-Δεν υπερασπίζομαι τους απέχοντες, υπερασπίζομαι την αποχή ως συνειδητή μη συμμετοχή στο γελοίο παιχνίδι τους μια φορά στα τέσσερα χρόνια να έχεις την ψευδαίσθηση ότι είσαι μέρος των αποφάσεων. Όταν όλη η δράση κάποιου εξαντλείται σε αυτό, τότε είναι ένα τίποτα, ένας σκυμμένος υπήκοος με μπόλικες αυταπάτες. Ο μηχανισμός κυριαρχίας είναι συγκεκριμένος, έχει δομικά χαρακτηριστικά πάλι συγκεκριμένα και στον πυρήνα του παραμένει ο ίδιος εδώ και μερικούς αιώνες. Εσύ τώρα μπορείς να πιστεύεις ότι έχεις λόγο στη λήψη των αποφάσεων. Το μόνο που κάνεις είναι να παραδίδεις σε κάποιους επαγγελματίες όλες τις κοινωνικές (και πολλές προσωπικές μαζί) υποθέσεις, να παραιτείσαι από την ίδια σου τη ζωή και να βάζεις μεσάζοντες, όπως υπάρχουν παντού και στα πάντα. Αυτοί υπάρχουν και χωρίς εμάς, αλλά τη νομιμοποίηση εγώ δεν τους τη δίνω τυπικά, όπως προσπαθώ να μην τους τη δίνω και ουσιαστικά σε άπειρους τομείς στην καθημερινή ζωή.
-Η αποχή δεν πάει ποτέ μόνη της, εννοείται ότι συνοδεύεται από μια παράλληλη δραστηριότητα σε άλλο επίπεδο. Ό,τι μπορεί ο καθένας να κάνει σε τοπικό ειδικά επίπεδο, καλό είναι. Αλλά και τίποτα να μην κάνει, αν συνειδητά δεν δίνει έστω αυτή τη στήριξη μέσω της συμμετοχής, πάλι καλύτερο είναι από το να ζούσε στην αυταπάτη. Είναι πιο κοντά στο να κάνει κάτι κάποια στιγμή στο μέλλον.
-Με την αποχή φυσικά και δεν αλλάζει κάτι, δεν είναι ενέργεια η αποχή, είναι άρνηση. Εδώ έχουμε ένα κλασσικό παράδοξο σχήμα, όπως με αυτούς που σου ζητάνε να αποδείξεις ότι δεν υπάρχει θεός. Εκ του μη όντος και εφόσον δεν είναι κάτι αυταπόδεικτο και φανερό, δεν υπάρχει δράση. Εσύ πρέπει να με πείσεις ότι με τις εκλογές μπορεί να αλλάξει κάτι και όχι εγώ πως δεν αλλάζει με την αποχή. Το λάθος που κάνεις είναι ότι παίρνεις ως δεδομένο το πρώτο, ενώ δεν είναι καθόλου. Είναι σαν να σου λέω ότι εγώ είμαι σαύρα, εσύ να το αμφισβητείς και εγώ να σου ζητάω να αποδείξεις ότι δεν είμαι σαύρα. Είναι το μπλέξιμο του λόγου με την πίστη.
-Με βάση τα παραπάνω, θεωρώ εντελώς αστείο το να νομίζεις ότι οι κρατούντες φοβούνται το να ψηφίζουν όσοι ζουν έξω. Το ακριβώς αντίθετο, που κάποτε έφερναν καραβάνια για αυτή τη δουλειά. Εκτός κι αν νομίζεις εσύ ότι όσοι ζουν έξω έχουν τόσο γαμάτη άποψη που θα άλλαζαν τα πράγματα με την ψήφο τους (που ούτως ή άλλως δεν γίνεται). Να μην πάμε σε αυτό που ήδη έχουμε πει, ότι όσοι ζουν έξω ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΔΟΥΛΕΙΑ ΝΑ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΕΔΩ. Ζήτα δικαίωμα ψήφου εκεί που ζεις, από πού κι ως πού να παίρνεις μέρος (κατά τα δικά σου λεγόμενα μάλιστα) στη διαμόρφωση κυβέρνησης που δεν θα σου επηρεάζει τη ζωή; Θα έρχεσαι εσύ από το εξωτερικό, θα μου βγάζεις κυβέρνηση και θα φεύγεις να αφήνεις να γαμάει εμένα η κυβέρνηση; Ωραία λογική. Και μην αρχίσεις πάλι για την οικογένειά σου, για σένα μιλάμε τώρα. Κανένα δικαίωμα δεν θα έπρεπε να έχουν σε ψήφο όσοι ζουν έξω, ούτε για αστείο. Αντίθετα, θα έπρεπε να έχουν δικαίωμα ψήφου οι ξένοι που ζουν και εργάζονται εδώ.
Που ειδες εσυ πετυχημενη επανασταση απο το 90 και μετα, οταν πλεον καταλαβαν οι χωρες/επιχειρησεις οτι το πραγματικο παιχνιδι βρισκεται στην 'χρηματοπιστωτικη τρομοκρατια'?
Αν και δε μίλησα πουθενά για επανάσταση γιατί δεν πιστεύω σε καμία τέτοια, είναι κομματάκι προχειρότητα να κάνεις ιστορική αναδρομή μέσα σε 20 λέξεις και να νομίζεις ότι αποδεικνύεις και κάτι. Άσε που δεν ισχύει αυτό που λες, το χρηματοπιστωτικό σύστημα λειτουργεί σχεδόν κατά τον ίδιο τρόπο εδώ και τουλάχιστον έναν αιώνα (και λίγο λέω). Κάτι γραφικοί φασίστες που μιλάνε με αστειότητες του τύπου «Νέα Τάξη Πραγμάτων» ανακάλυψαν ξαφνικά ότι οι τράπεζες είναι κακές.
-Η προπαγάνδα είναι τεράστιο ζήτημα για να το αναπτύξουμε εδώ. Πάντως σε καμία περίπτωση δεν γίνεται να κερδίσεις παίζοντας στο γήπεδο του αντιπάλου, ειδικά με τέτοιον αντίπαλο που η κυριαρχία του είναι πλήρης. Ακόμα κι αν κερδίζεις στην αρχή, στο τέλος θα χάσεις σίγουρα. Έχω πολλά παραδείγματα ιστορικά που το αποδεικνύουν, δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιο που να δείχνει το αντίθετο.
Αυτά και χαίρομαι που μου απάντησες και μου αναγνώρισες το δικαίωμα να μιλάω παρόλο που είμαι υπέρ της αποχής.
Darklord, υπάρχουν ένα σωρό στραβά στον σύριζα και πιο ουσιαστικά, δεν υπάρχει λόγος να αναπαράγουμε τις παπαριές των μμε, ειδικά που τα πιο πολλά από αυτά είτε είναι και ψέματα.
Κατά τα άλλα όπως είπε ο gian, ήρθε η ώρα να γίνουν πολλών τα όνειρα πραγματικότητα.
Topic: Κοινωνια, οικονομία - Η ώρα της ΠΙΠΑΣ... (Read 179832 times)