Κοινωνια, οικονομία - Η ώρα της ΠΙΠΑΣ...

[Athinaios--4]

Φίλε μου αυτές οι δηλώσεις είναι κάτι παραπάνω από υπερβολές και λέγονται για συγκεκριμένους λόγους. Για μένα, για να δικαιολογούν κάποιοι τον μισθό τους και για να φοβίζουν τον κόσμο.

Επίσης όπως ανεβάζουν τους αριθμούς της ανεργίας (βάζοντας μέσα τους εργαζομένους μερικής απασχόλησης) έτσι ακριβώς κατεβαίνουν και οι αριθμοί βάζοντας τους εργαζομένους που είναι ανασφάλιστοι και δουλεύουν μαύρα.

Οι αριθμοί λένε την αληθεια αλλά το θέμα είναι πως τους χρησιμοποιείς.

[GkaZ4]

http://news247.gr/ellada/h_krish_odhgei_goneis_se_apelpistikes_prakseis.809991.html

Καίνε ανήλικα παιδιά

Ενα νέο φαινόμενο λαμβάνει διαστάσεις στη χώρα μας, εξαιτίας της δυσχερούς οικονομικής θέσης πολλών οικογενειών. Καταγγελίες για γονείς που καίνε ή ακρωτηριάζουν τα παιδιά τους ως... επένδυση. Παιδιά ενοικιάζονται και άλλα οδηγούνται στην επαιτεία. Ελληνόπουλα στην πλειοψηφία τους

Παιδί δέκα χρόνων χτυπήθηκε από αυτοκίνητο στη Θεσσαλονίκη, προσπαθώντας να καθαρίσει τζάμια αυτοκινήτων. Μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, όπου πέθανε έπειτα από μία βδομάδα, χωρίς να το αναζητήσει κανείς. Σε άλλες περιπτώσεις ανάπηρα παιδιά πουλήθηκαν από τους γονείς τους σε αδίστακτους δουλεμπόρους, ενώ υπάρχουν καταγγελίες ότι σε περιοχή της ορεινής Ναυπακτίας οι ίδιοι οι γονείς καίνε ή ακρωτηριάζουν τα παιδιά τους ως επένδυση.

Οι τρέχουσες οικονομικές συνθήκες και η αύξηση του αριθμού οικογενειών που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας ωθούν καθημερινά ολοένα και περισσότερα παιδιά στη ζητιανιά.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αθηνών (ΓΑΔΑ), η επαιτεία είναι σχεδόν το μόνο έγκλημα στο οποίο έχουν διπλασιαστεί τα ποσοστά κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, αγγίζοντας αύξηση της τάξης του 52%. Περισσότερα από 3.500 χιλιάδες παιδιά βρίσκονται σε αυτό το «σκοτεινό τούνελ» και από αυτά 11,5% είναι ελληνόπουλα.

Όπως επισημαίνουν δύο αξιωματικοί του τμήματος ανηλίκων, καθημερινά στο κέντρο της Αθήνας εκτυλίσσονται φρικιαστικές εικόνες, έξω από σε σπίτια, μπροστά σε φανάρια των αυτοκινήτων.

Διευκρινίζουν δε ότι πλέον δεν πρόκειται για παιδιά «ενός κατώτερου θεού» από την Αφρική, την Ασία, τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, αλλά και ελληνόπουλα, τα οποία οδηγούνται στην επαιτεία, λόγω της κρίσης.

Οι δύο αστυνομικοί ισχυρίζονται πως η απελπισία συναντά την εκμετάλλευση και σπρώχνει τις οικογένειες σε καταστάσεις ξένες προς τα ήθη και τις παραδόσεις της Ελλάδας.

Ο εκπρόσωπος Τύπου της ΓΑΔΑ, Λεωνίδας Κοκκαλάκης, εξηγεί την προσπάθεια της αστυνομίας να περιορίσει την επαιτεία: «Εμείς κάνουμε ό,τι μπορούμε. Συλλαμβάνουμε όσους εξωθούν τα παιδιά στην επαιτεία και πάντοτε μέσω εμπεριστατωμένης έρευνας προσπαθούμε να ανακαλύψουμε εάν κρύβεται πίσω από αυτό δουλεμπόριο, ή εξώθηση στην πορνεία, ή οποιουδήποτε άλλου είδους εκμετάλλευση. Από τη σύλληψη και πέρα είναι αρμοδιότητα των δικαστικών Αρχών».

[GkaZ4]

Αλλαξ' ο κολιες κι εγινε βραχιολι..

http://www.cosmo.gr/Finance/Hellas/314963.html

Γκέι τουρισμός "ένεση" στην ελληνική οικονομία

Έμφαση στον γκέι τουρισμό θα δώσει το υπουργείο Πολιτισμού και ο ΕΟΤ διοργανώνοντας το "Athens Rainbow Week" δείχνοντας ότι το χρήμα δεν κοιτά σεξουαλικές προτιμήσεις. Πρόκειται για φιλόδοξο σχέδιο με στόχο την προσέλκυση περισσότερων τουριστών σε μια περίοδο όπου η Ελλάδα έχει ανάγκη την ανάπτυξη της "βαριάς της βιομηχανίας".

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Αποκαλύψεις, οι δύο φορείς έχουν στα σχέδιά τους την ανάπτυξη του γκέι τουρισμού στη χώρα μας γεγονός που θα αποφέρει περισσότερα έσοδα στην πατρίδα μας.

Το "Athens Rainbow Week" αποτελεί ένα φιλόδοξο σχέδιο και πρόκειται για μια εβδομάδα για τους ομοφυλόφιλους της Ελλάδας που θα λειτουργήσει παράλληλα πόλο έλξης και για τους ομοφυλόφιλους του εξωτερικού.

Υπολογίζεται πως το 2011 η αγοραστική δύναμη των γκέι θα φτάσει τα 835 δισ δολάρια παγκοσμίως και το 2012 τα 2 τρισ.

Οι πέντε χώρες που βρίσκονται στην πρώτη λίστα των προορισμών των ομοφυλοφίλων είναι η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Ισπανία, η Νότια Αφρική και ο Καναδάς καθώς έχουν νομιμοποιήσει το γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Τη λίστα συμπληρώνουν οι περιοχές Μύκονος, Ίμπιζα και Λονδίνο.

[ive4]

Πορτογαλία: Παραιτήθηκε ο Ζοζέ Σόκρατες
Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011, 22:09


Την παραίτηση του υπέβαλλε ο πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, Ζοζέ Σόκρατες, καθώς πριν από δύο ώρες το πορτογαλικό κοινοβούλιο δεν ενέκρινε κατά τη βραδυνή του συνεδρίαση το σχέδιο λιτότητας της σοσιαλιστικής κυβέρνησης μειοψηφίας, σύμφωνα με πληροφορίες από τη Λισαβόνα.

Τα πέντε κόμματα της αντιπολίτευσης, από την Αριστερά έως την άκρα Δεξιά, ψήφισαν ομόφωνα την απόρριψη του τετάρτου σχεδίου λιτότητας που παρουσιάστηκε μέσα σε ένα χρόνο και προέβλεπε τη μείωση από 4,6% σε 3% του δημόσιου ελλείματος για να αποφευχθεί η προσφυγή της χώρας σε εξωτερική οικονομική βοήθεια.

Μετά το τέλος της πεντάωρης συνεδρίασης του κοινοβουλίου , ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης Πέδρο Σίλβα Περέιρα κατάγγειλε την "ανευθυνότητα" μιας "αρνητικής συμμαχίας" η οποία απέριψε "ενα σημαντικότατο εργαλείο δράσης της κυβέρνησης παρά το γεγονός ότι το σχέδιο αυτό είχε λάβει την έγκριση και την ψήφο των ευρωπαϊκών θεσμών και των ευρωπαίων εταίρων της Πορτογαλίας".

Ο επικεφαλής της πορτογαλικής κυβέρνησης που αποχώρησε από το κοινοβούλιο χωρίς να πεί ούτε μια λέξη μετά την έναρξη της συνεδρίασης, ενδέχεται να υποβάλει την παραίτησή του ήδη από σήμερα Τετάρτη το βράδυ στον πρόεδρο της χώρας Ανιμπαλ Καβάκο Σίλβα.

Νωρίτερα, ο πρόεδρος του Συμβουλίου υπουργών οικονομικών της ευρωζώνης και πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ δήλωσε ότι ο ενδεχόμενος διεθνής δανεισμός στην Πορτογαλία θα γίνει «υπό αυστηρές προϋποθέσεις».

Εδώ και πολλούς μήνες, πάντως, οι αγορές θεωρούν ότι η Πορτογαλία είναι η επόμενη χώρα που θα δεχθεί την οικονομική βοήθεια από την ΕΕ και το ΔΝΤ, όπως συνέβη πέρυσι με την Ελλάδα και μετά με την Ιρλανδία.

Με αυτή την πολιτική συγκυρία στην Πορτογαλία, συνέρχεται αύριο Πέμπτη και μεθαύριο Παρασκευή, στις Βρυξέλλες, το Ευρωπαϊκό συμβούλιο (αρχηγοί κρατών και πρωθυπουργοί).

Διαβάστε επίσης:

Υπό αυστηρές προϋποθέσεις ο δανεισμός στην Πορτογαλία, Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011, 21:22

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=281007&cid=5


Δε ρωτάνε κι εμάς που το είδαμε το έργο ;

[KATISI4]

με ηρθε με email

ΔΕΝ ΤΟ ΠΗΡΕ ΑΔΙΚΑ ΤΟ ΝΟΜΠΕΛ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

 
 
 
 
 

Επειδή δεν θυμόμαστε και πολλά από την στατιστική στο πανεπιστήμιο,
και επειδή αυτό αποκλείεται να γίνει ποτέ θέμα στις πανελλαδικές εξετάσεις.


Άσκηση 1
Να βρεθεί:
Η πιθανότητα να συμβεί τρεις φορές σε 189 χρόνια ζωής του Ελληνικού κράτους (στην ίδια χώρα),
με πληθυσμό 8,000,000 (έστω) να γίνουν πρωθυπουργοί... Παππούς, Γιος και Εγγονός της ίδιας
οικογένειας.
Ξαναλέμε ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΟΧΙ ΜΙΑ !

 

Άσκηση 2
Να βρεθεί:
Η πιθανότητα να συμβεί επτά φορές σε 189 χρόνια ζωής του Ελληνικού κράτους (στην ίδια χώρα),
με πληθυσμό 8,000,000 (κατοίκων έστω) να γίνουν πρωθυπουργοί Πατέρας και Γιος.

 


Οι απαντήσεις

 
1) Από παππού σε γιο και εγγονό
O Δημήτριος Pάλλης (1844-1921) πέντε
φορές πρωθυπουργός (1897, 1903, 1905, 1909 και 1920-21).
O γιος του Iωάννης (1878-1946) μια
φορά (κατοχικός 1943-44).
Γιος και εγγονός ήταν ο Γεώργιος
(1918-2006) μια φορά πρωθυπουργός ( 1980-81).

 Αξίζει να σημειωθεί ότι Γ. Pάλλης
ήταν και εγγονός πρωθυπουργού από τη μητέρα του (κόρη του Γ. Θεοτόκη).


O Γεώργιος Παπανδρέου (1888-1968)
τέσσερις φορές πρωθυπουργός (1944, 1944-1945, 1963 και 1964-65 ).
O Aνδρέας Παπανδρέου (1919-1996)
τρεις (1981-85, 1985- 89 και 1993-96).
Γιος και εγγονός είναι ο Γιώργος
μόλις άρχισε την πρώτη θητεία.

O Διομήδης Kυριακός (1811-69)
κατέκτησε το αξίωμα μια φορά (1863).
Tο ίδιο και ογδόντα χρόνια αργότερα
(1949) ο εγγονός του Aλέξανδρος Διομήδης - Kυριακός (1875-1951)
Στην ίδια κατηγορία θα μπορούσε να
προστεθεί άλλη μια περίπτωση.
Πρόκειται για τον Γεώργιο
Kουντουριώτη (1782-1858) , που κάθισε στην καρέκλα μια φορά (1848)
και ο εγγονός του Παύλος (1855-1935)
έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1924-1929).

 

2) Από πατέρα σε γιο

Επιπλέον των προηγουμένων 3 περιπτώσεων είναι και οι εξής 4:

 

O Σπυρίδων Τρικούπης (1788-1873)
υπήρξε ο πρόεδρος (πρωθυπουργός) του πρώτου νεοελληνικού υπουργικού
συμβουλίου (1833).
O γιος του Xαρίλαος (1832-1896)
διατέλεσε εφτά φορές πρωθυπουργός ((1875, 1878, 1880, 1882-85,
1886-90, 1892-3
και 1893-1895).

O Θρασύβουλος Zαΐμης (1825-1889) δυο
φορές πρωθυπουργός (1869-70 και 1871).
O γιος του Aλέξανδρος οχτώ φορές
πρωθυπουργός (1897, 1901, 1915, 1916, 1917, 1926, 1927 και 1928)
και Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1929-1935).
Aς προστεθεί ότι ο Ανδρέας πατέρας
του πρώτου και παππούς του δεύτερου είχε διατελέσει πριν την έλευση του
Kαποδίστρια και μετά τη δολοφονία του
πρόεδρος της «Διοικητικής Επιτροπής Ελλάδος» (αξίωμα ανάλογο του
πρωθυπουργού).


O Eλευθέριος Bενιζέλος (1864-1936)
εννιά φορές πρωθυπουργός (1910-15, 1915, 1917-20, 1924, 1928-29,
1929-32, 1932, 1932-33, 1933) .
O γιος του Σοφοκλής ορκίστηκε πέντε
φορές (1944 και κατά διαστήματα το 1950-51).


O Γεώργιος Θεοτόκης (1844-1916)
τέσσερις φορές (1899-1901, 1903 και 1903-05) .
O γιος του Iωάννης (1880-1961) μια (1950).

Το ξαναγράφω - αυτό έγινε ΕΠΤΑ ΦΟΡΕΣ
σε 189 χρόνια!
ΤΕΛΙΚΑ ΕΧΟΥΜΕ ''ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" ...
Για τη δημοκρατία βέβαια δεν βάζουμε καν το χέρι μας στην φωτιά, γιατί, κατά βάση, είμαστε κρυφό-βασιλικοί
οι ...κερατούκληδες, αλλά υποβιβάζει την "μαγκιά" μας να παραδεχθούμε
κάτι τέτοιο...
Άλλωστε είμαστε το μόνο έθνος στην ιστορία που απήτησε δυο φορές ξένο βασιλιά για να τον κυβερνήσει και
τους εξόρισε σχεδόν όλους, μεταξύ άλλων, με το πρόσχημα ότι, σαν υπερήφανοι Έλληνες, δεν δεχόμαστε την
κληρονομικότητα...

Είμαστε ή δεν είμαστε Έθνος
ανισόρροπων ;...............


"...Σ' αυτόν τον τόπο των παράλληλων
μονόλογων, όπου όλοι είμαστε τόσο τραγικά
αυτοδίδακτοι........"
Γιώργος Σεφέρης,1900-1971, Νόμπελ 1962

[KATISI4]

Σάλος έχει ξεσπάσει στη δημοσιογρσφική πιάτσα για τον άγριο διασυρμό των ειδήσεων του MEGΑ, από τον αρθρογράφο Στάθης της Ελευθεροτυπίας, ο οποίος ξεσπάθωσε κατά Τρέμη και Πρετεντέρη και του δελτίου ειδήσεων του καναλιού, με τίτλο «Τα ντόπερμαν της ενημέρωσης». Όλα...
ξεκίνησαν όταν στο χθεσινό φύλλο της Ελευθεροτυπίας ο σκιτσογράφος και δημοσιογράφος Στάθης κατακεραύνωνε με πολύ έντονους χαρακτηρισμούς το δελτίο ειδήσεων του MEGA. Φυσικά το συγκεκριμένο άρθρο ξεσήκωσε όχι μόνο την παρουσιάστρια Όλγα Τρέμη και τον σχολιαστή Γιάννη Πρετεντέρη, αλλά το σύνολο των δημοσιογράφων του MEGA, που συνέταξαν επιστολή και μάζευαν υπογραφές για να τη στείλουν στον ίδιο τον Στάθη και την Ελευθεροτυπία, απαντώντας σε όσα γράφει!
Αναλυτικά το άρθρο του Στάθη με τίτλο «Τα ντόπερμαν της ενημέρωσης»
Η «πόλις» έχει αρχίσει να κόβεται στα δύο. Μας μιλούν πλέον σαν να είμαστε δούλοι -θέλουν «συμβάσεις μιας ημέρας», «απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις», θέλουν τις κόρες μας στο χαρέμι τους, τους γιους μας στη δούλεψή τους, γιουσουφάκια.
Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 ευρώ.
Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους.
Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού...
Τι Τρόμος είναι αυτός;!
Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.
Τι οργουελικός εφιάλτης!
Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ' τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης
να αρπάξουν απ' το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να τη δαγκώσουν να τη διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν και να του τη δώσουν πίσω να τη φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει - και αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.
Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος Ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά
με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται - είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;
Όχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,
είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.
Τίποτα απ' όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι, διακόπτουν όποιον γουστάρουν και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.
Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.
Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ' τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ' αυτήν την τηλεοπτική χούντα -αυτό το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.
Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό τη δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ' το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις, αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ' όσον έβλαψε η μαύρη πανώλη το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.
Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού.
Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν.
Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα, οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων - είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία.
Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας - με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες...
Ντροπή!

[ive4]

Ï ìýèïò ôïõ ¸ëëçíá «êçöÞíá»
Ðñþôç êáôá÷þñçóç: ÓÜââáôï, 12 Ìáñôßïõ 2011, 18:38

ÐÜíïò ÐéêñáìÝíïò

«Óáò åêðáéäåýïõí íá áéóèÜíåóôå Ýíï÷ïé ãéá áõôü ðïõ åßóôå. Ðñüêåéôáé ãéá ìéá ôáêôéêÞ êïéíùíéêÞò ðáèïëïãßáò, ç ïðïßá äåí ðåñéïñßæåôáé ìüíï óôçí ÅëëÜäá…» ëÝåé ç äçìïóéïãñÜöïò êáé óõããñáöÝáò Íáüìé ÊëÜéí, óå óõíÝíôåõîÞ ôçò, ãéá ôá ïéêïíïìéêÜ ìÝôñá, ôçí ôñüéêá êáé ôá üóá óõìâáßíïõí ôåëåõôáßá óôç ÷þñá ìáò.

H Áìåñéêáíßäá äçìïóéïãñÜöïò, óôï âéâëßï ôçò «Ôï Äüãìá ôïõ Óïê», ðåñéãñÜöåé ëåðôïìåñþò ôéò ôå÷íéêÝò ôïõ «êáðéôáëéóìïý ôçò êáôáóôñïöÞò», üðùò ç ßäéá ôïí ïíïìÜæåé, ðïõ ÷ñçóéìïðïéïýíôáé áðü íåïöéëåëåýèåñåò êõâåñíÞóåéò óå ðïëëÝò ÷þñåò ôïõ êüóìïõ, ãéá ôïí ðåéèáíáãêáóìü ôùí ðïëéôþí íá äå÷èïýí ìåôáññõèìßóåéò åíÜíôéá óôá óõìöÝñïíôÜ ôïõò.

Ìå Üìåóï óôü÷ï ôéò éäéùôéêïðïéÞóåéò, ôçí áðïñýèìéóç ôïõ êñáôéêïý ôïìÝá êáé ôéò ðåñéêïðÝò ôùí êïéíùíéêþí äáðáíþí, ìßá êáôÜ ìÝôùðï åðßèåóç êáôÜ ôçò óõëëïãéêÞò óõíåßäçóçò âñßóêåôáé óå ðëÞñç åîÝëéîç êáé óôçí ÅëëÜäá.

Ðáíßó÷õñïé åðéêïéíùíéáêïß ìç÷áíéóìïß Ý÷ïõí åîáðïëýóåé ìßá ãéãÜíôéá ðñïðáãáíäéóôéêÞ åêóôñáôåßá êáé âïìâáñäßæïõí ôïí ðïëßôç ìå áðáîéùôéêïýò ÷áñáêôçñéóìïýò, åðéäéþêïíôáò íá ôïõ åðéâÜëëïõí ôçí Üðïøç, üôé åßíáé áõôüò ðïõ Ý÷åé ôï ìåãáëýôåñï ìåñßäéï åõèýíçò ãéá ôçí ïéêïíïìéêÞ êñßóç.

×ñçóéìïðïéþíôáò ðïëý óõ÷íÜ øåõäÞ óôïé÷åßá êáé åêìåôáëëåõüìåíïé ôá -äõóôõ÷þò õðáñêôÜ- ðáèïãåíÞ óôïé÷åßá ôïõ åëëçíéêïý äçìüóéïõ êáé ïéêïíïìéêïý âßïõ, ðñïóðáèïýí íá åêìçäåíßóïõí ôçí áõôïåêôßìçóÞ ôïõ, þóôå íá ôïí ðåßóïõí íá äå÷èåß ôá ìÝôñá ôçò ôñüéêáò êáé ôï íåïöéëåëåýèåñï ìïíôÝëï ùò «ìïíüäñïìï» êáé õðï÷ñåùôéêÞ ëýóç.

ØÝìá 1ï: ïé ¸ëëçíåò åñãÜæïíôáé ëéãüôåñï

Ðñüêåéôáé ãéá Ýíá óôåñåüôõðï, ðïëý äéáäåäïìÝíï óôç Âüñåéá êáé ÊåíôñéêÞ Åõñþðç, ôï ïðïßï üìùò äåí åðéâåâáéþíåôáé áðü ôá åðßóçìá óôïé÷åßá ôçò Å.Å..
Áíôßèåôá, óýìöùíá ìå Üñèñï ôçò «Wall Street Journal» (14-2-2011), ïé ¸ëëçíåò âñßóêïíôáé óôçí ðñþôç èÝóç ôçò êáôÜôáîçò óôçí Å.Å., åñãáæüìåíïé êáôÜ ìÝóï üñï 42 þñåò ôçí åâäïìÜäá, êáé áêïëïõèïýí ïé Éóðáíïß êáé ïé ÐïñôïãÜëïé ìå 39 þñåò ôçí åâäïìÜäá.

Ëéãüôåñï áð' üëïõò, åñãÜæïíôáé ïé Ïëëáíäïß ìå 31 þñåò, åíþ ïé Ãåñìáíïß äïõëåýïõí 36 þñåò ôçí åâäïìÜäá.

¼ìùò, ðñÝðåé íá óçìåéùèåß üôé ïé ¸ëëçíåò ðáñÜãïõí ëéãüôåñï áðü 18,5 åõñþ êÜèå þñá åñãáóßáò, ïé Éóðáíïß 24,4 åõñþ êáé ïé ÐïñôïãÜëïé 13,8 åõñþ, åíþ ïé Ïëëáíäïß ðáñÜãïõí 39,5 åõñþ êáé ïé Ãåñìáíïß 38,7.

«… ¸íáò ¸ëëçíáò õðÜëëçëïò ìå ôçí ßäéá åêðáßäåõóç ìå Ýíáí Ãåñìáíü èá åßíáé ëéãüôåñï ðáñáãùãéêüò, åîáéôßáò ôçò áíþôåñçò ôå÷íïëïãßáò ðïõ Ý÷åé ï Ãåñìáíüò êáé ôùí õðïäïìþí» óçìåéþíåé ç åöçìåñßäá.

ØÝìá 2ï: ïé ¸ëëçíåò âãáßíïõí íùñßò óôç óýíôáîç

¸ñåõíá ôïõ Ï.Ï.Ó.Á., ðïõ äüèçêå óôç äçìïóéüôçôá ôïí Éïýíéï ôïõ 2010, áðïäåéêíýåé üôé óôçí ðñáãìáôéêüôçôá ïé ¸ëëçíåò âãáßíïõí áñãüôåñá óôç óýíôáîç áðü ôïõò õðüëïéðïõò Åõñùðáßïõò.

¸ôóé, åíþ ï íüìïò åðÝôñåðå ìÝ÷ñé ðñüôéíïò ôç óýíôáîç óôá 58 ÷ñüíéá ãéá ôçí ÅëëÜäá, êáé ôï üñéï Þôáí ôá 60 ãéá ôç Ãáëëßá êáé ôá 65 ãéá ôç Ãåñìáíßá, ôçí Áããëßá, ôçí Éôáëßá, ôçí Éóðáíßá êáé ôçí Áõóôñßá, ç ðñáãìáôéêüôçôá åßíáé ôåëåßùò äéáöïñåôéêÞ.

Ïé ÃÜëëïé âãáßíïõí óôç óýíôáîç íùñßôåñá, êáôÜ ìÝóïí üñï óôçí çëéêßá ôùí 58,7 åôþí, ïé Áõóôñéáêïß ðáñÜ ôçí áõóôçñÞ íïìïèåóßá ôïõò óôá 58,9, ïé Éôáëïß óôá 60,8, ïé Éóðáíïß óôá 61,4 êáé ïé Ãåñìáíïß óôá 62,1, áíáöÝñåé ï Ï.Ï.Ó.Á. ìåôÜ áðü åðåîåñãáóßá ôùí óôáôéóôéêþí óôïé÷åßùí ðïõ áöïñïýí óôçí ðñáãìáôéêÞ Ýîïäï áðü ôçí åñãáóßá.

Ïé ¸ëëçíåò, ðáñÜ ôï ÷áìçëü üñéï ôùí 58 åôþí ðïõ ðñïÝâëåðå ï íüìïò, âãáßíïõí óôç óýíôáîç óôá 62,4 ÷ñüíéá ôïõò, äçëáäÞ 4,4 ÷ñüíéá ðáñáðÜíù áðü ôï íüìéìï üñéï, áñãüôåñá áêüìç êáé áðü ôïõò Ãåñìáíïýò.

ØÝìá 3ï: ôï õðåñÜñéèìï ôùí äçìïóßùí õðáëëÞëùí

Åíþ ïñéóìÝíá äçìïóéåýìáôá ìéëïýóáí ãéá áñéèìïýò äçìïóßùí õðáëëÞëùí ôçò ôÜîåùò ôùí… åêáôïììõñßùí, ç «¸êèåóç Áíôáãùíéóôéêüôçôáò ôçò ÅõñùðáúêÞò ÅðéôñïðÞò», óå êåßìåíï åñãáóßáò ìå ôßôëï «The size and performance of public sector activities in Europe», áðïäåéêíýåé üôé ç ÅëëÜäá åßíáé ìåôáîý ôùí ÷ùñþí ìå ôïõò ëéãüôåñïõò äçìïóßïõò õðáëëÞëïõò óôçí Å.Å..

Óôïí ðßíáêá üðïõ êáôáãñÜöåôáé ôï ðïóïóôü ôùí äçìïóßùí õðáëëÞëùí åðß ôïõ óõíüëïõ ôùí åñãáæïìÝíùí êÜèå ÷þñáò, ç ÅëëÜäá âñßóêåôáé óôç 14ç èÝóç ìåôáîý ôùí 17 êñáôþí ðïõ åîåôÜæïíôáé óôçí Ýñåõíá, ìå ðïóïóôü 11,4%.

Óôéò ðñþôåò èÝóåéò öéãïõñÜñïõí ïé «ðñïçãìÝíåò» Óïõçäßá (30%) êáé Äáíßá (29%). ÁëëÜ ç ÅëëÜäá õðïëåßðåôáé ðïëý êáé áðü ôç Ãáëëßá (21,2%) êáé ôç ÌåãÜëç Âñåôáíßá (17,8%) êáé îåðåñíÜ ìüíï ôçí Éñëáíäßá (11,0%), ôçí Ïëëáíäßá (10,7%) êáé ôç Ãåñìáíßá (10,2%). ¼ðùò óçìåéþíåôáé óôç ìåëÝôç, ç èÝóç ôçò ÅëëÜäáò óôçí êáôÜôáîç áõôÞ ðáñáìÝíåé óôáèåñÞ ôéò ôåëåõôáßåò äåêáåôßåò.

Ç áðïãñáöÞ ôïõ 2010 áðÝäåéîå üôé óôçí ÅëëÜäá õðçñåôïýí 768.009 äçìüóéïé õðÜëëçëïé, óõìðåñéëáìâÜíïíôáò ôïõò ìüíéìïõò õðÜëëçëïõò, ôïõò äéêáóôéêïýò êáé ôïõò äçìüóéïõò ëåéôïõñãïýò (625.738), ôïõò õðáëëÞëïõò éäéùôéêïý äéêáßïõ áïñßóôïõ ÷ñüíïõ (53.833), ôïõò õðáëëÞëïõò éäéùôéêïý äéêáßïõ ïñéóìÝíïõ ÷ñüíïõ (44.811), ôïõò óõìâáóéïý÷ïõò Ýñãïõ (14.345), ôïõò áéñåôïýò (12.609) êáé Üëëåò ðéï ïëéãÜñéèìåò êáôçãïñßåò.

Ç êõâÝñíçóç, ïé «ìüíéìïé» åðéêñéôÝò ôïõ äçìüóéïõ ôïìÝá êáé ïé ëÜôñåéò ôïõ ìíçìïíßïõ áðÝöõãáí íá ôïðïèåôçèïýí êáé íá ó÷ïëéÜóïõí ôï áðïôÝëåóìá.

Ïé äå áìïéâÝò ôùí äçìïóßùí õðáëëÞëùí áðïññïöïýí ôï 11,1% ôïõ Á.Å.Ð., ôïðïèåôþíôáò ôçí ÅëëÜäá óôéò ôåëåõôáßåò èÝóåéò ôçò êáôÜôáîçò, ìå ðñþôç ôç Äáíßá (18,1%) êáé äåýôåñç ôçí Éóðáíßá (17,5%).

Ïñèþò ëïéðüí, ç ÁÄÅÄÕ êÜíåé ëüãï ãéá «óõóôçìáôéêÞ êáé ÷ñüíéá ðáñáðïßçóç, äéáóôñÝâëùóç ôçò ðñáãìáôéêüôçôáò ìå ôá ðåñß åíÜìéóé, äýï, áêüìç êáé äõüìéóé åêáôïììýñéá äçìïóßùí õðáëëÞëùí».

Óôü÷ïò ôï óýóôçìá áîéþí ôçò êïéíùíßáò

Âñá÷õðñüèåóìïò óôü÷ïò áõôÞò ôçò ðñïðáãáíäéóôéêÞò åêóôñáôåßáò åßíáé íá ôñïöïäïôçèïýí ïé ÷ñçìáôïðéóôùôéêÝò áãïñÝò, ðïõ âïõëéÜæïõí áðü ôçí ðáãêüóìéá «öïýóêá», ìå ÷ñÞìáôá áðü ôç öïñïëïãßá êáé ü÷é áðü ôïõò «Ý÷ïíôåò êáé êáôÝ÷ïíôåò», äçëáäÞ ôéò ôñÜðåæåò êáé ôïõò ìåãáëïêåöáëáéïý÷ïõò.

Ç ìáêñïðñüèåóìç üìùò åðéäßùîç áõôÞò ôçò åðßèåóçò, ðïõ äåí ðåñéïñßæåôáé óôï ïéêïíïìéêü óýóôçìá êáé ôá åñãáóéáêÜ, åßíáé íá ðëÞîåé ôï óýóôçìá áîéþí ôçò åëëçíéêÞò êïéíùíßáò. Ìýèïé, Óýìâïëá êáé Áîßåò, Éóôïñßá, Èåóìïß êáé Ðáñáäüóåéò, áðáñáßôçôá óõóôáôéêÜ êÜèå áíèñþðéíçò óõëëïãéêüôçôáò, ðñÝðåé íá áðáîéùèïýí êáé íá áíôéêáôáóôáèïýí áðü Üëëá.

¸ôóé ìüíï ìðïñåß íá äéáìïñöùèåß Ýíá íÝï åßäïò óõíåßäçóçò êáé óêÝøçò, Ýíá äéáöïñåôéêü óýóôçìá áîéþí êáé ôåëéêÜ Ýíáò äéáöïñåôéêüò ðïëéôéóìüò, ðñïò üöåëïò ôçò ïéêïíïìßáò ôçò áãïñÜò, ôùí «ïìÜäùí óõìöåñüíôùí» ðïõ ëõìáßíïíôáé ôïí äçìüóéï ðëïýôï êáé ôåëéêÜ ôçò äéåèíïýò ïéêïíïìéêÞò ïëéãáñ÷ßáò.

*ôá óôáôéóôéêÜ êáé ïéêïíïìéêÜ óôïé÷åßá ðñïÝñ÷ïíôáé áðü åêèÝóåéò ôçò Å.Å. êáé ôïõ Ï.Ï.Ó.Á., ôéò åöçìåñßäåò «Wall Street Journal», «Stuttgarter Zeitung», «¸èíïò» êáé «Åëåõèåñïôõðßá». Ç óõíÝíôåõîç ôçò Íáüìé ÊëÜéí äçìïóéåýôçêå óôï «ÂÞìá».

pikramenos.blogspot.com

[Català]

Áí êáé ç óõíÝíôåõîç óôï ÂÞìá åßíáé áñêåôÜ ðáëéüôåñç, áðü ôïí Ïêôþâñç, åßíáé ðïëý êáëÞ êáé èõìÞèçêá üôé èÝëù êáéñü íá ðïóôÜñù ôï âéâëßï áõôü êáé üëï ôï áíáâÜëëù. Ôï äéÜâáóá ðñüóöáôá êáé åßíáé ðÜñá ðïëý êáëü, üðùò êáé ôï ïìþíõìï íôïêõìáíôÝñ ðïõ ëÝåé ôá ßäéá ðñÜãìáôá.

Åäþ ïëüêëçñç ç óõíÝíôåõîç

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=357999

ÍÁÏÌÉ ÊËÁÚÍ "Óáò åêðáéäåýïõí íá áéóèÜíåóôå Ýíï÷ïé"
Ç äéÜóçìç êáíáäÝæá äçìïóéïãñÜöïò êáé áêôéâßóôñéá, óõããñáöÝáò ôïõ «Äüãìáôïò ôïõ óïê» ðïõ êáôáêñßíåé ôïí «êáðéôáëéóìü ôçò êáôáóôñïöÞò», ìéëÜåé ãéá ôïí ñüëï ôïõ ÄÍÔ êáé ôïõò êéíäýíïõò ãéá ôçí ÅëëÜäá
ÄÇÌÏÓÉÅÕÓÇ:  02/10/2010, 06:45

«Ðáñáêïëïõèþ áðü ðïëý êïíôÜ ôçí åëëçíéêÞ êñßóç êáé öõóéêÜ ôçí ðáñÝìâáóç ôçò ôñüéêáò» ëÝåé ç êõñßá ÊëÜéí. «Áõôü ðïõ ìå åíôõðùóßáóå», óçìåéþíåé, «éäéáßôåñá óôçí áñ÷Þ ôçò êñßóçò, Þôáí üôé ïé Åëëçíåò áíôéóôÜèçêáí óôá üóá ðÞãáéíáí íá ôïõò åðéâëçèïýí»

Ç Íáüìé ÊëÜéí ìéëÜåé ìå ìéá ôüóï áðáëÞ öùíÞ ðïõ äåí ìðïñåßò íá öáíôáóôåßò üôé êñýâåé ìÝóá ôçò ôüóï äõíáìéóìü. Êáé åðßóçò, ïýôå üôé áõôÞ ç 40÷ñïíç ÊáíáäÝæá èåùñåßôáé áðü ðïëëïýò ìßá áðü ôéò ðéï ìá÷çôéêÝò äçìïóéïãñÜöïõò ôçò åðï÷Þò ìáò, ìå ôÝôïéá
áðÞ÷çóç óôçí áìåñéêáíéêÞ ÁñéóôåñÜ ðïõ ðïëëïß íá ôç èåùñïýí áêüìç êáé äéÜäï÷ï ôïõ Íüáì Ôóüìóêé.
Ïôáí ëïéðüí ôç ñùôÞóáìå ðïéá åßíáé ç ÜðïøÞ ôçò ãéá ôçí åìðëïêÞ ôïõ Äéåèíïýò Íïìéóìáôéêïý Ôáìåßïõ (ÄÍÔ) óôçí ÅëëÜäá, õðÞñîå êáôáðÝëôçò: «Ç
ÅëëÜäá èõóéÜóôçêå ãéá íá óùèåß ç åõñùæþíç. Êáé ãéá íá ãßíåé, óáò åêðáéäåýïõí íá áéóèÜíåóôå Ýíï÷ïé ãé´ áõôü ðïõ åßóôå. Å÷ïõí Þäç äéáãíþóåé üôé åßóôå Üññùóôïé». Ç êõñßá ÊëÜéí ìÝíåé ìüíéìá óôï Ôïñüíôï ôïõ ÊáíáäÜ, ìáæß ìå ôïí óýæõãü ôçò Áâé Ëéïýéò. Óå
ëßãï êáéñü èá êõêëïöïñÞóåé óôçí åëëçíéêÞ ãëþóóá ôï ôåëåõôáßï âéâëßï ôçò ìå ôßôëï «Ôï äüãìá ôïõ óïê» («Ôhe Shock Doctrine»), ôï ïðïßï áðïôåëåß ìéá óêëçñÞ ðïëåìéêÞ åíáíôßïí ôïõ
«êáðéôáëéóìïý ôçò êáôáóôñïöÞò», üðùò ç ßäéá ôïí áðïêáëåß.

Óôï âéâëßï «Ôï äüãìá ôïõ óïê» ôçò Íáüìé ÊëÜéí õðÜñ÷åé ìéá ëåðôïìåñÝóôáôç êáôáãñáöÞ ôçò äñÜóçò ôïõ ÄÍÔ óå äéÜöïñåò ÷þñåò ôçí ôåëåõôáßá 30åôßá, üðïõ áðïôõðþíïíôáé ïé äñáìáôéêÝò åðéðôþóåéò ôçò ðáñÝìâáóÞò ôïõ, êõñßùò óôç ËáôéíéêÞ ÁìåñéêÞ (ÁñãåíôéíÞ, Âïëéâßá), áëëÜ åðßóçò óôç Ñùóßá.

«Ðáñáêïëïõèþ áðü ðïëý êïíôÜ ôçí åëëçíéêÞ êñßóç êáé öõóéêÜ ôçí ðáñÝìâáóç ôçò ôñüéêáò ôïõ ÄÍÔ, ôçò ÅõñùðáúêÞò Åíùóçò êáé ôçò ÅõñùðáúêÞò ÊåíôñéêÞò ÔñÜðåæáò» ëÝåé óôç óõíÝíôåõîç ðïõ ðáñá÷þñçóå óôï «ÂÞìá» ç êõñßá ÊëÜéí. «Áõôü ðïõ ìå åíôõðùóßáóå» óçìåéþíåé, «éäéáßôåñá óôçí áñ÷Þ ôçò êñßóçò, Þôáí üôé ïé Åëëçíåò áíôéóôÜèçêáí óôá üóá ðÞãáéíáí íá ôïõò åðéâëçèïýí. Ïôáí ìÜëéóôá êáé óôéò ÇíùìÝíåò Ðïëéôåßåò åß÷áìå ôçí êñßóç ìå ôéò ôñÜðåæåò, åðåóÞìáéíá ôï ãåãïíüò áõôü óå áìåñéêáíïýò óõíïìéëçôÝò ìïõ».

ÌåôÜ âÝâáéá ôï êëßìá óôáäéáêÜ Üëëáîå. «Ïôáí ôá ðñÜãìáôá äõóêüëåøáí,Üñ÷éóå ç “åêðáßäåõóç”. Êáô´ áñ÷Üò,ôï ÄÍÔ äéÝãíùóå üôé åßóôå Üññùóôïé,üôé ï ÷áñáêôÞñáò ôùí ÅëëÞíùí åßíáé Üññùóôïò. Êáé ôþñá óáò åêðáéäåýïõí íá áéóèÜíåóôå Ýíï÷ïé ãé´ áõôü ðïõ åßóôå. Ðñüêåéôáé ãéá ìéá ôáêôéêÞ êïéíùíéêÞò ðáèïëïãßáòç ïðïßá äåí ðåñéïñßæåôáé óôçí ÅëëÜäá. Åðåêôåßíåôáé êáé óôéò õðüëïéðåò ÷þñåò ôïõ ìåóïãåéáêïý Íüôïõ».«Ðñüêåéôáé» ôïíßæåé ç ãíùóôÞ óõããñáöÝáò «ãéá ìéá êëáóéêÞ ðåñßðôùóç üðïõ ïé êõâåñíÞóåéò âñßóêïõí ôï êáôÜëëçëï Üëëïèé. Áöïý åìåßò åßìáóôå áíßêáíïé íá ôá êáôáöÝñïõìå ìüíïé ìáò, áò öÝñïõìå êÜðïéïõò Üëëïõò íá ôï êÜíïõí ãéá åìÜò».

ÊáôÜ ìßá Ýííïéá, «ç ðåñßðôùóç ôçò ÅëëÜäáò åßíáé åìâëçìáôéêÞ. Óôçí ðïñåßá,ï óôü÷ïò áðü ôçí ðáñÝìâáóç ôçò ôñüéêáò Üëëáîå» õðïãñáììßæåé. «Áí ôï äåé êáíåßò óå ðáãêüóìéï åðßðåäï,äåí ìéëÜìå ðëÝïí áðëþò ãéá ôçí éäéùôéêïðïßçóç ìåãÜëùí ôïìÝùí ôçò ïéêïíïìßáò. O óêïðüò åßíáé ç áðåíï÷ïðïßçóç ôùí ôñáðåæþí,ç ìåôáöïñÜ ôïõ âÜñïõò ôçò áðïôõ÷ßáò áðü ôïõò þìïõò ôùí åëßô óå åêåßíïõò ôùí áðëþí áíèñþðùí» ëÝåé ç êõñßá ÊëÜéí.

«Óþóáôå ôï ÄÍÔ áðü ôç ÷ñåïêïðßá»
«Ãéáôß ôï êïóôïýìé ôïõ ÄÍÔ äåí ðñïóáñìüæåôáé óôéò áíÜãêåò êÜèå ÷þñáò êáé åßíáé ßäéï ãéá üëåò;» Þôáí ìßá áðü ôéò åñùôÞóåéò ðñïò ôçí êõñßá ÊëÜéí. «ÐñáãìáôéêÜäåí ìðïñþ íá óáò äþóù îåêÜèáñç áðÜíôçóç» ðáñáäÝ÷åôáé ìå ìéá ìéêñÞ äüóç åíï÷Þò. «Åßíáé áðïñßáò Üîéï ðþò äåí êáôÜëáâáí áò ðïýìå üôé, êáèþò ç ÅëëÜäá äåí ìðïñïýóå íá ðñï÷ùñÞóåé óå õðïôßìçóç, ï ðëçèùñéóìüò ëïãéêÜ èá áíÝâáéíå.ÕðÜñ÷åé åðßóçò êáé êÜôé Üëëï» ðñïóèÝôåé. «ÌåôÜ ôï îÝóðáóìá ôçò ïéêïíïìéêÞò êñßóçò ôï 2008,ïé ðåñéóóüôåñïé áíÝìåíáí üôé ôï ÄÍÔ èá Üëëáæå ìõáëÜ. ÐåñéìÝíáìå üôé ôï åõñùðáúêü ìïíôÝëï èá õðåñßó÷õå ôïõ áìåñéêáíéêïý.Ôþñá ãéáôß äåí Ýãéíå êÜôé ôÝôïéïðáñáìÝíåé Üãíùóôï.Éóùò ïé Üíèñùðïé ôïõ ÄÍÔ íá Ý÷ïõí ðÝóåé üëá áõôÜ ôá ÷ñüíéá óå ìéá éäåïëïãéêÞ ðáãßäá».

Ùóôüóï, üðùò åîçãåß ç êõñßá ÊëÜéí, ìåôÜ êáé ôçí åìðåéñßá ôçò ÁñãåíôéíÞò, «ôï ÄÍÔ Þôáí Ýôïéìï êõñéïëåêôéêÜ íá ÷ñåïêïðÞóåé,ôüóï éäåïëïãéêÜ üóï êáé ÷ñçìáôéêÜ. Óå áõôü åß÷å âïçèÞóåé êáé ç ïéêïíïìéêÞ êñßóç ìåôÜ ôï 2008. Ìçí îå÷íÜôå üôé ôï ÄÍÔ åß÷å áíáãêáóôåß íá ðïõëÞóåé áêüìç êáé ÷ñõóü áðü ôá áðïèÝìáôÜ ôïõ. Êáé âÝâáéáç åéêüíá ôïõ óôïí áíáðôõóóüìåíï êüóìï Þôáí ôüóï êáêÞ ðïõ ïé çãåóßåò ôùí ÷ùñþí áõôþí äåí Þèåëáí íá ôï äïõí ìðñïóôÜ ôïõò». «Ôþñá üìùò» åðéóçìáßíåé «ôï ÄÍÔ âñÞêå ìéá íÝá “áãïñÜ”:ôçí Åõñþðç.ÊáôÜ Ýíáí ðåñßåñãï ôñüðï,óþóáôå ôï ÄÍÔ áðü ôç ÷ñåïêïðßá».

Ôé ëÝåé ãéá ôïí ÏìðÜìá
«Ïé íÝïé Üíèñùðïé Ý÷ïõí ÷Üóåé ðëÝïí ôïí åíèïõóéáóìü ðïõ åß÷áí ãéá ôïí ÌðáñÜê ÏìðÜìá » äçëþíåé ç êõñßá ÊëÜéí. «Ï ÏìðÜìá Þôáí åêðëçêôéêüò óôçí ðñïåêëïãéêÞ åêóôñáôåßá ôïõ. Åêáíå ôïõò Áìåñéêáíïýò íá áéóèÜíïíôáé üôé ìðïñïýí íá ãßíïõí êáëýôåñïé. Ùóôüóï, óôçí ÏõÜóéãêôïí õðÜñ÷ïõí ïñéóìÝíá èÝìáôá ðïõ åßíáé ôáìðïý,üðùò ç Ãïõüë Óôñéô Þ ôï ÉóñáÞë.Êáé ï ÏìðÜìá äåí ìðüñåóå íá ôï îåðåñÜóåé áõôü. Áõôü åß÷å ùò áðïôÝëåóìá ïé Äçìïêñáôéêïß íá ÷Üóïõí ôçí åìðéóôïóýíç ôçò âÜóçò ôïõò.ÐÜñôå Ýíá ÷áñáêôçñéóôéêü ðáñÜäåéãìá. Ôþñá ðïõ Ýöõãå áðü ôïí Ëåõêü Ïßêï ï ËÜñé ÓÜìåñò ïé öÞìåò ëÝíå üôé èá ôïí áíôéêáôáóôÞóåé Ýíá óôÝëå÷ïò ôçò Ãïõüë Óôñéô.Ïëá áõôÜ èá êñéèïýí óôéò åðéêåßìåíåò åêëïãÝò ãéá ôï ÊïãêñÝóï» êáôáëÞãåé.

Ç «ÐáóéïíÜñéá» ôïõ êéíÞìáôïò êáôÜ ôçò ðáãêïóìéïðïßçóçò
Ïôáí Þôáí ìéêñÞ, ç Íáüìé ÊëÜéí óõíÞèéæå íá øùíßæåé óõíÝ÷åéá. Ðïéïò íá öáíôáæüôáí üôé áñêåôÜ ÷ñüíéá áñãüôåñá èá Ýãñáöå Ýíá âéâëßï ðïõ áðü ðïëëïýò ÷áñáêôçñßóôçêå ç «Âßâëïò» êáôÜ ôùí ðïëõåèíéêþí. Ôï «Ío Logo: Ío Space, no choice, no jobs: Ç âßâëïò ôïõ áíôé-åôáéñéêïý áêôéâéóìïý», ðïõ åêäüèçêå ôï 2000, ôç ìåôÝôñåøå ïõóéáóôéêÜ óå «ðáóéïíÜñéá» ôïõ êéíÞìáôïò êáôÜ ôçò ðáãêïóìéïðïßçóçò.

Ãåííçèåßóá ôï 1970 óôï Ìüíôñåáë áðü áñéóôåñÞ ïéêïãÝíåéá ðïõ ìåôáíÜóôåõóå ôï 1967 áðü ôéò ÇÐÁ óôïí ÊáíáäÜ ëüãù áíôßèåóçò óôïí ðüëåìï óôï ÂéåôíÜì, ç íåáñÞ Íáüìé ìåãÜëùóå óå Ýíá ðïëéôéêïðïéçìÝíï ðåñéâÜëëïí. ÓÞìåñá åñåõíÜ ìáíéùäþò äéÜöïñá èÝìáôá êáé ðñïóöÝñåé ìéá åíáëëáêôéêÞ ìáôéÜ óôá ðñÜãìáôá. Ôï 2007 åêäüèçêå «Ôï äüãìá ôïõ óïê» êáé, üðùò ëÝåé ç ßäéá, «äåí áðïöÜóéóá åãþ íá ãñÜøù áõôü ôï âéâëßï.“Åêåßíï” ôï áðïöÜóéóå ãéá ìÝíá. Åß÷á ðÜåé óôï ÉñÜê üôáí ï Ðïë ÌðñÝìåñ äéïéêïýóå ôç ÷þñá áìÝóùò ìåôÜ ôïí ðüëåìï. Ïé Áìåñéêáíïß åß÷áí áðïöáóßóåé íá åöáñìüóïõí ôçí ôáêôéêÞ ôïõ “óïê êáé äÝïõò” ìå ôçí ïðïßá êÝñäéóáí ôïí ðüëåìï êáé óôçí ïéêïíïìßá. Áäéáöüñçóáí ðëÞñùò ãéá ôï ôé óõíÝâáéíå óôï ÉñÜê êáé Þèåëáí íá éäéùôéêïðïéÞóïõí áìÝóùò ôá ðÜíôá. Íá öáíôáóôåßôå üôé ï äéåñìçíÝáò ìïõ äåí ãíþñéæå íá õðÜñ÷åé ëÝîç ãéá ôçí éäéùôéêïðïßçóç óôá éñáêéíÜ.Åôóé Üñ÷éóá íá ãñÜöù ãéá ôïí êáðéôáëéóìü ôçò êáôáóôñïöÞò ãíùñßæïíôáò áðü ðñþôï ÷Ýñé êáé ôçí åìðåéñßá ôçò ÁñãåíôéíÞò».

Ôï íÝï âéâëßï ôçò èá Ý÷åé èÝìá ôçí êëéìáôéêÞ áëëáãÞ êáé Ý÷åé Þäç áñ÷ßóåé Ýñåõíá. Ãéá áõôü êáé Ý÷åé ðåñéïñßóåé ôéò äéáëÝîåéò ôçò áíÜ ôïí êüóìï áëëÜ ðñïëáâáßíåé íá ãñÜöåé Üñèñá ãéá Ýíôõðá üðùò ç âñåôáíéêÞ åöçìåñßäá «Guardian» êáé ôï áìåñéêáíéêü ðåñéïäéêü «Ôhe Íation».

[apostolos]

"...Σ' αυτόν τον τόπο των παράλληλων
μονόλογων, όπου όλοι είμαστε τόσο τραγικά
αυτοδίδακτοι........"
Γιώργος Σεφέρης,1900-1971, Νόμπελ 1962

Τι είπε ρε ο άνθρωπος, πρώτη φορά το διαβάζω. Μέσα σε 3 σειρές περιγράφει τα πάντα για την γελοία αυτή χώρα και τον γραφικό λαό της.

[Català]

Τριήμερο φεστιβάλ πολιτισμού στην Κερατέα

Τριήμερο φεστιβάλ πολιτισμού θα πραγματοποιηθεί 8-10 Απριλίου στο μπλόκο ΒΙΟΠΑ στην Κερατέα, με πρωτοβουλία ομάδων καλλιτεχνών. Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων παρουσίασαν σε σημερινή συνέντευξη Τύπου καλλιτέχνες και μέλη της επιτροπής αγώνα ενάντια στην κατασκευή ΧΥΤΥ στην περιοχή.

Μεταξύ αυτών, οι Σπύρος Ορνεράκης (σκιτσογράφος), Γιώργος Ιατρού, Γιαν. Αγγελάκας, Δημ. Πουλικάκος, Καλλιόπη Βέτα, Βασ. Βασιλάτος κ.α. ενώ στο μουσικό πρόγραμμα θα συμμετέχουν νέα σχήματα και τραγουδοποιοί όπως οι Locomodo, Π. Παυλίδης, Ν. Ζιώγαλας, Μιλ Πασχαλίδης κ.λ.π.
 
Οι εκδηλώσεις θα ξεκινήσουν την Παρασκευή στις 4μ.μ. με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια και θα συνεχίσουν με συγκροτήματα και μουσική. Το πρόγραμμα θα συνεχιστεί με εκθέσεις ζωγραφικής, γλυπτικής και φωτογραφίας, θεατρικές παραστάσεις, video προβολές, ντοκιμαντέρ, workshops, ζογκλέρ και συζητήσεις.
 
 Όπως τόνισαν οι ομιλητές στόχος των εκδηλώσεων είναι η ενίσχυση του αγώνα των κατοίκων της Κερατέας για την διάσωση της περιοχής τους με την εφαρμογή ενός σύγχρονου συστήματος διαχείρισης απορριμμάτων. Επίσης αναφέρθηκαν εν συντομία στην πορεία του αγώνα που έχουν ξεκινήσει προ 111 ημερών οι κάτοικοι. Υπογράμμισαν την αναγκαιότητα της αποκλιμάκωσης της έντασης. Καταδίκασαν τα προχθεσινά επεισόδια που μετέτρεψαν την περιοχή σε «εμπόλεμη ζώνη επί 7ώρες». Κατήγγειλαν την επιθετικότητα των ΜΑΤ και τον άγριο ξυλοδαρμό 8 κατοίκων στο μπλόκο του Λαυρίου τα ξημερώματα.
 
Αργά το απόγευμα διοργανώθηκε στο Λαύριο συλλαλητήριο διαμαρτυρίας και ευαισθητοποίησης των κατοίκων για την ενεργότερη συμμετοχή τους στον «κοινό αγώνα» και την καλύτερη περιφρούρηση του μπλόκου τους. Ομιλητές στην συγκέντρωση ήταν κάποιοι από τους πολίτες που δέχθηκαν επίθεση των ανδρών της Αστυνομίας τα ξημερώματα, ενώ παρέστησαν και μέλη της Δημοτικής Αρχής μεταξύ των οποίων και ο δήμαρχος Κ. Λεβαντής.

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=264079

Καλά να περάσετε αλάνια!   
Πρώτα ο πολιτισμός     


Να και το πρόγραμμα (από το http://dakrygono-a.blogspot.com/2011/04/blog-post.html):

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8/4

ΑΠΟ ΤΙΣ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ
ΣΤΗΣΙΜΟ ΤΩΝ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ
ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΠΟ D.Js

ΑΠΟ ΤΙΣ 3 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ:
INNER VOICE, THE WIGS BAND, THE CROOKS, ΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΣΙΔΕΡΗΣ + ΑΡΝΑΚΙΑ, ARMADA IV, ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ ΝΤΑΓΙΑΚΟΥ, ΒΟΜΒΟΙ, ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΗΣ, ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ, ΑΔΕΣΠΟΤΕΣ ΣΚΥΛΕΣ, ILLEGAL OPERATION, ΑΛΕΞΗΣ ΚΑΛΟΦΩΛΗΑΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ, ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ, ΕΛΕΛΕΥ, ΕΝΕΔΡΑ, NEW ZERO GOD, ΛΕΩΝ. ΜΑΡΙΔΑΚΗΣ, CHUCHO SHS, ΚΡΟΤΩΝΕΣ, D.J. BURNING SUN


ΣΑΒΒΑΤΟ 9/4

ΑΠΟ ΤΙΣ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΧΟΡΟΙ ΑΠΟ:
ΛΥΚΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΕΡΑΤΕΑΣ
ΛΑΟΓΡΑΦ.ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΡΗΤΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΘΕΣΣΑΛΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ
ΚΡΗΤΙΚΟ ΓΛΕΝΤΙ

WORKSHOPS, ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ IN SITU, INSTALLATIONS, HAPPENINGS, D.Js

ΑΠΟ ΤΙΣ 2.30 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ:
ΖΑΚ ΣΤΕΦΑΝΟΥ,ΗΡΑΚΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΖΙΤΖΙΜΙΚΑΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ-ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΚΡΟΥΣΤΑ, ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΛΙΝΤ, ΚΑΙΤΗ ΚΟΥΛΛΙΑ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ, ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΔΑΝΑΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΣΠΥΡΟΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ, ΛΑΜΙΑ ΜΠΕΝΤΙΟΥΙ, ΕΥΑ ΨΥΛΛΑΚΗ, ΜΙΛΤΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ, ΤΖΙΡΙΤΖΑΝΤΖΟΥΛΕΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΥΛΙΚΑΚΟΣ, MAGIC DE SPELL, ΘΑΝΟΣ ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, DEUS X MACHINA, NO MIND, COMMON I (TEXNH EN ΚΙΝΗΣΕΙ), POEM, NON LETHAL, LOST BODIES, INSP-I-RATION PROJECT, SISTA JAMMAROOTS &THE OSCILATORS, ANNA MYSTIC, BAD MATHEMATICS, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ

[ive4]

όπου γάμος και χαρά και ''ενίσχυση'' οι καλλιτέχνες είναι πρώτοι... Οι πιο σάπιοι σε όλο το σύστημα είναι οι καλλιτέχνες, χειρότεροι και μεγαλύτεροι αρπάχτες και από τους μεγαλοδημοσιογράφους.

Κατά τα άλλα μακάρι να αντιδρούσαν όλοι όπως οι κάτοικοι της Κερατέας, στα σκουπίδια που μας φορτώνουν.

[Mentalita4]

Δημήτρης καζάκης-Οικονομοτεχνική ανάλυση

http://youtu.be/Pgb71Hxi8hE

[Català]

David Harvey-Crises of Capitalism

[Capricorn]

http://www.youtube.com/watch?v=BnZDKX48q1U&feature=player_embedded (Embedding disabled, limit reached)

[Capricorn]

ούτε τα προσχήματα..

http://news247.gr/ellada/politiki/apokalyptiko_reportaz_kaiei_ton_ypoyrgo_oikonomikwn.838803.html?fb_ref=recHP

Ο Παπακωνσταντίνου και η πτήση των 150.000 ευρώ

Το δρόμο της σιωπής επέλεξε το πολιτικό γραφείο του υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, καθώς δεν κατάφερε να δώσει καμία επίσημη εξήγηση για το πρόσφατο ταξίδι του υπουργού, αξίας 150.000 ευρώ. Η πτήση έγινε με το πρωθυπουργικό Gulfstream, με πτητικό κόστος ανά ώρα τις 6.000 ευρώ. Στην πολυτελή πτήση και ο γιος του, με προορισμό την Ουάσινγκτον

Μίκα Κοντορούση Δημοσιεύτηκε: Απρίλιος 19 2011 09:32 Ενημερώθηκε: Απρίλιος 19 2011 09:32

Καμία επίσημη ανακοίνωση δεν έγινε από την πλευρά του υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου μετά τη δημοσίευση αποκαλυπτικού ρεπορτάζ στην εφημερίδα "Πρώτο Θέμα" την περασμένη Κυριακή, σύμφωνα με το οποίο ο ίδιος αποφάσισε να πετάξει στην Ουάσινγκτον για τη Σύνοδο του ΔΝΤ, όχι στις οικονομικές θέσεις ή έστω στην business class, αλλά με το πρωθυπουργικό Gulfstream.

Αγνοώντας του χαλεπούς καιρούς και το οικονομικό αδιέξοδο της χώρας, ο κ. Παπακωνσταντίνου προτίμησε το πρωθυπουργικό Gulfstream με ωριαίο πτητικό κόστος περί τις 6.000 ευρώ, πραγματοποιώντας με την συνοδεία του, μεταξύ των μελών της οποίας και ο μεγαλύτερος γιος του, ένα ταξίδι κόστους 150.000 ευρώ! Ένα ιλιγγιώδες ποσό στο οποίο δεν περιλαμβάνονται τα τέλη στάθμευσης και απογείωσης, τα οδοιπορικά και τα έξοδα διανυκτερεύσεων του πληρώματος.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της εφημερίδας "Πρώτο Θέμα", ο υπουργός Οικονομικών είχε αναχωρήσει με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος γύρω στις 5 το απόγευμα της Παρασκευής και, προφανώς, η δικαιολογία για το πολυδάπανο ταξίδι στην αμερικανική πρωτεύουσα ήταν οι επαφές που έπρεπε να έχει με τον Αμερικανό υπουργό Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ και τον επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν.

Ωστόσο, λίγο πριν τις 2 το μεσημέρι της Παρασκευής υπήρχε πτήση της Lufthansa για Ουάσινγκτον μέσω Φρανκφούρτης, ενώ νωρίτερα και η Air France είχε πτήση από Αθήνα για την πρωτεύουσα των ΗΠΑ μέσω Παρισιού.

Το δε βράδυ της Παρασκευής (μεσημέρι ώρα ΗΠΑ) από το Λονδίνο υπήρχαν τρεις πτήσεις με προορισμό την Ουάσινγκτον.

Τα στοιχεία που έχει παραθέσει το "Πρώτο Θέμα" είναι, όπως και στην περίπτωση του σκανδάλου της Express Service, συντριπτικά.

Ωστόσο, ο κ. Παπακωνσταντίνου επέλεξε τη μέθοδο της σιωπής μπροστά στους εμβρόντητους πολίτες που καταδικάστηκαν σε μια πρωτοφανή οικονομική ύφεση και σε συνεχείς περικοπές εισοδημάτων, καθώς καμία επίσημη ανακοίνωση δεν έχει γίνει, προκειμένου να δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις για το υπέρογκο έξοδο των 150.000 ευρώ.

[tasoylis30]

Ένας πάτριοτ εδάφους αέρος θα μας έσωζε, να το έριχνε να μην έμενε ούτε ρουθούνι.

[ive4]

Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί πρόθυμοι να συνεχίσουν το έργο του. Είναι σαν τους διαιτητές. Όταν πέφτει πολύ αντίδραση, τους αλλάζεις και συνεχίζεις τις σφαγές με νέους Καζναφέρηδες και Ψυχομάνηδες κτλ.

[GkaZ4]

ΝΑ βγαλω το καπελο μου στους κατοικους της χωρας του φραπε για την μεγαλειωδη πορεια που εκαναν σημερα για τον εορτασμο της πρωτομαγιας. Στην χωρα που ο 1 στους 2 ειναι ανεργος, που για να γαμησουμε πρεπει να πανε οι μαναδες και πατεραδες μας για υπνο, μιας που ζουμε μαζι τους, και που πλεον role model ειναι η Τζουλια (που ουτε πιπα δεν ξερει να κανει) κατεβηκαν 4.000 μαξιμουμ κοσμος στο κεντρο της Αθηνας για να διαδηλωσουν. Το ποσο μαλακας ειναι ο κοσμος βεβαια δεν φαινεται μονο απο εκει αλλα ειναι ξεφτιλα να μαζευεται 100.000 κοσμος στην Βιεννη που στην τελικη στ'αρχιδια τους κιολας, και να μαζευεται τοσος λιγος κοσμος εδω!

Συγχαρητηρια, σε ολους ΜΑΣ. Το μελλον ανηκει σε εμας και στον Γουντυ τον Τρυποκαρυδο

Να βαλω και το λινκ

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=271578

[Athinaios--4]

Ποιος λαός φίλε μου να αντιδράσει?

Ο λαός που ψηφίζει στα πανεπιστήμια αυτούς που κολλάνε τις αφίσες?
Ο λαός που έχει σε κάθε οικογένεια έναν που μπήσε με βύσμα στο δημόσιο και ένα παιδί με βύσμα για το στρατό?
Ο λαός που τόσα χρόνια τον κλέβουν αλλά δεν τον νοιάζει γιατί κάπου βολεύεται και αυτός?

Για ποιο λαό μιλάμε. Για το λαό των ηλιθίων. Αυτός ο λαός δεν αντιδράει γιατί πολύ απλά αυτό το πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό σκηνικό του αξίζει.
Είναι ο λαός που αν μας δάνειζαν με χαμηλά επιτόκια από αύριο, δε θα ξαναέβγαζε άχνα για το σάπιο αυτό σκηνικό. Θα συνέχιζε το λήθαργο του και θα έπαιρνε τη σημαιούλα του να φωνάξει για το κόμμα του.

[tsaxtsis]

+1926