http://www.paokgate4.gr/homepage.asp?mode=1Δεν έχουμε καμία όρεξη να καθόμαστε και να γράφουμε κείμενα μετά απο την Κυριακή, αλλά δυστυχώς πρέπει. Η μία διάσταση του θέματος είναι να κρίνεις το παιχνίδι και να μείνεις μόνο σε όσα έγιναν σε αυτό το συγκεκριμένο ματς. Εκεί λοιπόν ο ΠΑΟΚ μπήκε δυνατά, προηγήθηκε νωρίς με μία γκολάρα του παικταρά Βιερίνια που ξεχώριζε σαν τη μύγα μέσα στο γάλα, όχι μόνο για την μεγάλη ποδοσφαιρική αξία του, αλλά και για το πάθος του, στη συνέχεια κλείστηκε πίσω χωρίς λόγο και στην πρώτη επίσκεψη του αντίπαλου στην περιοχή μας φάγαμε γκολ. Στο δεύτερο ημίχρονο ήμασταν μέτριοι στην αρχή, καλούτσικοι και σχετικά πιεστικοί στη συνέχεια, είχαμε και ένα δοκάρι μετά από έξοχη ατομική ενέργεια του Φιλομένο, αλλά στο τέλος ξανακοιμήθηκε όλη η άμυνα και χάσαμε. Πολύς κόσμος, καλή η κερκίδα που αφοσιώθηκε στο ματς, η ατυχία μας έχει βάλει στο μάτι, τραγικά λάθη στην άμυνα, ο Κάκος έδωσε τα σπόρια στον αντίπαλο, αλλά στο φινάλε πάλι ήττα.
Όλα αυτά είναι η μία διάσταση του θέματος. Το θέμα για εμάς σαν ΣΦ ΠΑΟΚ ΘΥΡΑ 4 είναι ότι έχουμε να κερδίσουμε τον δαφνοστεφανωμένο πούστη για το ελληνικό πρωτάθλημα απο το πολύ μακρινό 1997. Εκεί είναι το ζουμί και η ουσία. Επί 12 χρόνια παρακαλουθούμε τον ήλιο να ανατέλει απο την δύση και δεν έχουμε καταφέρει να αποκαταστήσουμε την τάξη. Έχουμε χάσει με κάθε πιθανό τρόπο (και η ισοπαλία μέσα στην Τούμπα είναι σαν ήττα για εμάς). Με κάκιστες και υποτονικές εμφανίσεις, με καλές εμφανίσεις, με σφαγές, με το καλό, με το άγριο, με πουστιές, χωρίς πουστιές. Ο κόσμος του ΠΑΟΚ γνωρίζει ότι δεν υποστηρίζει μία ομάδα που σαρώνει τα πρωταθλήματα και τα κύπελλα. Αυτό ποτέ δεν το έκανε ο ΠΑΟΚ και ίσως δεν θα το κάνει και ποτέ στο μέλλον. Αλλά ο ΠΑΟΚ και ο λαός του μάθανε να μην σκύβουν το κεφάλι σε κανέναν. Ειδικά στην ομάδα του δημοσίου. Και για αυτό όποτε βλέπαμε κόκκινο στην Τούμπα απο το 1959 μέχρι το 1992 το πατούσαμε. Πλέον οι παίκτες του Ολυμπιακού έρχονται στην Τούμπα με μία άνεση λες και παίζουν κανα φιλικό στο Κερατσίνι. Παίκτες-ρεζέρβες που επιστρατεύονται σαν λύσεις έκτακτης ανάγκης φαντάζουν κορυφαίοι και χωρίς ίχνος πίεσης, φοβίας και σεβασμού.
Απο την άλλη μεριά οι παίκτες και οι προπονητές του ΠΑΟΚ αντιμετωπίζουν τον Ολυμιακό με μία αρρωστημένη νοοτροπία βλαχοεπαρχιώτικης ομάδας. Που πολλές φορές προηγείται νωρίς στο σκορ και γυρνάει όλη η ομάδα πίσω, αντι να τους στριμώξει και να τους διαλύσει. Πόσο καιρό έχουμε να δούμε σε αυτά τα 12 χρόνια την ομάδα να βάζει γκολ και να κυνηγάει με μανία και βιασύνη το δεύτερο, αντί να οπισθοχωρεί; Πόσο καιρό έχουμε να δούμε όλη την 11αδα να πέφτει πάνω στον εκάστοτε διαιτητή και να τον πηγαίνει καροτσάκι; Εμείς σαν κομμάτι του λαού του ΠΑΟΚ βλέπουμε ότι αυτή η καταραμένη 12ετία έχει διώξει πολύ κόσμο απο τον ΠΑΟΚ. Χάσαμε την περηφάνια μας και φτάσαμε στο σημείο να χειροκροτεί ο κόσμος τις ισοπαλίες και τις ήττες, κάτι που ευτυχώς αποφεύχτηκε φέτος. Ο ευνουχισμός πρέπει να σταματήσει άμεσα.
Παρόλα αυτά και επειδή δεν έχουμε καμία όρεξη να χάσουμε τη χρονιά απο τον Σεπτέμβριο, θα στηρίξουμε με κάθε τρόπο τους παίκτες και τον προπονητή σε όλα τα ματς που έρχονται. Γιατί για εμάς ο ΠΑΟΚ δεν είναι μόδα και 2 ώρες την Κυριακή. Ούτε ένα ματς το χρόνο. Είναι τρόπος ζωής. Υποχρέωση μας είναι να βρισκόμαστε σε κάθε γήπεδο που παίζει ο ΠΑΟΚ και αυτό ακριβώς σκοπεύουμε να κάνουμε γιατί το πρωτάθλημα έχει πολύ δρόμο ακόμα και εκτός αυτού υπάρχει και ο στόχος που λέγεται κατάκτηση του κυπέλλου.
ΥΓ: Απαιτούμε απο τη διοίκηση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ να μην ξαναπάτήσει στην Τούμπα το σόι Ορφανού. Ό ένας σχολιάζει εδώ και δεκαετίες τα ματς ΠΑΟΚ-ΟΣΦΠ ντεμεκ απο τη μεριά του ΠΑΟΚ και είναι σαν να ακούς τον Τάσο Μητρόπουλο στα ντουζένια του και ο άλλος έχωσε στη φυλακή για αστείους λόγους δεκάδες συνοπαδούς μας εξαιτίας του χουντονόμου του.
+4
απλα και ξαστερα