http://www.sentragoal.gr/article.asp?catid=17250&subid=2&pubid=7033951Ο ξεχωριστός κύριος Πάμπλο Γκαρσία
Ήταν 24 Ιουλίου 2008, όταν ο ΠΑΟΚ ανακοίνωσε την απόκτηση του Πάμπλο Γκαρσία. Δεν επρόκειτο για κανέναν τυχαίο. Μόλις δύο χρόνια νωρίτερα, ήταν για μία σεζόν μέλος των «γκαλάκτικος» της Ρεάλ, είχε 26 συμμετοχές, τις 21 ως βασικός, με συμπαίκτες όπως ο Ζιντάν, ο Ραούλ, ο Ρονάλντο, ο Μπέκαμ, ο Ρομπέρτο Κάρλος, ο Ρομπίνιο, ο Όουεν. Ένα τσούρμο πριμαντόντες, στο οποίο κάποιοι έπρεπε να κάνουν και τη βρώμικη δουλειά. Κάποιοι από τους συμπαίκτες και τους αντιπάλους του στην Ελλάδα, μπορεί και σήμερα να τους ζητούσαν αυτόγραφο. Αυτός, μπορεί να έπαιξε και τίποτα «σφαλιάρες» μαζί τους στα αποδυτήρια.
Η πρώτη του χρονιά στην Τούμπα, δεν ήταν αυτή, που θα ήθελε ο ίδιος, αλλά κι αυτή, που περίμενε ο κόσμος, που δικαιολογημένα ενθουσιάστηκε με την απόκτησή του. Ο Γκαρσία προέρχονταν από μία κακή σεζόν με τη Μούρθια, η οποία έχασε νωρίς τη μάχη της παραμονής στην Πριμέρα Ντιβιζιόν κι ο ίδιος γρήγορα τα κίνητρά του. Από τον Μάρτιο σταμάτησε να παίζει, στη Θεσσαλονίκη ήρθε αφότου τελείωσε η προετοιμασία του ΠΑΟΚ, τελευταία μέρα του Ιουλίου. Ένα χάντικαπ, που δύσκολα καλύπτεται. Όταν οι συμπαίκτες του είχαν αρχίσει να ανεβάζουν
ταχύτητες για να μπουν στο πρωτάθλημα, αυτός έπρεπε να καλύψει το χαμένο έδαφος για να τους φτάσει, χωρίς να έχει χρόνο. Στο πρώτο κιόλας παιχνίδι, ήρθε κι ένας τραυματισμός, μετά ήρθε κι άλλος, που τον πήγαν ακόμα πιο πίσω.
Ρυθμό δεν μπόρεσε ποτέ να βρει. Κι όταν πολλές φορές αισθάνεσαι να μην αντέχει το πνευμόνι σου, το μυαλό μπερδεύεται και καμιά φορά θολώνει. Όπως εκείνο το βράδυ, που γρονθοκόπησε τον Ντιόγκο, κλάδεψε τον Μπελούτσι και κυνηγούσε τον Ντούντου, όταν αποβλήθηκε. Εκείνο το βράδυ, έγινε ο κακός του ελληνικού πρωταθλήματος, που ψάχνει με λάθος τρόπο τους ήρωες, έστω κι αν στην πραγματικότητα, ένας άνθρωπος, που παραδέχεται δημόσια ότι στο σπίτι του κουμάντο κάνει η γυναίκα, δεν θα μπορούσε να έχει αυτό το προφίλ του αγριάνθρωπου, που του κόλλησαν.
Αργότερα, ο ίδιος είπε ότι μέσα σε γήπεδο, δεν έχει πειράξει, ποτέ κανέναν, ο οποίος νωρίτερα δεν τον προκάλεσε. Ο Ντιόγκο του είχε σπάσει δύο δόντια νωρίτερα, αλλά ο Ντιόγκο, είναι ο Ντιόγκο. Ο κακός της ιστορίας ήταν ο Γκαρσία και πάνω του δοκίμασε η πειθαρχική επιτροπή της Λίγκας αν δουλεύει το βίντεο της. Από τότε δεν το ξαναχρησιμοποίησε.
Εκείνη η γροθιά και κάποιες συμπεριφορές, που ακολούθησαν τον «ηρωοποίησαν» στα μάτια των οπαδών του ΠΑΟΚ, που είδαν στο πρόσωπό του, τον εαυτό τους. Κι αυτοί, άλλωστε, θα ήθελαν να δώσουν «μια γροθιά στο κατεστημένο», όπως βαφτίστηκε ένα γκρουπ στο facebook, που σε χρόνο dt, φράκαρε από τον κόσμο. Ο Γκαρσία ηρωοποιήθηκε για την εξωαγωνιστική του συμπεριφορά κι αυτή η ηρωοποίηση, δεν έκανε και τόσο καλό στον ΠΑΟΚ. Στα πλέι οφ, η αποβολή του στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, ήταν καθοριστική. Αν είχε κρατήσει τα νεύρα του (κι αν είχε ξεχάσει ότι ο Σιμάο ήταν εκείνος, που του έσπασε τα πλευρά στον πρώτο γύρο και τον άφησε ενάμιση έξω) και είχε μείνει μέσα στο γήπεδο, ίσως η ιστορία είχε γραφτεί διαφορετικά.
Το περασμένο καλοκαίρι ο ΠΑΟΚ δεν είχε αντίρρηση να τον παραχωρήσει (πιο κομψά δε γράφεται...) και να γλιτώσει κι ένα βαρύ συμβόλαιο. Ο Σάντος και η διοίκηση είχαν διαπιστώσει ότι δεν μπορούν να ποντάρουν σ΄ έναν ποδοσφαιριστή, που αφενός δεν πρόσφερε αυτά, που περίμεναν κι αφετέρου, με τη συμπεριφορά του, έβλαπτε την προσπάθεια, που έκαναν. Στην Τούμπα έψαξαν μήπως υπήρχε καπνός πίσω από το φημολογούμενο ενδιαφέρον της Ανκαραγκουτσού κι όταν διαπίστωσαν πως δεν υπήρχε, ανακοίνωσαν πως «ο Γκαρσία δεν φεύγει».
Ο Σάντος δεν τον είχε στις πρώτες επιλογές του, άλλωστε με την απόκτηση του Βιτόλο είχε σκοπό να παίξει με έναν αμυντικό χαφ, για τον Γκαρσία δεν υπήρχε χώρος στην ενδεκάδα. Ο Πορτογάλος μάλιστα είχε «φορτώσει» άσχημα, όταν έμαθε ότι μετά από ένα φιλικό με τον Εργοτέλη στην Τούμπα, ο Γκαρσία πήγε στον Ζαγοράκη και του είπε ότι «εγώ αριστερό χαφ δεν ξαναπαίζω». Ο τελευταίος, που μπλέχτηκε στα χωράφια του, παίζει τώρα αλλαγή στα Γιάννενα, αν και ο Σάντος γενικά είναι δίκαιος και πάντα δίνει δεύτερες ευκαιρίες. Ο Ζαγοράκης
μάλλον βρήκε το κουμπί του. Ένας μέχρι πρότινος ποδοσφαιριστής, ήταν λογικό να του πει ότι «για μας είσαι ένας σημαντικός παίκτης, αλλά στα αποδυτήρια κουμάντο κάνει άλλος και πρέπει να κάνεις ότι σου ζητάει αυτός».
Αυτό μπορεί να μην του άρεσε, αλλά ο Γκαρσία το έκανε. Ξεκίνησε από τον πάγκο, αλλά όταν στην Τρίπολη, τραυματίστηκε νωρίς ο Βιτόλο, μπήκε στην ενδεκάδα και δεν ξαναβγήκε ποτέ. Όταν επέστρεψε ο Βιτόλο, ο Σάντος αναγκάστηκε να παίξει με δύο αμυντικά χαφ. Ο ίδιος παραδέχτηκε πρόσφατα ότι δεν ήταν αυτός ο αρχικός σχεδιασμός, αλλά δε δίστασε να πει ότι «τελικά, καλύτερα, που έγινε έτσι». Ο φετινός Πάμπλο Γκαρσία, ήταν ένα Θείο δώρο για τον Σάντος.
Με μια κανονική προετοιμασία στα πόδια του και με πολλές δυνάμεις, πλέον, σε μια ομάδα, που λειτουργεί σωστά, με τους ρόλους σωστά μοιρασμένους και κυρίως, με καθαρό μυαλό πλέον, ο Γκαρσία κατάφερε αυτό, που τον Αύγουστο φαίνονταν σχεδόν απίθανο. Να γίνει δηλαδή ήρωας, γι΄ αυτά που κάνει μέσα στο γήπεδο κι όχι για οτιδήποτε άλλο.
Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ, δεν τον αγαπούν πια απλά γιατί έχει το προφίλ ενός επαναστάτη, σαν κι αυτούς, που δεν διστάζει να πάει κόντρα στον «καθωσπρεπισμό» και στα στερεότυπα. Τον αγαπούν γιατί βλέπουν ότι είναι χρήσιμος στην ομάδα τους και παράλληλα, ξέρουν ότι όταν δαγκώνει από την ένταση των συναισθημάτων τη φανέλα του ή όταν χτυπάει με το χέρι το στήθος του, το κάνει γιατί το νιώθει.
Ο Πάμπλο Γκαρσία εισπράττει πλέον αυθεντική αγάπη κι αυτό του αρέσει γιατί κι ο ίδιος στην πραγματικότητα, είναι ένας αυθεντικός άνθρωπος. Κι επειδή ακριβώς αυτό, που κέρδισε εδώ του αρέσει, αποφάσισε να πάρει ποδοσφαιρική σύνταξη στη Θεσσαλονίκη, έστω κι αν χρειάστηκε να ρίξει κατά 30% το κασέ του και να ζητήσει στυλό να υπογράψουν, όταν ο ΠΑΟΚ του πρότεινε 350.000 ευρώ, απλά για να ξεκινήσει η διαπραγμάτευση. Ο Γκαρσία δεν μπλέχτηκε με τα νούμερα, ίσως γιατί, όπως λέει κι ο ίδιος, μερικά πράγματα στη ζωή, μάλλον δεν έχουν τιμή
Topic: Pablo Gabriel García Pérez (Read 236092 times)