Τη μεγαλύτερη κάψα και τα περισσότερα σχόλια για τις εκλογές την έχουν όσοι προτείνουν εκλογική απεργία. Ενδιαφέρον αυτό.
Κατά τα άλλα :
Η Χρυσή Αυγή καλώς ή κακώς ψηφίστηκε από ένα 7%, σε ένα κλίμα θαψίματος της ίδιας της έννοιας του έθνους για δεκαετίες και λοιδωρίας και χτυπημάτων εναντίον της στην προεκλογική περίοδο. Με αυτά τα δεδομένα η Χρυσή Αυγή δεν ήρθε μόνη της, αλλά κάποιοι την έφεραν, κάποιοι οδήγησαν πολύ κόσμο σε αυτήν.
Οι υποστηρικτές του διεθνισμού, των ανοικτών συνόρων, της λαθρομετανάστευσης και των δουλεμπόρων, όσοι χαλάσανε τις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις των προηγούμενων χρόνων, αλλά και οι υποστηρικτές δοσίλογων πολιτικών και προδοτών, έφεραν την ανάγκη στήριξης πατριωτικών κινημάτων είτε με την συνήθη πολιτική έκφραση, είτε με την ακραία έκφρασή τους (πάντως όχι περισσότερο ακραία από τις οργανωτικές δομές του νομιμοποιημένου στα μάτια όλων ΚΚΕ). Επίσης η αριστερόστροφη πορεία της κοινωνίας, δημιούργησε κάποιες κοινωνικές δυσλειτουργίες, και κάπου έπρεπε να ισορροπήσει το πράγμα.
Οι νοσταλγίες του κάθε παρανοϊκού αρχιμαλάκα (Χίτλερ, Στάλιν κ.α), δεν είναι ο λόγος ενίσχυσης των ακραίων δεξιών ή αριστερών κομμάτων. Υπάρχουν πραγματικά σημερινά δεδομένα που μπορούν να σε οδηγήσουν στα άκρα, και δεν υπάρχει κανένα θέμα νοσταλγίας. Σχεδόν όλα πάνε χάλια και ο κόσμος βρήκε την ευκαιρία να δοκιμάσει διαφορετικά σχήματα.