Χαιρετίζω τη μεταγραφική ενίσχυση της ομάδας, με παίκτες που η αξία τους είναι αδιαμφισβήτητη καθώς έχουν δώσει τα διαπιστευτήρια τους σε μερικά από τα μεγαλύτερα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία, Ρωσία) και που σίγουρα κάτι τέτοιο ονειρευόμασταν και επιζητούσαμε από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε ο Ιβάν την ομάδα. Άλλωστε αυτές τις προσδοκίες φρόντισε να τις δημιουργήσει ο ίδιος με τις δηλώσεις του και την εν γένει στάση του, από την πρώτη στιγμή. Συμφωνώ και εγώ με τα λεγόμενα πολλών, ότι σίγουρα αυτή τη στιγμή διαθέτουμε μακράν το καλύτερο ρόστερ της εποχής Σαββίδη και ενδεχομένως εφάμιλλο-ισάξιο με εκείνο της εποχή Ζαγοράκη που έφτασε την ομάδα να διεκδικεί το πρωτάθλημα. Αυτό, που περιμένουμε με μεγάλη προσμονή εδώ και πολλά χρόνια. Και επίσης είναι γεγονός πως φέτος οι συνθήκες μοιάζουν να είναι ευνοϊκότερες από ποτέ για την κατάκτηση του, επιτέλους. Ξεκινώντας από το ανταγωνιστικό ρόστερ που διαθέτει η ομάδα (αν και τίθενται ερωτηματικά για τον προπονητή), συνεχίζοντας με το ότι δεν υπάρχουν Ευρωπαϊκές υποχρεώσεις, οπότε μπορεί η ομάδα να αφοσιωθεί αποκλειστικά σε αυτόν της το στόχο και καταλήγοντας στο ότι ο βασικός αντίπαλος δε διαθέτει πλέον την ίδια εξωαγωνιστική ισχύ με εκείνη που είχε τα προηγούμενα χρόνια (κυβέρνηση-ΕΠΟ-ΚΕΔ) σύμφωνα με τα όσα μας μεταφέρουν βέβαια οι δημοσιογράφοι, κάτι που αναμένουμε επίσης να το δούμε και στην πράξη μιας και εδώ επίσης ανακύπτουν πολλά ζητήματα. Ακόμα όμως και αν ισχύουν όλα τα παραπάνω ταυτόχρονα, δεν είναι ικανά από μόνα τους να δημιουργήσουν τις συνθήκες που θα μας εξασφαλίσουν το πρωτάθλημα. Κύριο και βασικότερο ζήτημα κατ'εμέ αποτελεί η γενικότερη λειτουργία της ομάδας και αυτός είναι ο τομέας ο οποίος θα κρίνει την πορεία της. Χρειαζόμαστε μια σταθερή διοικητική δομή που θα δημιουργήσει κλίμα ασφάλειας στο εσωτερικό της ομάδας, με σαφείς στόχους, μεθόδους υλοποίησης και προγραμματισμό. Όλα τα τελευταία είναι στοιχεία που λείπουν στην εποχή Σαββίδη, με εξαίρεση κάποιες σπασμωδικές κινήσεις για μικρά χρονικά διαστήματα. Αν ο Σαββίδης εξακολουθήσει και έχει τη συνήθη παρεμβατικότητα του, θα οδηγηθούμε και πάλι στην αποσταθεροποίηση και θα παρατηρηθούν φαινόμενα διάλυσης του ότι έχει μέχρι στιγμής χτιστεί. Δεν μπορούμε να σβήσουμε από τη μνήμη μας, ούτε τον Μπερμπάτοφ, ούτε τον Νάτχο, ούτε τον Νομποά, ούτε τον Ελ Τσάκο. Ήλθαν, ακούμπησαν από ελαφρά ως λίγο, και στην τελική ο Π.Α.Ο.Κ. δεν ωφελήθηκε το παραμικρό από την παρουσία τους στο ρόστερ της ομάδας. Και τα γράφω όλα αυτά σήμερα που τα κοντάρια όλων μας είναι σηκωμένα στα ουράνια, διότι αν δε δούμε και πάλι το πρόβλημα μας κατάφατσα στον καθρέπτη, θα οδηγηθούμε ξανά στο κενό. Ο Λαός του Π.Α.Ο.Κ. θέλει ένα πρωτάθλημα, ένα πρωτάθλημα τίμιο και δίκαιο (όπως αξίζει στην ιστορία μας άλλωστε) και όχι σάπιο σαν αυτά που σηκώνουν επί σειρά ετών οι ομάδες των Αθηνών. Και φέτος μπορούμε αρκεί να λάβουμε υπόψη μας όλα τα παραπάνω. Άντε γιατί 33 χρόνια είναι πολλά, πάρα πολλά.
Από τα βάθη της ψυχής μου και με όλες τις ευχές να το συνοδεύουν. Φέρτε το μας επιτέλους.