sorry ksexasa kai kati akoma.ekei pou epishs ysterei fanera h omada einai sta plagia back
den mporeis na paizeis 4-5-1 pou ginetai 4-3-3 kai na exeis xaralampous-hliadh
oyte o snauczwer tairiazei s'auto to systhma giati epi8etika einai anyparktos
elpizw poly se diaforetikh eikona toylaxiston apo deksia otan gyrisei me to kalo
o arampatzhs
Επιτέλους, μια γνώμη με την οποία συμφωνώ 100% σε αυτά που τόνισα. Αν και ο Σνάουτσερ, παίζει όλη τη πλευρά, απλά δεν τον είδαμε ακόμα λόγω των συχνών τραυματισμών.
Λοιπόν,
ας μιλήσουμε για ποδόσφαιρο με δεδομένο πως ότι θα γράψω, δεν σημαίνει ότι δεν στηρίζω διοίκηση και προπονητή. Ίσα ίσα, πιστεύω πως με τον καιρό και με τις προσθήκες που αναπόφευκτα πρέπει να γίνουν τον Ιανουάριο, μπορούμε να δούμε τελείως διαφορετικά πράγματα και την ομάδα να πρωταγωνιστεί.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο ΠΑΟΚ σαν ομάδα είναι ο τρόπος που αμύνεται. Παίζουμε με ένα αμυντικό χαφ, τον Μπαλάφα, που στην ουσία είναι αυτός που ενώ κάνει την πιο δύσκολη δουλειά από όλους μέσα στην ομάδα και ανταποκρίνεται πάρα πολύ καλά στα καθήκοντα του, είναι αυτός που τα ακούει από τους περισσότερους. Διαφωνώ σε αυτή την λαϊκή κατακραυγή.
Η δουλειά του Μπαλάφα είναι να καλύπτει τον χώρο ανάμεσα στα χαφ και στους αμυντικούς.
Έχει την υποχρέωση να καλύπτει την δεξιά ή την αριστερή πλευρά όταν κατεβαίνουν τα ακραία μπακ στην επίθεση.
Έχει επίσης την υποχρέωση να κατεβαίνει στην άμυνα μας όταν η μπάλα είναι στην κατοχή των αμυντικών μας παικτών, να την παίρνει και να την προωθεί στα δύο επιθετικογενή χαφ (Βαγγελή και Μπαϊάνο) ή να την "σπάει" δεξιά και αριστερά στα μπακ που προωθούνται. Όταν κατεβαίνει στην άμυνα και έχει πρόσωπο στην εστία μας και πιέζεται από κάποιο χαφ της αντίπαλης ομάδας, πρέπει να την γυρνάει στους αμυντικούς, αφού αν κάνει το λάθος να γυρίσει πρόσωπο προς την αντίπαλη εστία, υπάρχει κίνδυνος να του την πάρει ο αντίπαλος. Αυτό το κάνει πολύ καλά.
Πάμε τώρα στο πρόβλημα, όπως το εντοπίζω εγώ. Οι Χαραλάμπους και Ηλιάδης, δεν είναι ακραία μπακ και δεν γνωρίζουν να παίξουν τις θέσεις των ακραίων αμυντικών.
Όταν ο ακραίος επιθετικός έχει την μπάλα 10-15 μέτρα μετά το κέντρο, στα άκρα, το ακραίο μπακ δεν πρέπει να τρέχει προς την εστία μας και να τον αφήνει να κατεβαίνει με την μπάλα. Εκεί
έχει καθήκον να πέσει πάνω στην μπάλα και να του ανακόψει την πορεία, είτε παίρνοντας του την μπάλα, είτε σταματώντας με φάουλ τον επιθετικό. Πάντα το φάουλ πρέπει να γίνεται έχοντας τον "φάτσα", για να μην υπάρχει κίνδυνος κάρτας. Με το φάουλ, έχει το πλεονέκτημα να οργανώσει την άμυνα του. Αυτό πρέπει να συμβαίνει ακόμα και στην περίπτωση που υπάρχει και δεύτερος πάικτης από την πλευρά του και δεν καλύπτεται. Πάντα ο ακραίος αμυντικός πρέπει να πέφτει πάνω στον παίκτη που έχει τη μπάλα. Απαγορεύεται το τρέξιμο ταυτόχρονα με τον επιθετικό προς την άμυνα μας. Αυτό δίνει την άνεση στον επιθετικό, να σηκώσει το κεφάλι και να περάσει κάθετη μπαλιά ή σέντρα προς την περιοχή μας. Επισης οφείλει ο αμυντικός να παίζει από κοντά τον πάικτη πριν αυτός πάρει τη μπάλα και να μην τον αφήνει να γυρίσει φάτσα προς την εστία. Πόσα χρόνια έχετε να το δείτε αυτό στον ΠΑΟΚ στα εκτός έδρας παιχνίδια?
Είναι κάτι που συμβαίνει συνέχεια με τον Χαραλάμπους (κυρίως), αλλά και τον Ηλιάδη. Με τον Χαραλάμπους γίνεται εδώ και χρόνια. Ο Ηλιάδης είναι εκτός τόπου και χρόνου και προσωπικά δεν μπορώ να καταλάβω για ποιό λόγο ο Σάντος εξακολουθεί να τον βάζει στη δεξιά πλευρά της άμυνας μας, σφού δεν γνωρίζει καθόλου τη θέση.
Πάμε στον τερματοφύλακα. Πέρα απο τις εξόδους στις οποίες υστερεί πάρα πολύ, είναι καλός. Το μεγαλύτερο πρόβλημα της άμυνας είναι τα "στημένα" φάουλ ή κόρνερ της αντιπάλου ομάδας. Πραγματικά απορώ με την συμπεριφορά των παικτών μας. Στα "στημένα" οι αμυντικοί πρέπει να έχουν πάρει αγκαλιά τους αντιπάλους ποδοσφαιριστές. Εκτός του Κνολ και κάποιες φορές του Μπαλάφα, ποιός άλλος το κάνει αυτό? Κανείς. Μελίσης, Χαραλάμπους, Σάλμον έχουν τους αντιπάλους σε απόσταση. Η ομάδα δεν έχει δουλέψει σε στημένα εδώ και χρόνια. Ίσως δούλεψε λίγο η ομάδα με τον Ντουμιτρέσκου, που είχε εντοπίσει το πρόβλημα. Αλλά μόλις έφυγε, σταμάτησαν να ασχολούνται με τα στημένα και αυτό φάνηκε μετά από μερικές αγωνιστικές. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ι Μελίσης και Μπαρκαουάν φάνηκαν μεταμορφωμένοι προς το χειρότερο στο τέλος της περσινής σεζόν. Ξεχάσαν να κάνουν τα βασικά και αυτονόητα και η αδυναμία εμφανίστηκε σε πολλά παιχνίδια.
Στο κέντρο της άμυνας έχουμε Κνολ και Μελίση. Δυστυχώς ο Μελίσης παίζει από την αριστερή πλευρά του κέντρου της άμυνας και όταν χάνει τον παίκτη του ο Χαραλάμπους, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει, επειδή το αριστερό του πόδι είναι μόνο για να περπατάει. Σκληρό ακούγεται, αλλά είναι αλήθεια. Εγώ θα τον άλλαζα θέση με τον Κνολ. Είναι τόσο απλό, λειτουργικό και δεν καταλαβαίνω για ποιόν λόγο δεν το έχει κάνει ο Σάντος.
Πάμε στο χώρο του κέντρου. Στον άξονα παίζουν οι Μπαϊάνο και Βαγγελής. Ο Μπαϊάνο είναι το συμπλήρωμα των Μπαλάφα και Βαγγελή. Συνήθως ο Σάντος, του δίνει τον καλύτερο κεντρώο παίκτη της αντιπάλου ομάδας και έχει καθήκον να τον κυνηγά συνεχώς. Ο Μπαϊάνο είναι μικρός στην ηλικία, παίζει πρώτη φορά σε ανταγωνιστικό πρωτάθλημα κάποιου επιπέδου (στην χώρα του έπαιζε σε ερασιτεχνικό πρωτάθλημα) και τώρα μαθαίνει. Μπορεί να βελτιωθεί, αφού τεχνικά στοιχεία έχει, αλλά χρειάζεται τον απαραίτητο χρόνο.
Ο Βαγγελής είναι ο συνδετικός κρίκος του κέντρου με την επίθεση. Έχει καθηκον να βγαίνει σαν κρυφός κυνηγός. Δυστυχώς δεν τα έχει καταφέρει πολύ καλά μέχρι τώρα. Δεν το κρίνω από τα γκολ που σημείωσε, αλλά από τις φορές που βγήκε σε φάση για γκολ. Αν θυμάστε το γκολ με τον Ηρακλή, το έκανε πολύ καλά και σκόραρε. Όταν έχει βοήθεια από τους Μπαϊάνο και Μπαλάφα, έχει πολλές φορές άνεση χώρου και μπορεί να εκμεταλευθεί την ικανότητα του με τις κάθετες μπαλιές. Αν είχαμε έναν γρήγορο επιθετικό τύπου Σαλπιγγίδη, Φελίπε, Καστίγιο κλπ, ο Βαγγελής θα φαινόταν περισσότερο.
Πάμε στα άκρα μας που προωθούνται. Γεωργιάδης ή Λάκης και Κωνσταντινίδης ή Γκονζάλες. Υπάρχει ποιότητα στα άκρα μας, αλλά για να λειτουργήσουν καλύτερα θα πρέπει να έχουν βοήθεια από τα ακραία μπακ που θα πρέπει να προωθούνται και να τραβάνε πάικτη μαζί τους. Έτσι θα υπάρχει ο χώρος για να σηκώσουν το κεφάλι και είτε να διεμβολίσουν την αντίπαλη άμυνα, είτε να βγάλουν πάσα στον φορ. Δυστυχώς βοήθεια από τα ακραία μπακ, δεν υπάρχει και αναγκάζονται να παίζουν με 2 αμυνόμενους πάνω τους.
Φτάνουμε στην κορυφή της ομάδας, που αποτελεί ο φορ. Πολλοί λένε ότι ο Σάλμον δεν κάνει. Εγώ πιστεύω ότι κάνει και με το παραπάνω. Απλά όταν τραβιέται στα πλάγια, θα πρέπει να έχει τις βοήθειες από τα εξτρέμ και τον Βαγγελή που θεωρητικά είναι ο κρυφός κυνηγός. Δυστυχώς λόγω ταχύτητας, ο Βαγγελής δεν μπορεί να βγει γρήγορα μπροστά και μένει να παλεύει μόνος του. Το μόνο μειονέκτημα που έχει ο Σάλμον και κυριολεκτικά με τρελαίνει αυτό, είναι ότι όταν βγαίνει παίκτης από τα πλάγια και ετοιμάζεται να κάνει σέντρα, ο Σάλμον κάνει κίνηση προς το πίσω δοκάρι. Με την κίνηση του αυτή, βάζει 2 ή και 3 αμυντικούς (ακραίο μπακ και το ένα ή και το δεύτερο σέντερ μπακ) μπροστά του. Κανονικά θα πρέπει να κάνει κίνηση προς το πρώτο δοκάρι. Δείτε πόσα γκολ έβαλε φέτος ο Κοβάσεβιτς από το πρώτο δοκάρι. Τελευταίο του γκολ, ήταν το σημερινό με το χανούμι. Δείτε την κίνηση του για να καταλάβετε τι λέω. Όποιος έγραψε το χθεσινό ματς με τον Ατρόμητο, ας δει μια φάση στο δεύτερο ημίχρονο, όταν βγαίνει ο Γκονζάλες από τα πλάγια και τρέχει ο Σάλμον μαζί με ένα αμυντικό προς την αντίπαλη περιοχή. Αντι να κάνει κίνηση προς το πρώτο δοκάρι, πάει προς το δεύτερο και βάζει ανάμεσα σε αυτόν και τον Γκονζάλες, το μπακ που έχει μπροστά του ο Γκονζάλες, το μπακ που τρέχει μαζί με τον Σάλμον και τον τερματοφύλακα. Αν έκανε κίνηση προς το πρώτο δοκάρι, θα είχε ανάμεσα σε αυτόν και στον Γκονζάλες μόνο το μπακ που κάλυπτε τον Γκονζάλες.
Όλα όσα έγραψα, είναι χτυπητές αδυναμίες. Άλλες μπορούν να δουλευτούν και να λυθούν από τους ήδη υπάρχοντες ποδοσφαιριστές και άλλες δεν μπορούν, επειδή δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι ποδοσφαιριστές. Αν ήμουν προπονητής, το πρώτο πράγμα που θα ζητούσα στις μεταγραφές, θα ήταν ακραία μπακ και ένα παίκτη που να μπορεί να παίζει στις θέσεις των Μπαϊάνο και Βαγγελή.
Αν με ρωτούσατε που θα έψαχνα για να πάρω παίκτες, τα πράγματα είναι απλά.
Αν ήθελα τερματοφύλακα, θα έπαιρνα κεντροευρωπαίο ή βορειοευρωπαίο.
Αν ήθελα πλάγια μπακ, θα έπαιρνα νοτιοαμερικανούς.
Αν ήθελα σέντερ μπακ, θα έπαιρνα Ιταλούς.
Αν ήθελα ανασταλτικό χαφ που να μπορεί να μαρκάρει, αλλά και να δημιουργεί, θα έπαιρνα Αργεντίνο.
Αν ήθελα δημιουργικό χαφ και ταυτόχρονα κρυφό κυνηγό, θα έπαιρνα Βραζιλιάνο.
Αν ήθελα εξτρέμ ή κοντό φορ, θα έπαιρνα λατίνο.
Αν ήθελα ψηλό φορ, θα έπαιρνα κεντροευρωπαίο ή βορειοευρωπαίο.
Δεν θα διάλεγα ποτέ στην ομάδα μου, Μουσουλμάνους, Αφρικανούς και οι λόγοι δεν είναι ρατσιστικοί. Επίσης αποκλείονται παίκτες από χώρες που δεν έχουν μπει στον ποδοσφαιρικό χάρτη και δεν έχουν τις εμπειρίες.
Το κυριότερο από όλα. Θα έπαιρνα μπαρουτοκαπνισμένους παίκτες με εμπειρίες. Δεν πιστεύω να χαλάει κανένα οπαδό της Μίλαν που ο μέσος όρος ηλικίας των παικτών τους είναι τα 31 χρόνια.