειριστεί αυτή την πίεση για αποτελέσματα με καθαρό μυαλό. Παραδείγματα υπάρχουν από το παρελθόν του και στην αεκ και στη Μπενφίκα. Δεν χρειάζεται να τα επαναφέρουμε. Στον ΠΑΟΚ ένα πολύ κακό προμήνυμα ήταν οι σπασμωδικές κινήσεις του μόλις φάγαμε το γκολ από τη Βαλερένγκα. Κατά γενική ομολογία μπέρδεψε την ομάδα σε ένα κρίσιμο σημείο.
Δεύτερος κίνδυνος είναι ο ούτως ή άλλως συντηρητικός προπονητής μας να γίνει ακόμη πιο συντηρητικός από την πίεση, όπως κάνουν προπονητές κυρίως Έλληνες με μικρή προσωπικότητα. Που παρατάνε τη μελλοντική ανάπτυξη στο βωμό του πρόσκαιρου. Αυτή η σκέψη δεν έχει πάτημα στο παρελθόν του, εκτός της ειδικής περίπτωσης με τη Μπενφίκα, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί. Αν λοιπόν δημιουργήσει μία ομάδα που θα έχει το μυαλό της στο μισό-μηδέν τότε ο ΠΑΟΚ δεν θα αναπτυχθεί αγωνιστικά. Σκοπός είναι να εξελίσσεται η ομάδα. Επαναλαμβάνω όμως πως το παρελθόν του δεν δείχνει σημάδια μέσου Έλληνα προπονητή. Η απόλυτη προσήλωσή του στο σύστημα δείχνει απλά κάποια συντήρηση υπέρ του δέοντος. Από φιλοσοφία όμως κι όχι από φόβο (θέλω να ελπίζω).
Άλλη μία ένσταση/φοβία που έχω με τον συγκεκριμένο είναι πως με τον τρόπο που παίζει δεν θα εκμεταλευτούμε ποτέ τη δυναμική της Τούμπας, τώρα που ο λαός είναι ψυχολιγικά στα ντουζένια του με τη διοίκηση Ζαγοράκη. Και αυτό είναι ένα τεράστιο μείον για μας και στα ντέρμπι και στα ευρωπαϊκά. Οι παίχτες του ΠΑΟΚ μοιάζουν να σκέφτονται υπερβολικά τις οδηγίες και το να είναι συγκεντρωμένοι στο πλάνο, παρά να μπούνε με τρέλα να πνίξουν μαζί με τον κόσμο τον αντίπαλο. Στην όποια επιχειρηματολογία πως με αντιπάλους με ανώτερο υλικό δεν παίζεις έτσι θα αντιπαραθέσω απλά τα τραγικά αποτελέσματα σε αυτά τα παιχνίδια σε σχέση με το παρελθόν της ομάδας. Η Τούμπα έχει πάρει παιχνίδια μόνη της για σειρά ετών και με πολύ χειρότερες ομάδες από αυτές του Σάντος. Μα πάρα πολύ χειρότερες.
Μακάρι βέβαια ο προπονητής μας να συνδυάσει ιδανικά τη τρέλα της Τούμπας με τη προσήλωση στο αγωνιστικό πλάνο. Να βρει δηλαδή μία φόρμουλα να το κάνει, όπως το "είδωλό" του ο Μπενίτεζ στη Λίβερπουλ. Τότε θα καταπίνουμε τους αντιπάλους στη Τούμπα και θα εκμεταλευτεί επιτέλους η ομάδα το λαό της.
Τέλος η σοβαρότερη ένσταση και προβληματισμός μου έχουν να κάνουν με μία διαφαινόμενη (όλο και πιο έντονα τελευταία) διάσταση απόψεων για το αγωνιστικό με τον Ζήση Βρύζα. Τα παραδείγματα όλο και πληθαίνουν. Τετραετής ανανέωση μόλις πέρυσι σε Μπαλάφα, Αραμπατζή, Αθανασιάδη παίχτες τους οποίους δεν πιστεύει ολοφάνερα ο προπονητής. Θα πει κάποιος πως τους πιστεύει αφού ψηθούν. Κλάιν μάιν ψήσιμο. Ή ποντάρεις σε έναν παίχτη ή όχι. Ο Σάντος τους ξεφορτώνεται ενώ ο Ζήσης τους πίστευε. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Βερόν. Ο ΠΑΟΚ ξόδεψε ένα σεβαστό ποσό, όσο ακριβώς συζητάει να πουλήσει τον Γκαρσία, για να αγοράσει έναν παίχτη που ο Σάντος δεν τον θέλει στον ΠΑΟΚ. Δεν του ταιριάζει το στυλ του. Ούτε για τον Γκαρσία τρελαίνεται αλλά δε νομίζω ότι μόνο ο λαός τον θέλει τον Πάμπλο. Τώρα προκύπτει και άλλο θέμα αφού συζητιέται πως αν πουληθεί ο Γκαρσία θα πάρουμε δεξί μπακ ΚΑΙ επιθετικό!!!! Γιατί δεν κάνει ο Φιλομένο κι ο Παπάζογλου, παίχτες που μόλις ήρθαν;
Ολα αυτά ήρθε να τα ενισχύσει ο ίδιος ο Σάντος με τις πρόσφατες δηλώσεις του για το ότι δεν πήραμε όλους όσους θέλαμε κτλ
Αν υπάρχει λοιπόν διαφορετικό όραμα για τον αυριανό ΠΑΟΚ εγώ θα προτιμούσα αυτόν τον ΠΑΟΚ του Ζήση παρά αυτόν του Σάντος.
Θα μου πεις αφού τελικά ο Ζήσης θα επιλέξει στην ουσία τον επόμενο προπονητή αν αποφασίσει πως ο Σάντος πρέπει να ανανεώσει τότε όλα τα παραπάνω δεν έχουν καμία αξία στο μέλλον, γιατί θα έχει βρεθεί η χρυσή τομή. Έχουν όμως αξία να συζητιούνται στο παρών, τώρα που δεν έχουν γίνει προβλήματα ακόμη.
Για μένα πάντως η εξέλιξη στο θέμα Γκαρσία θα μου πει πάρα πολλά για το μέλλον. Όχι το γραφικό αν μείνει ο Γκαρσία φεύγει ο προπονητής, που στον ΠΑΟΚ δεν υπάρχουν αυτά, αλλά πόσο "τυφλή" εμπιστοσύνη έχει η διοίκηση στον προπονητή ή αν περιμένει κι αυτή να δει παραπάνω πράγματα για να συνεχίσουν μαζί. Με τον Βερόν δεν υπήρχε θέμα. Με τον Γκαρσία είναι άλλο όμως.
Μακάρι να εξελιχθούν όλα για την ομάδα μας και ανυπομονώ να βαρεθεί να σηκώνει κούπες ο Σάντος και να διαβάζω "κάποιοι που μουρμούριζαν τώρα μπορούν να κάνουν γαργάρα και να βάλουν τις φοβίες τους στον κώλο". Θα το χαρώ ιδιαίτερα. Άλλωστε για μένα οι ποδοσφαιρικές θεωρίες είναι για να περνάει η ώρα. Τα αποτελέσματα και μόνο αυτά μετράνε. Δεν λέω για το δοκάρι και μέσα. Για τη γενική παρουσία της ομάδας μακροχρόνια μιλάω. Μην ευτελίζουμε τη κουβέντα. Δεν μιλάω απαραίτητα για κούπες μόνο. Εννοώ να δω τον ΠΑΟΚ ψηλά, να διεκδικεί και να φοβίζει. Αλλά σε γενικές γραμμές οι νίκες και οι κούπες μετράνε.
Όσο κι αν σοκάρει κάποιους φίλους, αν νικάει η ομάδα μακροπρόθεσμα ο Σάντος θα είναι προπονηταράς, ενώ αν χάνει στόχους συνεχώς θα είναι μυρωδιάς. Έτσι συμβαίνει στο επάγγελμά του. Ή ήρωας θα είσαι ή καραγκιόζης. Όπως και με τους παίχτες βέβαια συμβαίνει το ίδιο.
Ουφ τα είπα και ξέσκασα...