http://www.goalday.gr/article.asp?catid=10560&subid=2&tag=7766&pubid=1565441Η κοινωνική γαλήνη
ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ: Ολοι κλαίνε με μαύρο δάκρυ για τη ζωή του παιδιού που χάθηκε. Από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό και τους αρχηγούς των κομμάτων μέχρι τον τελευταίο δημοσιογράφο. Ξαφνικά όλοι θυμήθηκαν τη γενιά των επτακοσίων ευρώ και την άτιμη την κοινωνία. Οπως θυμούνται τα δάση κάθε φορά που πιάνει φωτιά. Ετσι είναι. Το θέμα πουλάει. Δεν σκοτώνεται κάθε μέρα ένας δεκαπεντάχρονος. Και όλοι τρέξανε να προλάβουνε: Οι πολιτικοί να κερδίσουν ψήφους. Τα κανάλια ακροαματικότητα. Οι μεγαλοδημοσιογράφοι κοινωνική ευαισθησία. Σαν τον Αλιάγα που πέταγε με το ελικόπτερο του Alpha πάνω από τα καμένα της Ηλείας και αναρωτιότανε με πόνο ψυχής: «Τι θα πω στους φίλους μου στη Γαλλιά, που θα με ρωτάνε για τα δάση στην Ελλάδα;". Μια ζωή σαφώς και είναι μια ζωή. Ποια ζωή όμως περιμένει όλους τους δεκαπεντάχρονους; «Τραύμα στη λειτουργία του κράτους δικαίου» χαρακτήρισε το γεγονός ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο Προκόπης Παυλόπουλος, αφού εξέφρασε τον αποτροπιασμό του, τόνισε ότι «η ωμή βία στρέφεται κατά της κοινωνικής γαλήνης». Εδώ είμαστε, λοιπόν. Πώς εισπράττει ο κάθε νέος σήμερα αυτό το «κράτος δικαίου»; Γιατρός θα γίνει ο γιος του γιατρού. Δικηγόρος ο γιος του δικηγόρου. Καθηγητής ο γιος του καθηγητή. Βουλευτής ο γιος του βουλευτή. Μέχρι και στη διαιτησία, οι γιοι των διαιτητών έχουν προτεραιότητα. Υπάρχει δηλαδή «κράτος δικαίου», για να καταλυθεί από τη σφαίρα που έπεσε στα Εξάρχεια; Και ποια είναι η κοινωνική γαλήνη που επικαλέστηκε ο Προκόπης Παυλόπουλος; Και ο Εφραίμ για να βρει γαλήνη πήγε στο Αγιον Ορος. Και αντί να μιλάει με τον Θεό μίλαγε με τους υπουργούς. Και αντί να δίνει τον ένα χιτώνα από τους δύο, έγινε ο νάμπερ ένας μπίζνεσμαν. Κοινωνική γαλήνη σημαίνει οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Κοινωνική γαλήνη σημαίνει να γίνεται της πουτάνας και ο Τριανταφυλλόπουλος να βγάζει τον Αλέφαντο. Κοινωνική γαλήνη σημαίνει να εκφράζουν τα προβλήματα της κοινωνίας ο Τράγκας, ο Χατζηνικολάου, ο Βερύκιος και ο Αυτιάς. Κοινωνική γαλήνη σημαίνει να ξεκινάνε από το Πολυτεχνείο η Δαμανάκη και ο Ανδρουλάκης και να έχουν σήμερα αστυνομικούς να τους φυλάνε.
Εν ονόματι των νέων κάνουν καριέρα
ΚΙ αν αυτή η νεολαία, αντί για μέλλον βλέπει μπροστά της έναν τοίχο, βλέπει ταυτόχρονα και όλους αυτούς τους αυτόκλητους συνηγόρους να την υπερασπίζονται: τους επαγγελματίες πολιτικούς, που κάθε φορά που είναι στην κυβέρνηση διορίζουν τα δικά τους παιδιά. Τους μεγαλοδημοσιογράφους που είναι κομμάτι της εξουσίας και τρώνε και πίνουν μαζί με τους υπουργούς. Τους εκδότες και τους καναλάρχες, που κάνουν συμπολίτευση και αντιπολίτευση ανάλογα με τις ρέφες. Τους διανοούμενους που φιλάνε κατουρημένες ποδιές για να τ' αρπάξουνε από το υπουργείο Πολιτισμού. Τους συνδικαλιστές, που εν ονόματί τους κάνουν καριέρα. Κι όλοι αυτοί είναι ακόμα χειρότεροι από τους ένστολους. Γιατί έχουν το θράσος και την υποκρισία να εμφανίζονται σαν σύμμαχοι της νεολαίας. Χαίρετε.
Topic: Eλληνικη αστυνομια (Read 93885 times)