Να πω τη γνώμη μου:
το πρόβλημά μας δεν (πρέπει) είναι με όλους τους αστυνομικούς αλλά μόνο με τους κακούς αστυνομικούς. Δεν είναι όλοι ίδιοι, όπως δεν είναι όλοι οι γονείς ίδιοι, όλοι οι φίλοι ίδιοι, όλες οι γυναίκες ίδιες, όλοι οι άνθρωποι γενικά. Θα μου πείτε πώς θα μπορέσουμε να τους διαχωρίσουμε; Δεν είναι εύκολο αλλά πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.
Οι γενικεύσεις κάθε είδους είναι φασισμός, από όπου και άν πρόερχεται.
Δεν μπορώ να δεχτώ τον μπάτσο που κάνει κατάχρηση εξουσίας και με φλομώνει στα δακρυγόνα και στο ξύλο, επίσης δεν αποδέχομαι άνθρωπο που πανηγυρίζει όταν ένας μπατσος καίγεται.
Έχει επικρατήσει το : μην τα ισοπεδώνουμε όλα, δεν είναι όλοι ίδιοι.
Το επιχείρημα θεωρείται και άκρως δημοκρατικό.
1. Ας πάρουμε τα παραδείγματα μας από τις εξελίξεις στον αραβικό κόσμο. Τα σώματα ασφαλειας τρομοκρατούν, βιάζουν, δέρνουν και τα χειρότερα βασανίζουν και εκτελούν. Εκεί πως να ξεχωρίσεις τον καλο από τον κακό? Υπάρχει περίπτωση να βρεθεί καλός μπάτσος όταν πληρώνεσαι για να στηρίξεις και να υπερασπιστείς τα συμφέροντα δικτατόρων?
2. Στα δικά μας... και άκρως δημοκρατικά.
a. Ποιος είναι (ο) αστυνομικός-- το καλύτερο παράδειγμα η ομάδα ΔΙΑΣ:
Πρώην στρατιώτες οι περισσότεροι από τις ειδικές δυνάμεις η συνοριακοί φρουροί η ειδικοί φρουροί με εκπαίδευση 1-2 μήνες (και πολλά βάζω) ονομάζονται (με το έτσι θέλω) αστυνομικοί , και ενώ η αρχική τους διαταγή ήταν "οδική αστυνόμευση" και "γενική υποστήριξη" έχουν καταντήσει "επίλεκτο σώμα" των δυνάμεων καταστολής
Εάν δεν είχαμε δημοκρατία (mouaxaxaxaxa!!) θα τους ονομάζαμε ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΥΣ , ΤΑΓΜΑΤΑ ΘΑΝΑΤΟΥ
b.Η συλλογική ευθύνη:
Οι αστυνομικοί αντιλαμβάνονται την είσοδο τους στα σώματα ασφαλειας ωσ ενταξη σε μια οικογένεια. Έτσι στηρίζουν καλύπτουν και εκδικούνται συλλογικά ας πούμε τον θάνατο ενός (συν)αδελφού. Εάν αυτοί αντιλαμβάνονται τα πράγματα έτσι εμείς ποιον λόγο έχουμε να ΜΗΝ τους αποδίδουμε συλλογική ευθύνη?
Τα παραδείγματα σου με τους γονείς/φίλους "αγραφ" είναι ατυχέστατα. Διότι οι μπάτσοι είναι kai antilamvanontai τον "εαυτο" τους ως ξεχωριστή κοινωνική ομάδα με ίδια συμφέροντα - πως είναι δυνατόν να τους συγκρίνεις με γονείς και φίλους?
Τα σώματα ασφαλειας από αρχαιότητας έως και σήμερα εξυπηρετούν έναν και μόνον σκοπό: Στηρίζοντας την άρχουσα τάξη στηρίζουν τον εαυτό τους. Είναι και θα είναι πάντα τα πιο πιστα σκυλιά, στην αίγυπτο στην λιβύη στην ελλάδα στην αμερική- γιατί υπερασπιζόμενοι το καθεστώς υπερασπίζονται τα δικά τους συμφέροντα.
Ο θάνατος των μπάτσων πριν κάτι μέρες με χαροποιεί ιδιαιτερα και δεν συμπάσχω καθόλου με τους γερους των δυο.
-- Οι γονείς τους έγλυψαν παραγκώνισαν ξεφτιλίστηκαν καταπάτησαν γiaι να βολέψουν τα παιδιά τους (για εμενα ότι πιο εμετικό)
-- Οι δυο μπάτσοι απέδειξαν απλώς ότι δεν είναι αστυνομικοί. Έχοντας να κάνουν με πραγματικούς κακοποιούς απέτυχαν παταγωδώς και το πλήρωσαν με την ζωή τους. Λίγες εβδομάδες πριν παίζει να ήταν στην σαλονίκη και να πετούσαν δακρυγόνα σε καφετεριες που μάλλον είναι το μονο που ξέρουν να κάνουν καλά: Να τρέχουν άοπλους και αθώους!
-- Δυο λιγότεροι που θα δέρνουν απεργούς αύριο - μεθαύριο!