Αυτό που μου έχει μάθει η πορεία μου στη ζωή είναι πως όταν τελειώνει κάτι το ξεχνάς αμέσως και προχωράς παρακάτω. Οταν περάσει καιρός εξετάζεις γιατί τέλειωσε και διδάσκεσαι από το αποτέλεσμα.
Δεν υπάρχει χρόνος να σπαταλήσουμε αναζητώντας το ποιός έφταιξε. Αρκετά χρόνια σπαταλήσαμε με αυτόν τον τρόπο και μάλιστα χωρίς να διδαχτούμε σωστά. Κυνηγήσαμε τον Παντελάκη, το μακαρίτη το Σαββίδη, το Βουλινό, τον Αγγελο, τον Πανελούδη, το Βεζυρτζή, τον Κασταρή, το Μπατατούδη, το Γούμενο κι αν δεν υπήρχε ο Θόδωρας θα κυνηγούσαμε και τον επόμενο και αυτόν που θα τον ακολουθούσε. Ποιό ήταν λοιπόν το αποτέλεσμα; Κανένα. Καταλήξαμε ο ΠΑΟΚ να χρωστάει στο ποδόσφαιρο ένα σκασμό λεφτά, το μπάσκετ να είναι έτοιμο να πέσει στη Β' και το βόλλευ στο χείλος του γκρεμού.
Αδέλφια, οι σύγχρονες ομάδες χρειάζονται μπακίρια και τα μπακίρια βρίσκονται σε τσέπες. Οι δρόμοι λοιπόν είναι τρεις: ή βρίσκουμε ΜΙΑ τσέπη με πολλά μπακίρια, ή αφήνουμε το μπασκετάκι να πέσει στη β' ή ανοίγουμε ΠΟΛΛΕΣ τσέπες μαζί. ΚΥΡΙΟΙ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΔΕΙΑΣΤΕ ΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΣΑΣ. Αν θέλουμε την ομάδα του χρόνου στην Α1 και αξιοπρεπή δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Και κυρίως αν αναλωθούμε ξανά στο ποιός θα διαχειριστεί αυτά τα λεφτά ζήτω που καήκαμε. Η ΓΣ ΕΠΙΒΑΛΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ να βγάλει μια διοίκηση πρωτοδικείου και ο λαός να στηρίξει την προσπάθεια όσο το δυνατόν περισσότερο.
ΥΣ: Ο Λιανός έκανε πίσω γιατί ακριβώς φοβήθηκε το μέγεθος του ΠΑΟΚ που είναι δυσθεόρατο. Γιατί το μέγεθος δεν το κάνει η ευρολίγκα ή οποιαδήποτε άλλη περιστασιακή επιτυχία. Το μέγεθος το κάνει ο λαός, οι απαιτήσεις του και η δίψα του λαού για αξιοπρέπεια και διάκριση. Οταν λοιπόν πριν ακόμη αναλάβει έχει τέτοια αντιμετώπιση και με δεδομένο ότι από το μπάσκετ δεν κονομάς ήταν φυσιολογικό να λακίσει.