Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται στο σημαντικότερο σταυροδρόμι της 80χρονής ζωής του. Η Τούμπα μας, το σπίτι μας θα γκρεμιστεί. Αυτό είναι σίγουρο. Το θέμα είναι αν θα γεννηθεί από τις στάχτες της ένα νέο γήπεδο που θα το νιώσουμε ξανά σπίτι μας και ακόμη περισσότερο ή αν θα βγει κανένα έκτρωμα που θα θυμίζει πιο πολύ εμπορικό κέντρο παρά γήπεδο ποδοσφαίρου. Το αποτέλεσμα εξαρτάται από το ποιος θα τη χτίσει. Εδώ και χρόνια πολλά κοράκια τρώγονται μεταξύ τους για το ποιο θα προλάβει να τσιμπήσει το ψητό. Τελευταία όμως ήρθε ένα μεγαλύτερο από τη Ρωσία και όλα τ'άλλα κάνανε στην άκρη φοβισμένα (αυτό βέβαια είναι καλό σημάδι για τον Σαββίδη).
Από το forum εδώ, από τα ραδιόφωνα, από τις παρέες μας και από οπουδήποτε υπάρχει ΠΑΟΚτσήδικη συζήτηση, το συμπέρασμα είναι ένα. Όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι είμαστε στην ώρα μηδέν του ΠΑΟΚ, αλλά κανένας από μας δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά για το ποιος είναι ο σωστός δρόμος, εκτός του ότι τώρα αποδεικνύεται η χρησιμότητα της εγγραφής στον Α.Σ., ασχέτως της μετέπειτα εξέλιξης της ιστορίας σε εταιρεία λαϊκής βάσης που θα κάνει δικές της της μετοχές του ΠΑΟΚ.
Ακούμε και διαβάζουμε τον τελευταίο καιρό τόσες μαλακίες σχετικά με το νέο επενδυτή που κινδυνεύουμε να χάσουμε την ουσία και να απομακρυνθούμε από το ζητούμενο, όπως προσπαθούν να πετύχουν οι δημοσιογράφοι της πόλης μας, εσκεμμένα ή λόγω χαμηλού δείκτη IQ.
Ποιο είναι το ζητούμενο;
Ας ξεχάσουμε όλοι τον Σαββίδη και τις ηλίθιες απαιτήσεις του και ας τα πάρουμε όλα από την αρχή. Ας σκεφτούμε τι είχαμε στο μυαλό μας όταν "φαντασιονόμασταν" (κι όχι φανταζόμασταν) τον μεγαλομέτοχο του ΠΑΟΚ και ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληροί.
Θέλαμε (και θέλουμε φυσικά) ο νέος ιδιοκτήτης να είναι
εύρωστος οικονομικά
ανεξάρτητος πολιτικά
αν είναι δυνατόν και φίλαθλος της ομάδας
και το κυριότερο: να θέλει και να μπορεί να οδηγήσει σε επιτυχίες την ομάδα. Ο στόχος του να είναι δηλ. να πάει καλά η επιχείρησή του. Και η επιχείρηση αυτή είναι η ποδοσφαιρική ομάδα ΠΑΟΚ. Και το πεδίο που δραστηριοποιείται αυτή η επιχείρηση είναι το αγωνιστικό κομμάτι. Όχι το οικονομικό. Ο ΠΑΟΚ παράγει και πουλάει θέαμα (λέμε τώρα), όχι αλάνες για McDonald's και Goody's.
Όταν λοιπόν έρχεται ο Σαββίδης ο μεγιστάνας (?) και αντί να πάει να πάρει την ομάδα από τον πεινασμένο στο άψε σβήσε και μετά να κάνει τις κινήσεις που πρέπει για να πετύχει και να αναπτυχθεί στη συνέχεια (εδώ μπαίνει λοιπόν το θέμα του γηπέδου), τι κάνει; Απαιτεί λες και πρόκειται να αγοράσει γη από τους απολίτιστους ιθαγενείς της ζούγκλας, δίνοντας σε αντάλλαγμα ένα ρολόι να του δώσουν όλα τα τμήματα της ομάδας, αλλιώς θα έχουνε αποφασίσει (οι νυν διοικούντες) να μείνει ο ΠΑΟΚ πίσω.
Λες και όταν τόσοι και τόσοι άλλοι πήρανε ομάδες (στο εσωτερικό και το εξωτερικό) θέσανε αυτό το θέμα πριν από την δημιουργία ισχυρής ομάδας. Μόνο σε μας αυτά.
Άσε που το ότι προορίζεται ένας άσχετος για να διοικήσει δείχνει και με πόσο ενδιαφέρον αντιμετωπίζει ο νέος υποψήφιος την ομάδα.
Ας περιμένουμε βέβαια να δούμε τι θα γίνει στις αμέσως επόμενες μέρες και μετά θα κρίνουμε καλύτερα.