Ούτως ή άλλως εκεί πάει η ιστορία μπιβ. Με τα ανοίγματα που έχει κάνει πλέον, φαίνεται να ριζώνει για τα καλά στο χώρο της Β.Ελλάδος κυρίως.
Το ποια θα είναι η πορεία του Π.Α.Ο.Κ. τα επόμενα χρόνια αναμένουμε να το δούμε. Πάντως το τελευταίο διάστημα υπάρχουν κάποια καλά σημάδια. Ξεκινώντας από την απόφαση να μην κατεβάσει την ομάδα στον επαναληπτικό του κυπέλλου πέρσι, με το όποιο κόστος αυτό συνεπαγόταν (όλοι είδαμε ότι αυτοί οι -3 βαθμοί ήταν υπερπολύτιμοι φέτος και μπορεί να σε έδιναν τελικά ακόμα και το πρωτάθλημα, παρόλα αυτά σαν κίνηση τακτικής ήταν αναγνωρίσιμη). Επίσης, η στήριξη του στα πρόσωπα της ομάδας κατά τη διάρκεια της σεζόν (Ίβιτς-Μίχελς), η σταδιακή απομάκρυνση του από Αλαφούζο και Μελισσανίδη, ο πόλεμος στον Μαρινάκη, η απόφαση να μην ενδώσει σε πιέσεις για τελικό στην Αθήνα, αλλά ακόμη και το κοινωνικό πρόσωπο που δείχνει η ΠΑΕ σε ζητήματα που αφορούν το μεταναστευτικό και τη διαρκή στήριξη στους πρόσφυγες (που όποιον και αν πετύχεις στο δρόμο θα φοράει μπλουζάκι Π.Α.Ο.Κ.) είναι κινήσεις προς τη σωστή κατεύθυνση.
Απο εκεί και μετά σαφώς και υπάρχουν ζητήματα που οφείλουν να λυθούν. Το πιο κρίσιμο κατεμε, είναι αν θα ενισχύσει την ομάδα, σε βαθμό ανάλογο των υπολοίπων επενδύσεων που πετυχαίνει. Γιατί οκ, καλό είναι γι'αυτόν το άνοιγμα που έκανε τελευταία με ΟΛΘ και Πήγασο, δύο κορυφαίες επιχειρηματικές κινήσεις, αλλά θα ήθελα να μετουσιωθούν και στο επενδυτικό μπάτζετ των επόμενων χρόνων στην ομάδα. Και νομίζω πως και με την κατάκτηση του κυπέλλου, που και αυτός ζεστάθηκε αλλά και οι αντίπαλοί μας πήραν το μήνυμα ότι ερχόμαστε, πισωγύρισμα δεν υπάρχει.
Εμείς συνεχίζουμε στον αγώνα μας. Να κριτικάρουμε πάντα με βάση το καλό του Π.Α.Ο.Κ. Επισημαίνοντας τα άσχημα και αναγνωρίζοντας τα καλά ταυτόχρονα, για να δούμε επιτέλους τον Π.Α.Ο.Κ. στην κορυφή.