Φυσικά και όλοι κάποτε γίνονται γρανάζια του συστήματος. Τι θα κάνουμε τώρα δηλαδή, θα καταργήσουμε και την ανθρώπινη φύση μας; Βεβαίως και όσοι σήμερα σπάνε κάποια στιγμή θα κουραστούν και θα αποτραβηχτούν από το προσκήνιο.
Υπήρξαν άνθρωποι στο παρελθόν (όχι τόσο παλιό όσο νομίζουν ίσως μερικοί) που έχασαν, σπατάλησαν μια ολόκληρη ζωή για να μην βάλουν μια υπογραφή σε ένα κωλόχαρτο. Με μοναδικό όραμα έναν κόσμο καλύτερο που οι ίδιοι γνώριζαν ότι δεν θα τον προλάβαιναν.
Κάθε εξέγερση, μικρή ή μεγάλη, πάντοτε οι "νοικοκυραίοι" θα την αποδίδουν σε αλήτες, πλανημένους κ.λ.π. Αλλά μέσα από τέτοιες εξεγέρσεις κατακτήθηκε η 8-ωρη εργασία, τα ασφαλιστικά δικαιώματα και πολλά άλλα, που η σύγχρονη εξουσία έρχεται να καταργήσει.
Αν δεν υπήρχαν διαχρονικά όλοι αυτοί οι ωραίοι-τρελλοί, με όλα αυτά τα θύματα (και όλα αυτά τα καμμένα μαγαζιά και αυτοκίνητα) δεν θα υπήρχε ποτέ πρόοδος στις λαϊκές διεκδικίσεις.
Επίσης να θυμίσω το τσιτάτο "Αν οι εκλογές άλλαζαν τα πράγματα, θα ήταν παράνομες".