Oι δικές σου υψωμένες γροθιές στο τέλος, δεν είναι οι γροθιές σου. Είναι οι ψυχές μας κ το αντριλίκι μας. Είναι τα παντελόνια μας, η λύσσα μας για τον Π.Α.Ο.Κ., η δίψα μας να καταλάβουν πόσο ανυπέρβλητο είναι αυτό που χρόνια κρατάμε σαν φυλακτό. Είναι η χαρμάνα μας, ο λόγος ύπαρξής μας.
ΕΙΣΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΑΥΛΑ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΣΑΝ ΕΣΕΝΑ.
ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ Π.Α.Ο.Κ. ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ. ΕΔΩ ΘΑ ΤΑ ΚΡΕΜΑΣΕΙΣ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ, ΕΔΩ ΘΑ ΤΕΝΤΩΝΕΙΣ ΤΑ ΤΟΞΑ ΣΟΥ, ΔΕΝ Σ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΣ ΠΟΥΘΕΝΑ.