http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=461073Καρακούσης Αντώνης
Ευρώ, το καλύτερό μας σπίτι
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 07/06/2012 00:00
Αρκετοί στη χώρα μας και ιδιαιτέρως οι προερχόμενοι από την πολυδιασπασμένη Αριστερά των δρόμων και της αέναης διεκδίκησης, προσπερνούν την απειλή ενός ελληνικού εξοστρακισμού από το ευρώ. Ορισμένοι επίσης δεν αντιλαμβάνονται ότι έξοδος από το ευρώ σημαίνει και απομάκρυνση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι ίδιοι επίσης υποτιμούν τα αγαθά της κοινής ευρωπαϊκής ζωής, την κουλτούρα που αυτή διαμορφώνει και κυρίως δεν αποτιμούν το πνεύμα της Δημοκρατίας και της ελευθερίας που το ευρωπαϊκό περιβάλλον ενσωματώνει και αποδίδει στους πολίτες των χωρών, οι οποίοι συμμετέχουν σ' αυτήν.
Η Ευρώπη είναι κάτι πολύ παραπάνω από ό,τι το κοινό νόμισμα εκφράζει. Εντός της αναπτύσσονται λειτουργίες μοναδικές και αποκτώνται ιδιότητες που μόνο αυτονόητες δεν είναι για τον υπόλοιπο κόσμο. Ενσωματώνει αξίες και αρχές αδιαπραγμάτευτες, οι οποίες δεν είναι δεδομένες αλλού.
Το ευρωπαϊκό κεκτημένο της ελευθερίας μετακίνησης και έκφρασης, της Δημοκρατίας, του διαλόγου, της διαβούλευσης, της ασφάλειας, της αλληλεγγύης, της ισονομίας και της ισοπολιτείας, των δικαιωμάτων κάθε κοινότητας επίσης, όσο αιρετική και ετερόδοξη κι αν είναι, παραμένει μοναδικό, είναι στοιχείο πολιτισμού και προόδου.
Οι νέοι που ταξιδεύουν στην Ευρώπη μπορούν να αντιληφθούν τις αξίες αυτές, όπως και τη σημασία τους. Και οι παλαιότερες γενιές επίσης, που έχουν βιώσει διώξεις και καταστροφές, κατανοούν τη διαφορά πολιτισμού, τις αξίες και τις αρχές που το ευρωπαϊκό οικοδόμημα προσφέρει.
Τι έχουν να αντιπαραθέσουν οι πάσης φύσεως σταλινικοί, μαοϊκοί, τροτσκιστές και ελευθεριακοί αριστεριστές απέναντι σ' αυτόν τον κύκλο των ευρωπαϊκών αξιών; Την Πολιτιστική Επανάσταση του Μάο, την Τιέν Αν Μεν ή τα δουλοκτητικά εργοστάσια της φιλελεύθερων διαδόχων του μεγάλου τιμονιέρη; Η μήπως της Βόρειας Κορέας την στρατιωτική πειθαρχία; Η στην καλύτερη εκδοχή της Βενεζουέλας και της Βολιβίας, του Τσάβες και του Μοράλες το προβληματικό αποτέλεσμα;
Για να μην αναφερθούμε στου υπαρκτού σοσιαλισμού τα αδιέξοδα και τις απέραντες ζώνες ανελευθερίας που διαμόρφωσαν; Αλλά και στη σύγχρονη αριστερή εκδοχή και σκέψη, τι θα υποκαταστήσει το σημερινό ευρωπαϊκό οικοδόμημα; Μήπως ατελή και τεμπέλικα αυτοδιαχειριστικά σχήματα, που δεν μπορούν να καλύψουν ούτε καν τις ανάγκες μικρών κοινοτήτων; Ποιο άραγε θα είναι το σύστημα αρχών και αξιών που θα αντικαταστήσει αυτό που έχουμε; Μάλλον δεν έχει εφευρεθεί ακόμη, όσες απόπειρες κι αν έχουν γίνει.
Είναι τόσο ισχυρό και χειροπιαστό το ευρωπαϊκό κεκτημένο που δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτε από τα υπάρχοντα, ούτε και από εκείνα που ορισμένοι θεωρητικώς κατασκευάζουν. Και τα αγαθά που ενσωματώνει, υπέρτερα κάθε λιτότητας και όποιου πρόσκαιρου κόστους.
Γι' αυτό κι αξίζει η πάλη όχι απλώς για τη διατήρησή του, αλλά και για τον εμπλουτισμό και την ενίσχυσή του.
Η Ευρώπη είναι το καλύτερο σπίτι που αποκτήσαμε ποτέ. Και αν το χάσουμε εξαιτίας της απρονοησίας μας ή το θυσιάσουμε για άλλα ανύπαρκτα, θα είμαστε άξιοι της τύχης μας και ιστορικώς ασυγχώρητοι.
http://tinyurl.com/bmydf69Καρακούσης Αντώνης
Μπορεί να είναι τόσο ξεφτιλισμένοι οι Ευρωπαίοι;
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 08/11/2012 18:13
Παιγνίδια από Σόιμπλε και ΙMF την επομένη της ψηφοφορίας των μέτρων - Δεν μπορούν να γίνουν ανεκτά από τον ελληνικό λαό
Εν μέσω εντάσεων και πρωτοφανούς φθοράς το Ελληνικό Κοινοβούλιο ενέκρινε το πακέτο των πρόσθετων μέτρων που απαιτούσαν δανειστές και εταίροι προκειμένου να συνεχίσουν την απρόσκοπτη χρηματοδότηση της χώρας και να διατηρήσουν τη θέση της στην ευρωζώνη.
Η απαίτηση και η συνοδεύουσα αυτήν προσαρμογή - δημοσιονομική και μεταρρυθμιστική - σκληρή όσο καμία άλλη και μοναδική στον κόσμο, προκάλεσε όπως ήταν αναμενόμενο φθορές στην κυβέρνηση και στα κόμματα που την στηρίζουν.
Συνολικά επίσης το ελληνικό πολιτικό σύστημα εδέχθη πίεση εξουθενωτική και απολύτως διαβρωτική.
Ωστόσο παρά τις φθορές οι δυνάμεις που στηρίζουν την κυβέρνηση σήκωσαν το κόστος και ανέλαβαν την ευθύνη να προχωρήσουν. Και το έπραξαν με την προσδοκία μιας συνολικής λύσης του ελληνικού προβλήματος.
Αυτή ήταν άλλωστε και η υπόσχεση της κυρίας Μέρκελ και των ιθυνόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ειδικά η γερμανίδα καγκελάριος ήλθε επί τούτου στην Αθήνα προκειμένου να ενισχύσει τον κ. Σαμαρά προς την κατεύθυνση υπερψήφισης των μέτρων. Όλοι θυμούνται τις προτροπές των γερμανών και άλλων ευρωπαίων πολιτικών να προχωρήσουμε πρώτα ώστε να απολαύσουμε στη συνέχεια έμπρακτη συμπαράσταση και αμέριστη βοήθεια.
Και όντως το δέλεαρ δεν είναι αμελητέο. Βάσει της συμφωνίας του περασμένου Μαρτίου η «πειθαρχική» Ελλάδα έχει να λαμβάνει αρκετά. Και συγκεκριμένα τη μεγάλη δόση του Οκτωβρίου των 31,3 δισ. ευρώ, την ουδέποτε εισπραχθείσα δόση του Σεπτεμβρίου ύψους 5 δισ. ευρώ και εκείνη του προσεχούς Δεκεμβρίου ύψους 8,3δισ. ευρώ.
Δηλαδή συνολικά κοντά στα 45 δισ. ευρώ, από τα οποία τα 25 για δισ. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών, 4 δισ. για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του κράτους στον ιδιωτικό τομέα και τα υπόλοιπα για την χρηματοδότηση υποχρεώσεων της χώρας.
Επιπλέον η συμφωνία προέβλεπε και ελευθέρωση εντόκων γραμματίων ύψους 6 δισ. ευρώ που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας. Ακόμη, η ελληνική πλευρά εξασφάλισε στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης των μέτρων την επιμήκυνση επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων κατά δύο έτη, από το 2014 στο 2016 και ρυθμίσεις που θα οδηγούσαν στη βιωσιμότητα του χρέους και θα απάλλασσαν την Ελλάδα από την ανασφάλεια της επιστροφής στη δραχμή.
Αυτό είναι το συμφωνημένο αντάλλαγμα των μέτρων που ελήφθησαν την Τετάρτη.
Από την επομένη ωστόσο της ψήφισης των μέτρων οι εμπλεκόμενοι στην διευθέτηση του ελληνικού προβλήματος άρχισαν τα κόλπα.
Ο Σόιμπλε μετέδωσε τις πρώτες αμφιβολίες για το χρόνο καταβολής της δόσης και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επίσης φανέρωσε την πίεση στο ζήτημα του χρέους.
Ως γνωστόν το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών χρησιμοποίησε τις εκθέσεις του Ταμείου για να επιτύχει το κούρεμα των ιδιωτών την περασμένη άνοιξη. Και τώρα το Ταμείο επιστρέφει τα ίσα. Επειδή δεν θέλει να συνεχίσει να πληρώνει άλλο την Ελλάδα αναδεικνύει το βάρος του χρέους ώστε να επιτύχει αυτό πια το κούρεμα του επίσημου χρέους που θα επιβαρύνει τα ευρωπαϊκά κράτη και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Η αντιπαράθεση των δύο μερών είναι εμφανής διά γυμνού οφθαλμού και ήδη χρησιμοποιείται ως βάση αμφισβήτησης της Ελλάδας. Πιθανώς δε να αποτελέσει και ευκαιρία υπαναχωρήσεων από την πλευρά τους.
Η ελληνική πολιτική ηγεσία πρέπει να είναι προετοιμασμένη γι' αυτό το ενδεχόμενο, για μια προσχηματική κωλυσιεργία από την μεριά των εταίρων και των δανειστών.
Όπως είναι φανερό κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει ανεκτό. Αν ο κ. Σαμαράς διαπιστώσει τέτοιες διαθέσεις πρέπει να αντιδράσει πάραυτα. Και να απαιτήσει ταχεία απόδοση των υπεσχημένων.
Η ελληνική πολιτική και η ελληνική κοινωνία δεν μάτωσαν για να δεχθούν τέτοιες εξευτελιστικές συμπεριφορές και στάσεις.
Αν επιχειρήσουν τέτοια προσβολή του αισθήματος του λαού δεν υπάρχει παρά ένας δρόμος, αυτός της οικειοθελούς αποχώρησης και αυτόματης ανατίναξης της ευρωζώνης. Οι ευρωπαίοι δεν μπορούν να παίζουν άλλο με τον ελληνικό λαό. Τελεία και παύλα...
υγ. ο τσιπρας φταιει, τι δεν καταΛΛΛΛαβαινεις