Και εκεί που όλα ήταν καλά, ωραία, με το χαβαλέ τους, και καναδυό ωραίες και πετυχημένες ατάκες,
τσουπ! Μπήκε η Μάρθα Βούρτση....
Και κορόμηλο το δάκρυ.. Χωρίς ακόμα να έχω καταλάβει το γιατί..
Γράψε ρε μαλάκα κοντέ, ένα μπλουζ.. Ένα ρεμπέτικο, αφού βγάζεις τόσο πόνο και στεναχώρια..
Αλλά άσε μας ήσυχους..
Αρκετά έχουμε στο κεφάλι μας, για να αντέχουμε- ανεχόμαστε και τα ψυχολογικά σου..
υγ: σε δυο λέξεις όλο το παραπάνω: ΚΟΝΤΕ, ΑΓΑΜΗΣΟΥ!