Αδελφέ μου αγαπημένε ΗΟΜΟ.
Το σχόλιο σου είναι πραγματικά κατάθεση καρδιάς. Μπράβο. Αναφέρεσαι σε εμένα προσωπικά και αυτό με τιμά . Σε ευχαριστώ.
Βάζει πολλά ερωτήματα τα οποία δεν ξέρω αν μπορούν μέσα από αυτή την μορφή διαλόγου να απαντηθούν στην πληρότητα τους. Ωστόσο για να μην νομισθεί ότι υπεκφεύγω, πράγμα που δεν έχω μάθει να κάνω στην ζωή μου θα απαντήσω θυμίζοντας σου κάτι.
Ήταν μέρες δύσκολες. Χρόνια δίσεκτα για τον ΠΑΟΚ μας. Κανείς μα κανείς δεν ήθελε να αναλάβει την ηγεσία του ΠΑΟΚ. Όλοι μας γυρνούσαν την πλάτη αφού πρώτα είχαν ασελγήσει πάνω στο κορμί του ΠΑΟΚ. Οι πάντες μιλούσαν για το τέλος της ιστορία του ΠΑΟΚ μας. Τότε ακριβώς αδέλφια ΠΑΟΚτσήδες τόσο από το PAOKWORLD όσο και από άλλα site και συνδέσμους μου ζήτησαν μια χάρη. Να γράψω ένα κείμενο που να στηρίζει την λύση Ζαγοράκη. Αυτό και έπραξα. Όχι μόνο γιατί αδέλφια μου το ζήτησαν αλλά κυρίως γιατί το πίστευα βαθύτατα ο ίδιος. Αυτό το κείμενο θα αναρτήσω και σήμερα. Για να πώ, ότι για μένα από εκείνη την μέρα δεν άλλαξε τίποτα. Δεν έχω λόγους να αμφισβητήσω τον Ζαγοράκη. Δεν μπορώ να πάρω πίσω τον λόγο μου. Δεν μπορώ να του ανοίξω πόλεμο έστω και αν στο θέμα σάλπι έχετε δίκιο. Δεν το αξίζει αυτός το άνθρωπος. Το δεν ξεχνώ δεν μπορεί να είναι μονάχα για τον σάλπι, αλλά και για τον Ζαγοράκη. Και δεν ξεχνώ τι έκανε και κάνει για τον ΠΑΟΚ μας. Για μένα πάνω μα πάνω απο όλα είναι να είμαστε όλοι ενωμένοι. Δεν έχει νόημα καμία ιδεολογία όταν τα πάντα θα έχουν γίνει ρημαδιό, όταν η διχόνοια, οι φασαρίες και ο εμφύλιος θα τρώει τις σάρκες του ΠΑΟΚ μας, και θα κάνει ευάλωτο και αδύναμο, αναιμικό σε οποιοδήποτε λαμόγιο τον σύλλογο μας. Πάνω απο όλα η ενότητα. Ο ΠΑΟΚ να είναι καλά δεν λέγαμε πάντα?
'' Όταν σε καλεί η Ιστορία ''
Για τους πιο πολλούς από εμάς ο ΠΑΟΚ δεν υπήρξε ποτέ μια ποδοσφαιρική ομάδα και μόνο. Δεν υπήρξε ένας χώρος όπου σκοτώναμε την ανία της ζωής μας. Αλλά κυρίως δεν υπήρξε δρόμος για κοινωνική, οικονομική και πολιτική καταξίωση.
Ο ΠΑΟΚ για όλους εμάς, υπήρξε πάνω απ' ολα μια μεγάλη ιδέα, ένα όραμα ζωής, αιτία για να υπάρχουμε και να ζούμε.
Στην λέξη ΠΑΟΚ κρυβόταν χιλιάδες συναισθήματα εκατομμυρίων ανθρώπων, που προφέροντας την λέξη αυτή ξυπνούσαν μέσα τους μνήμες. Κάθε φορά που φώναζαν ΠΑΟΚ και έβλεπαν τον δικέφαλο αετό μαυροφορεμένο, ανοίγονταν πληγές μιας ιστορίας γεμάτη από πόνο και δάκρυ. Πόντος, Μικρά Ασία, Κωνσταντινούπολη, Αγ. Σοφιά, ξεριζωμός και προσφυγιά. Δάκρυα και πόνος αιώνων κλεισμένα μέσα σε τέσσερα γράμματα γεμάτα μνήμες και ιστορία.
Δεν ήταν όμως μόνο η ιστορία της Ρωμιοσύνης που ξυπνούσε στον άκουσμα της λέξης ΠΑΟΚ, αλλά και οι αγώνες τις περιφερειακής Ελλάδος, που χρόνια ζούσε στην λησμονιά, την αδιαφορία και την κοροϊδία του Αθηνοκεντρικού κράτους.
Αξίες όπως αξιοπρέπεια, περηφάνια, δικαιοσύνη και ισοτιμία ήταν ταυτόσημες με τον ΠΑΟΚ που αποτελούσε μια γροθιά ενότητας και αντίστασης απέναντι στην Αθηνοκέφαλη πολιτεία της πρόστυχης αδιαφορίας.
Αυτά και άλλα πολλά ήταν συνώνυμα με τον ΠΑΟΚ που ονομάστηκε κοινωνικό φαινόμενο και απασχόλησε όσο κανείς άλλος τους εγχώριους και μη αναλυτές.
Όλες αυτές τις αξίες που ο ΠΑΟΚ επί χρόνια υπηρετούσε, ολη αυτή την ένδοξη αθλητική, πολιτισμική και κοινωνική παράδοση και προσφορά, την λεηλάτησαν και την βεβήλωσαν άνθρωποι ανάξιοι της ιστορίας του και του ονόματος του. Δεκάδες τυμβωρύχοι της ένδοξης ΠΑΟΚτσίδικης ιστορίας ταλαιπώρησαν, πόνεσαν και ταπείνωσαν των άλλοτε περήφανο Αετό.
Χρόνια δίσεκτα, χρόνια πέτρινα κούρασαν και γονάτισαν τον Αετό των ονείρων μας. Τον περήφανο γίγαντα που των υποχρέωσαν σε λήθαργο, μαρασμό και ανυπαρξία.
Ρήμαξαν ότι όσιο και ιερό βρήκαν στο πέρασμα τους, μα πιο πολύ τα όνειρα και τις ελπίδες του αγνού αγωνιστή ΠΑΟΚτσή. Αναξιοπρέπεια, ανυποληψία, ίντριγκα, υπόγειες σκοτεινές διαδρομές, αδιάγνωστες δοσοληψίες, ανύπαρκτο όραμα και προοπτική έγιναν ταυτόσημες έννοιες με το δοξασμένο και υπερήφανο όνομα του ΠΑΟΚ. Πολιτικοί, ποδοσφαιρικοί και επιχειρηματικοί παράγοντες ''αγνώστου προελεύσεως'' , δημοσιογράφοι κ.α σύλησαν πάνω σε ιερή ιστορία δεκαετιών.
Και ενώ όλα φαινόντουσαν να είχαν τελειώσει. Όλα έμοιαζαν με ερείπια ένδοξου παρελθόντος που είχαν στοιχειώσει μνήμες και μορφές αγνών αγωνιστών, ξαφνικά φάνηκε φως, παρόν και μέλλον. Ο ''ήλιος της δικαιοσύνης'' φώτισε τα σκοτάδια μιας μαύρης εποχής, σκοτεινής και άδοξης.
Ο Θοδωρής Ζαγοράκης, είδε, πόνεσε, σκέφθηκε και πήρε την μεγάλη απόφαση, να μπεί μπροστά ηγέτης για ακόμη μια φορά, να βγάλουμε τον ΠΑΟΚ απο τον βούρκο. Να σπάσει τα δεσμά της ''Λαμόγιας Αιχμαλωσίας'' να γκρεμίσει τα τείχη της ντροπής και της ανυποληψίας.
Ο Θοδωρής είναι ΠΑΟΚ. Είναι παιδί δικό μας, σεμνός και ταπεινός. Χορτασμένος απο δόξα και λεφτά. Άνθρωπος με ήθος και συνέπεια, που δεν μασάει τα λόγια του και δεν γνωρίζει απο υπόγειες διαδρομές. Είναι εγγυητής της ενότητας, που χρόνια τώρα μας έλειψε. Οραματιστής, που θα δώσει και πάλι στον Παοκτση το δικαίωμα στο όνειρο. Ελπιδοφόρος αέρας μια καινούργιας μέρας. Άνοιξη μιας νέας εποχής.
Ο ΠΑΟΚ μαζί του αλλάζει σελίδα. Γυρίζει στην ροή του χρόνου και πλάθει νέα όνειρα για το μέλλον τον μέλλον που μας είχαν τόσα χρόνια στερήσει και όμως πρέπει να πιστέψουμε ότι μας ανήκει.
Ο Ζαγοράκης πήρε την απόφαση και είπε το μεγάλο ναι, εμείς τι θα απαντήσουμε ; Τι θα του πούμε;
Ο δρόμος του Θοδωρή δεν είναι εύκολος. Θα τον πολεμήσουν απο μέσα και απ΄εξω. Ολοι αυτοί που τους βολεύει ο ΠΑΟΚ να είναι μικρός. Να αιμορραγεί, για πίνουν και να χορταίνουν απο την σάρκα του. Δόξα, χρήμα, παραγοντισμός, λαϊκισμός κ.α η τροφή τους που δεν θέλουν να χάσουν απο τα αδηφάγα στόματα τους.
Ζούμε κρίσιμες και ιστορικές στιγμές για τον ΠΑΟΚ μας. Απο εκείνες που χρειάζεται κανείς να πει το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι. Να τολμήσει παλικαρίσια ή να κιοτέψει γυρνώντας τις πλάτες του στο μέλλον.
Ο Αρχηγός μας, έχει την ανάγκη μας. Θέλει την έμπρακτη συμπαράσταση μας, για να αντιμετωπίσει τους σκοπέλους και τα κύματα μιας μανιασμένης θάλασσας προβλημάτων που κληροδότησαν όλα αυτά τα πέτρινα χρόνια οι αυτόκλητοι ''σωτήρες''.
Η ιστορία μας, το ήθος και οι αξίες μας δεν μας επιτρέπουν την άρνηση και την αδιαφορία. Την καχυποψία και την γκρίνια. Η ζωή δεν συγχωρεί τους δειλούς, τους αχάριστους και εκείνους που δεν αρπάζουν τις ευκαιρίες.
Η ιστορία του ΠΑΟΚ μίλησε, μας καλεί σε γενική πανΠΑΟΚτσίδικη στράτευση στο πλευρό του Αρχηγού μας Θοδωρή Ζαγοράκη. Η μέρα της Λευτεριάς του ΠΑΟΚ έφτασε, έχει όνομα βαρύ σαν ιστορία.
Όλοι μαζί ενωμένοι, δίπλα στον πρόεδρο, στον Θόδωρο της καρδιάς και των ονείρων μας. Στην ιστορία που μας καλεί και πάλι στις λαμπρές σελίδες της.
Κανένα εισιτήριο διαρκείας στο ράφι, όλα στα χέρια μας και στην καρδιά μας. Κανείς Παοκτσής στις καφετέριες και στις παραλίες. Όλοι στους δρόμους μέχρι να γίνει η ρύθμιση.
Να κάνει ξαστεριά κι ο ήλιος ν΄ ανατείλει!!!
*Το κείμενο αυτό μπήκε τότε πρωτοσέλιδο στο PAOKWOLD ακούστηκε σε ραδιόφωνα και έγινε πρωτοσέλιδο στις Εφημερίδες του Βορρά αλλα και στο "Φίλαθλο" της Αθήνας. O Νικολάου το διάβασε στην εκπομπή του.
Τι έχει αλλάξει σήμερα για να το ανακαλέσω?