αναπολώ το παρελθόν και μου έρχονται στο μυαλό μου....
Έβριζα το λαμόγιο που κατασπάραξε τα σπλάχνα της αγαπημένης μου ομάδας και γύρισε και μου έκανε ΣΟΥΤ.....
Μάζεψα λεφτά για να αποσύρει την προσφυγή και να μείνει στην ομάδα, μα τι μαλάκας ήμουν.
Έκανα συναυλία στην Νεάπολη για να μαζέψω λεφτά, ο μαλάκας.
Τα λεφτά τα μάζεψα αλλά την προσφυγή δεν την απέσυρε ΠΟΤΕ, την έβαλε στο αρχείο ώστε την επόμενη φορά που θα έκανε θα έμενε αυτόματα ελεύθερος.
Κατέβηκα στην αθήνα στο αεροδρόμιο για να τον παρακαλέσω να αρνηθεί την πώληση και να μην γίνει δεκανίκι του γνωστού λαμογιού, αλλά έφυγε από την πίσω πόρτα. Δεν σεβάστηκε τα τόσα χιλιόμετρα που έκανα για να του πω μια κουβέντα. Ήθελα να του πω μην φύγεις τώρα αλλά τον χειμώνα, μην του δίνεις άλλη ζωή.
Έφυγε γιατί τον αγαπούσε πολύ, όπως και την ανιψιά...
Ήρθε η ώρα να παίξει αντίπαλος και τι έκανε; Βάρεσε το ΠΕΝΑΛΤΙ και καλά έκανε...
Ήρθε ένα βράδυ να φάει στην ταβέρνα του κολλητού του στην πολίχνη και όταν τον είδα πήγα να τον ρωτήσω ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΣΥ, εμφανίστηκαν περιπολικά.
Ήρθε η ώρα και προσπαθεί να ξαναγυρίσει σε μένα τον μαλάκα, άρχισε να ρίχνει γέφυρες με την γνωστή τακτική, τους στημένους ρουφιανοδημοσιογράφους αφού πρώτα τα έχει βρει με τον πρώην συμπαίκτη του.
Ζαγοράκη μετά από τόσα χρόνια νοιώθω ξανά περήφανος γι' αυτή την ομάδα, για τους κόπους και της θυσίες που έκανα, μην με ξανακάνεις ΜΑΛΑΚΑ.
Μην φέρεις την διχόνοια στην ομάδα.
Μην καταστρέψεις την συσπείρωση που έφερες στην ομάδα χωρίς καν να κάνεις τίποτα, μόνο με την παρουσία σου, αυτή μας κάνει δυνατούς.
Όλοι θέλουμε την ομάδα να πάει όσο το δυνατόν καλύτερα, όχι όμως με κάθε τίμημα!
Κοντέ το ονειρό σου θα γίνει εφιάλτης, γιατί εφιάλτης είσαι για εμάς...