Σκέφτομαι ώρες ώρες πριν τρία καλοκαίρια που μερικοί αδερφοί εδώ μέσα, πυρ και μανία με την επιστροφή του κοντού, υποστήριζαν παρόλα αυτά ότι "την αγωνιστική αξία του δεν την αμφισβητεί κανείς". Τότε γελούσα και ψιλοέκραζα γιατί ήμουν σίγουρος ότι είναι ένα πτώμα που δεν είχε τίποτα να προσφέρει, αλλά το προσπερνούσα, επειδή δεν ήταν το αγωνιστικό που με έκαιγε, όπως και τώρα εξάλλου. Πρέπει να παραδεχθώ όμως σήμερα ότι ΤΟΣΟ ΧΑΛΙ δεν το περίμενα ούτε κι εγώ. Είναι πραγματικά απίστευτο.
Και δεν μπορώ να καταλάβω πώς μερικοί κατά τη διάρκεια αυτών των τριών χρόνων έχουν βρει και μερικές καλές ή υποφερτές εμφανίσεις. Πώς γίνεται να κάνει τέτοιες κάποιος που είναι εντελώς άχρηστος και άσχετος; Κάποιος που δεν μπορεί ούτε τα βασικά;
Παλεύω με τον εαυτό μου να βρω με το ζόρι κάτι θετικό για να μου βγει από το μυαλό ότι είμαι προκατειλλημένος, κι όμως δε μπορώ να βρω τίποτα.