kostas147, τόση συγκεντρωμένη ανοησία και ξερολισμό σε τόσο λίγες κουβέντες δεν έχω συναντήσει ξανά, τόσα χρόνια στο ίντερνετ (από τα 90's που είμαι ενεργός). Εξηγούμαι, για να μην είμαι και αφοριστικός σαν και του λόγου σου, προσπαθώντας να ακολουθήσω την μικρή σου πορεία εδώ μέσα, στεκόμενος σε τρία σημεία.
1. Μπαίνεις εδώ μέσα φουριόζος και βρίζεις. Λες σε οπαδικό σάιτ ότι αυτοί που γράφουν εδώ δεν είναι οπαδοί. Είτε έχεις παντελή άγνοια, είτε έχεις απλά εμπάθεια με τις διαφορετικές απόψεις και δεν τις ανέχεσαι.
α) Για το πρώτο ενδεχόμενο, με έχουν καλύψει οι προσκλήσεις σε τετ α τετ άλλων μελών.
β) Για το δεύτερο, αυτό αν ισχύει, δεν σε κάνει απαραίτητα φασίστα (μέχρι στιγμής), αλλά σε κάθε περίπτωση ολοκληρωτικό.
2. Μετά λες ότι οι ιδεολογίες σας (απευθυνόμενος προφανώς στο αριστερό και πέρα κομμάτι των χρηστών του φόρουμ) δεν χωράνε στον ΠΑΟΚ, όπως και οι άλλες.
Με το να μπαίνεις όμως σε έναν χώρο που θεωρείς πως οι Χ απόψεις είναι κυρίαρχες και να λες ότι δεν θέλω ούτε Χ, ούτε Ψ, τότε φανερώνεις την εμπάθειά σου στο Χ κομμάτι, καθώς το Ψ προς το παρόν και για την δική σου οπτική γωνία είναι απών. Οπότε οι ενδείξεις για την πολιτική σου επιλογή είναι σαφείς. Το ότι δεν το έχεις παραδεχτεί, δείχνει φόβο. Η κυριαρχία του φόβου στα συναισθήματά σου, δείχνει όμως και την πολιτική σου προεπιλογή.
3. Η φυσική ολοκλήρωση της κυριαρχίας του εν λόγω συναισθήματος, συμβαίνει και με την αντιθετική του έκφραση, δηλαδή την επιθετικότητα, ως άμυνα, σε κοινωνικό επίπεδο. Την εμφανίζεις στον τρόπο με τον οποίο εκφράζεσαι, δίχως καν να μπεις στον κόπο να ξεκινήσεις τον διάλογο. Κρύβεσαι λοιπόν πίσω από απόψεις/θέσεις, οι οποίες επιδιώκουν να εμφανιστούν ως η μοναδική αλήθεια, δηλαδή ως αυθεντικές και μοναδικές εκφράσεις της αλήθειας. Θέση, που ελλείψει της οποιαδήποτε δικαιολόγησής της (με άλλα λόγια, δηλώνεις κάτι και το αφήνεις ξεκρέμαστο/αδικαιολόγητο), δείχνει μία αδυναμία του λόγου σου να διαμορφωθεί με λογική συνέπεια και επιχειρηματικότητα. Συνεπώς, ο λόγος σου στερείται λογικής. Είναι ά-λογος. Ήτοι λες βλακείες.
Συμπέρασμα:
Πριν λοιπόν ξαναπετάξεις την παραμικρή μπουρδίτσα σου, μικρό αγάμητο καθαρματάκι και φοβικέ λάτρη του φαλλού, κάτσε να διαβάσεις τι έχουν να πουν οι άλλοι, γιατί - ω του θαύματος, προφανώς είναι κάτι το οποίο ξεπερνάει τις καταφανώς εξαιρετικά περιορισμένες αντιληπτικές σου δυνατότητες - καθένας έχει το δικαίωμα στην έκφραση εδώ μέσα. Μοναδικοί όροι, η αγάπη για τον ΠΑΟΚ και ο σεβασμός στα λοιπά μέλη. Με τα οποία μας συνδέουν ισχυροί οπαδικοί δεσμοί. Άμα θες να σε σέβονται, μάθε να σέβεσαι. Αλλά για να σέβεσαι, πρέπει και πρώτα να μάθεις να σκέφτεσαι. Εδώ είναι που διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για το αν θα σταθείς ποτέ ικανός. Μην απελπίζεσαι όμως, γιατί η αγκαλιά του ΠΑΟΚτσή είναι μεγάλη. Και όχι μόνον η αγκαλιά του.
