Το πωλητήριο στον Λάζαρο μεγαλώνει την πίεση στη διοίκηση της ΠΑΕ. Το ότι θα πωληθεί στο ΠΟΚ, είναι δεδομένο, καθώς κανένας σύλλογος του εξωτερικού δεν πρόκειται να πληρώσει τέτοιο καπέλο στην τιμή του παίκτη, το οποίο καπέλο μπαίνει στο εσωτερικό από την ανάγκη για αίγλη της ομάδας που θα τον αποκτήσει.
Η διαχείρηση των χρημάτων θα πρέπει να είναι παραπάνω από λογική, προκειμένου να επιτευχθεί πολύ καλή πορεία, έτσι ώστε να μειωθούν οι - λογικές, με οπαδικά κριτήρια - αντιδράσεις που θα προκληθούν. Δεν έχει σημασία που τον βρίζουμε όλοι τώρα τον οικοδόμο. Αν γίνει καμμιά στραβή αύριο μεθαύριο και βγάλει μάτια και πωληθεί για 15 εκ. στο εξωτερικό, όλοι θα λέμε "γιατί τον πουλήσαμε" κ.ο.κ.
Και ο οικοδόμος έχει τέτοιες δυνατότητες ως παίκτης (τις οπόιες φέτος κάθε άλλο παρά δικαίωσε). Δυστυχώς ο ΠΑΟΚ μας είναι πολύ χαμηλά και η πώληση του "φιλέτου" της περιουσίας μας φαντάζει μονόδρομος. Αν παίζαμε στο Τσάμπιονς Λιγκ π.χ., δεν θα υπήρχε θέμα. Ίσως και να αγοράζαμε από τους κάτω. Αλλά τώρα, τρέχουμε να καλύψουμε χρέη παρελθοντικά. Και με την πίεση για άμεση επιτυχία που (ορθώς) ασκούμε στη διοίκηση, δεν της αφήνουμε άλλο δρόμο.
Συμβουλή: Να περιμένουμε τις τελικές επιλογές για το EURO. Σε περίπτωση που είναι μέσα σε αυτές ο οικοδόμος, ας μην τον πουλήσουμε μέχρι τότε. Την πάτησε στο προηγούμενο EURO ο βάζελος με τον Σεϊταρίδη.
Συμβουλή Νο2: Take the money and run! Αυτή την τακτική την ακολουθεί κατά πώς φαίνεται η διοίκηση. Όχι παίκτες δανεικούς από εγχώριους αντιπάλους, όχι παίκτες-ανταλλάγματα (θα έκανα εξαίρεση μόνο για τον Μάντζιο και τον Σπυρόπουλο). Only cash, please!