Τελικά το βρήκα τι με χαλάει πραγματικά στην όλη διαμάχη που υπάρχει. Το ΠΑΟΚτσηδόμετρο που χρησιμοποιείται, έντεχνα ή και άτεχνα από μερικούς, όχι τόσο για να πείσουν, όσο απλά για να μεγαλώσουν το εγώ τους. Δεν έχει σημασία αν θέλεις ή όχι το Σαλπιγγίδη/Σαλπιγίδι να γυρίσει. Σε σέβομαι μετρώντας ΠΟΣΟ ΠΑΟΚτσής είσαι, αν έχεις κάνει χιλιόμετρα για τον ΠΑΟΚ, αν έχεις πάρει διαρκείας, μετοχές, αν πηγαίνεις στο μπάσκετ, στο ποδόσφαιρο, στο βόλευ, στο πόλο, στο χάντμπολ, όποια κι αν είναι η άποψή σου. ΔΕΝ σε σέβομαι και σε απαξιώνω αν στο ΠΑΟΚτσηδόμετρο μου είσαι λιγότερο ΠΑΟΚτσής από εμένα. Πόσα χρόνια ΠΑΟΚτσής είναι ο καθένας, πόσο ΠΑΟΚ είναι, μήπως κάποιοι είναι και λίγο κάτι άλλο, τότε σίγουρα δεν έχουν κανένα δικαίωμα να μιλούν για τον ΠΑΟΚ. Μήπως κάποιοι ήταν κάποτε άλλη ομάδα; Αυτοί να δείς, και μόνο που τους επιτρέπουμε την είσοδο στο ναό, χάρη τους κάνουμε. Οποιος έπαιξε ξύλο για τον ΠΑΟΚ μπορεί να μιλά ενώ εκείνος που δεν έπαιξε ξύλο για τον ΠΑΟΚ θα σου πει ότι όποιος ήταν αιτία για τιμωρία της έδρας μας ΔΕΝ είναι ΠΑΟΚτσής. Άλλο ΠΑΟΚτσηδόμετρο αυτό πάλι. Οποιος έχει πετάξει αντικείμενα δεν είναι δικός μας, ενώ οι άλλοι λένε ότι όποιος και αν πετάει αντικείμενα από τη στιγμή που είναι δικός μας πρέπει και να προστατεύεται. Εχω χαζέψει. Δεν ξέρω πραγματικά πόσο ΠΑΟΚτσής είμαι ούτε πόσο παραπάνω ή λιγότερο ΠΑΟΚτσής θέλω να γίνω. Η δημοκρατία του ΠΑΟΚ δυστυχώς δεν γεννήθηκε ακόμη.