Ιστορίες του Στρατηγού Μανάβη...
Το συγκεκριμένο κείμενο δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο
http://doctorogiatros.blogspot.gr, και αποκαλύπτει ελάχιστες μόνο πτυχές του χαρακτήρα και της οπαδικής ζωής του σημαντικότερου Στρατηγού που γέννησε αυτός ο πλανήτης. Του ανθρώπου που έκανε γνωστό το όνομα του ΠΑΟΚ σε όλο τον κόσμο και δίδαξε τι σημαίνει οπαδισμός. Επειδή όμως δεν πρέπει να μιλάμε εμείς για τον Μάκη, αλλά μόνο οι πράξεις του, διαβάστε το κείμενο που ακολουθεί.
Ενα από τα χαρακτηριστικά του Μανάβη που έκανε το λαό του ΠΑΟΚ να ξεχωρίζει είναι ότι έκανε τα πιό απρόβλεπτα πράγματα. Κοινώς, σου ερχόταν από εκεί που δεν το περίμενες κάτι που μεγιστοποιούσε το φόβο του άλλου και που δίδαξε με τον τρόπο του στη γενιά που τον ακολουθούσε πιστά. Παραμονή αγώνα με το ρούλη τη δεκαετία του 70, μπήκε βράδυ του Χαρίλαου και έβαψε μαύρα τα δοκάρια των εστιών. Φανταστείτε την ταραχή των ρούληδων που έψαχναν Κυριακάτικα να βρουν άσπρη λαδομπογιά για να ξαναβάψουν τις εστίες...
Ντου στην προπόνηση του ρούλη
Ακόμα πιό παλαβό όμως ήταν αυτό που έκανε το 1984 την παραμονή του αξέχαστου τελικού των ξυρισμένων κεφαλιών, όταν έσκασε μύτη στην τελευταία προπόνηση του ρούλη και άρχισε να χοντρομπινελικώνει τους παίκτες της μουσταρδί ομάδας.
Φανταστείτε τώρα σκηνικό, σε κλειστό γήπεδο με άψογη ηχητική, όπου υπήρχαν μόνο παίκτες προπονητής 2-3 παράγοντες και το μόνο που ακουγόταν ήταν το χτύπημα της μπάλας στο δάπεδο, να εμφανίζεται ξαφνικά ο Μανάβης από την κερκίδα μπινελικιάζοντας τους πάντες με τη βαριά και διαπεραστική φωνή του.
''Ρε κωλόπουστα ξανθέ, αύριο θα πεθάνεις να πούμε! Μέσα στο χώμα θα μπείτε ρε σκουλήκια βρωμερά, να πούμε. Εσένα ρε πούστη φλώρε θα σε πατήσω το κεφάλι, παλιομπινέ να πούμε'' και άλλα τέτοια
Εκείνος που έπαθε χοντρή πλάκα ήταν ο Γκάλης, που κοιτούσε με απόρια το Μανάβη την ώρα που εκτόξευε απίστευτα μπινελίκια, για να ακούσει το εξής εκπληκτικό:
''Εσύ δηλαδή τι κοιτάς ρε τριχάνθρωπε, άντε κωλόπουστα να πούμε''.
Η ιστορία βεβαίως δεν τελείωσε εκεί, αφού οι ρούληδες έσπευσαν στο αστυνονικό τμήμα υπέβαλαν μήνυση και αστυνομικοί άρχισαν να καταζητούν το Μανάβη για να τον περάσουν από αυτόφωρο.
Εννοείται ότι αυτός την ψιλιάστηκε και το βράδυ δεν εμφανίστηκε ούτε στο σύνδεσμο ούτε στο σπίτι του, ούτε πήγε στο μανάβικο την επόμενη μέρα.
Εμείς παγώσαμε, αναλογιζόμενοι το ενδεχόμενο να παρακολουθήσουμε τελικό χωρίς την παρουσία του αρχηγού στην κερκίδα.
Πριν την έναρξη μάλιστα τα είχαμε ψιλοχαμένα, μέχρι που εμφανίστηκε από την κεντρική πύλη του Αλεξάνδρειου η αποστολή της ομάδας. Σταυρόπουλος, Αλεξανδρής, Πολιτης, Καλπάκης, δήμαρχος πειραιά και τ' άλλα παιδιά, ακολούθησε ο αείμνηστος Φαίδων Ματθαίου και μέσα στο μπούγιο των λοιπών συνοδών, ένας τύπος που δεν τον είχαμε ξαναδεί αλλά κάτι μας θύμιζε με αθλητική τσάντα και γυαλί ηλίου. Ηταν ο Μάκης ο Μανάβης που είχε καταφέρει να τρυπώσει μαζί με την αποστολή, δηλωμένος ως φροντιστής!!!!
Αγνός και δημοκρατικός πολίτης
Μια και πήγαμε στα του μπάσκετ, εκεί στο πέταλο έχει ειπωθεί μια από τις πιό θανατηφόρες Μαναβίσιες ατάκες. Σ' ένα ματς που έβριζε και έφτυνε ασύστολα, αστυνομικοί του συνέστησαν να ηρεμήσει εκείνος όμως ήταν εκτός εαυτού. Πήγαν προς το μέρος του να τον συλλάβουν και τότε είπε στον πρώτο που τον έπιασε από το μπράτσο:
''Μα σου παρακαλώ κύριε πόλιτσμαν δηλαδη, είμαι ένας αγνός και δημοκρατικός πολίτης''!!!!!!!!!!
Τον παίκτη μου βρίζω
Σ' ένα μάτς στο ΟΑΚΑ έβριζε το Βασιλάκο για μια λάθος πάσα κι' ένας βλαχόμπατσος του είπε ''ισύ μη βριζ, θα σε πάου μέσα'' (εσύ μη βρίζεις θα σε πάω μέσα) για να του απαντήσει γεμάτος απορία ο Μανάβης ''μα κύριε πόλιτσμαν, τον παίκτη μου βρίζω''!!!. Μ' άλλα λόγια θεωρούσε ότι απαγορεύεται το μπινελίκι μόνο σε αντιπάλους
Βαγγέλη θυμίσου...
Στο πρώτο παιγνίδι μετά την απόκτηση του Αλεξανδρή από το γείτονα, πλησιάζει ένας φαντάρος στο Μάκη και του λέει ότι έβγαλε καινούργιο σύνθημα για την περίπτωση, το ''Βαγγέλη θυμίσου, απόψε θέλει ο λαός στο μπάσκετ τη ζωή σου''.
Ηταν από τα συνθήματα με φιλοσοφία που άρεζε στο Μάκη και αμέσως δίνει σινιάλο με τη σφυρίχτρα να τον προσέξουμε γιατί είχε κάτι να μας πει:
''Λοιπόν ακούτε ρε να πούμε, με το ένα με το δύο με το τρία θα πούμε δηλαδη ένα καινούργιο σύνθημα για να εμψυχώσουμε τον Αλεξανδρή δηλαδή''
Ανεβαίνει στο κάγκελο και σε κατάσταση πλήρους έκστασης φωνάζει με υψωμένη τη γροθιά:
''Βαγγέλη'' και μένει εκεί!
Είχε ξεχάσει το σύνθημα που ήταν σχετικά μεγάλο ούτως ή άλλως. Γέρνει προς την πλευρά του φαντάρου και του λέει ''για ξαναπέστο ρε, να πούμε'.
''Βαγγέλη θυμίσου, απόψε θέλει ο λαός στο μπάσκετ τη ζωή σου''. απαντάει εκείνος και ο Μάκης ξανασηκώνεται σφυρίζοντας με τη σφυρίχτρα
''Βαγγέλη.....στο μπάσκετ''....
Ξαναμπλοκάρει, εμείς αρχίζουμε να γελάμε κι όποιος ήταν μπροστά την πλέρωσε χοντρά από μπινελίκια, σφαλιάρες και φτυσίματα.
Την πλήρωσε επίσης και ο φαντάρος, με το Μανάβη να του λέει ''άντε ρε κωλόπουστα κι εσύ να πούμε, τι σύνθημα ήταν αυτό να πούμε, πανεπιστήμιο πρέπει να πάμε για να το μάθουμε απ' έξω...''
Στο πόλο με βατραχοπέδιλα!
Αν και η 4 της εποχής επικεντρωνόταν κυρίως σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ, υπήρξαν φορές που πηγαίναμε και σε άλλα αθληματα όταν συνέτρεχαν λόγοι. Στις αρχές του 80 παίζαμε κρίσιμο αγώνα πόλο με ρούλη στο Ποσειδώνιο. Αυτοί είχαν καλή ομάδα, εμείς παίζαμε την κατηγορία. Παραδοσιακά στις κερκίδες του κολυμβητηρίου υπήρχαν συγγενείς και φίλοι, η κρισιμότητα του αγώνα όμως σήμανε συναγερμό. Αποφασίστηκε να σκάσουν τα κομάντα, οι ρούληδες όμως φοβούμενοι μην πάθουν κανά καρδιακό οι θείες και οι παπούδες στην κερκίδα ειδοποίησαν την αστυνομία, που προέβη σε συστάσεις στον ΑΣ, οι οποίες μεταφέρθηκαν και στο Μανάβη. Αυτός με τη σειρά του μας μάζεψε την παραμονή στο χαμηλοτάβανο και μας έβγαλε λόγο, περί του πόσο εγκρατείς και ήρεμοι πρέπει να είμαστε.
Φαινόταν όμως πως ήταν έξω από τα νερά του. Αφού μας εξηγούσε για περίπου μισή ώρα τους λόγους που δεν πρέπει να ξεφύγουμε από τα όρια, κλείνοντας είπε το ιστορικό:
''Καλού-κακού να πούμε, πάρτε ξέρω' γω μαζί σας και κανά βατραχοπέδιλο, γιατί μπορεί δηλαδή να χρειαστεί να μπουκάρουμε μέσα''...
Φύγε εσύ έλα εσύ
Ισως το πιό χαρακτηριστικό στην 4 την εποχή του Μανάβη, ήταν η απόλυτη πειθαρχία. Ολοι οι πιστιρικάδες της εποχής ακόμα και οι κάπως μεγαλύτεροι που ήταν πιό κοντά του, συμπεριφερόμασταν ως φαντάροι! Αλίμονο σε όποιον δεν τον άκουγε, ακόμα και χωρίς τη θέλησή του. Ειδικά για όσους τον ζούσαμε ακόμα και στην καθημερινότητα του χαμηλοτάβανου, ήταν νόμος απαράβατος. Καλώς ή κακώς όμως υπήρχε και κόσμος από επαρχία ή πρωτάρης που δεν είχε προλάβει να το εμπεδώσει.
Σ' ένα ματς με την κούλα για το κύπελλο, δίνει εντολή να πιαστούμε αγκαζέ για να κάνουμε τη γνωστή κίνηση πέρα-δώθε φωνάζοντας ''α-ε-ο-ο. α-ε-ο-ο''. Ο απόλυτος συντονισμός είχε ως αποτέλεσμα μια εκπληκτική εικόνα κερκίδας που κουνιόταν ολόκληρη.
Τη στιγμή λοιπόν που δίνει στο σύνθημα, ένας πιτσιρικάς σηκώνεται όρθιος για να βγάλει τα τσιγάρα από την κωλοτσέπη.
Το μάτι του Μανάβη κάνει δύο περιστροφές, δίνει σύνθημα με τη σφυρίχτρα να σταματήσουν όλοι και φωνάζει, δείχνοντας με το δάκτυλο τον απείθαρχο πιτσιρικά:
''Εσύ- εσύ ρε, έλα εδώ ρε κωλόπουστα να πούμε''
Ο μικρός άργησε, αλλά όταν κατάλαβε ότι απευθυνόταν σε εκείνον κυριολεκτικά πάγωσε.
''Ελα δω ρε σου λέω να πούμε''
Αυτός παρέμενε καρφωμένος κάτι που εξόργισε περισσότερο το Μάκη.
Οι υπασπιστές τριγύρω του προσπαθούσαν να τον ηρεμήσουν, αλλά εκείνος έτρεμε και συνέχιζε να φωνάζει στον πιτσιρίκο να κατέβει κάτω.
Ο τελευταίος άρχιζε να κατεβαίνει τις κερκίδες τρέμοντας και οι υπασπιστές συνέχιζαν την προσπάθεια να ηρεμήσουν το Μανάβη.
Μέχρι να φτάσει στο μέρος του Μανάβη εκείνος είχε ψιλοξεθυμάνει και μόλις ο μικρός στάθηκε μπροστά του σχεδόν έτοιμος να λιποθυμήσει, του είπε
''Φύγε τώρα, φύγε''...
Ξυπόλητος και με κουστούμι
Εκείνα τα χρόνια, ο Μάκης κυκλοφορούσε με το ίδιο τζιν παντελόνι και πουκάμισο. Μια φορά μόνο σε αγώνα με τον Απ. Καλαμαριάς στου Χαρίλαου, έσκασε στην 3 με μπεζ κοστούμι και άσπρο πουκάμισο! Τον κοιτούσαμε όλοι λες και βλέπαμε εξωγήινο, συνήλθαμε όμως όταν παρατηρήσαμε ότι ήταν ξυπόλητος! Είχε πάει σε γάμο και αισθανόταν τόσο άβολα, που αναγκάστηκε να βγάλει τα παπούτσια...
Ευχές από...θυροτηλέφωνο
Παραμονές αγώνα με γαύρο στην Τούμπα, γιόρταζε στενό οικογενειακό του πρόσωπο και έπρεπε να περάσει από το σπίτι να του ευχηθεί. Από την άλλη, ήταν απαραίτητη η παρουσία του και στο σύνδεσμο για τις σχετικές ετοιμασίες.
Εν μέσω πάλης ανάμεσα στο ''θέλω και στο πρέπει'' έφτασε σπίτι του συγγενή του για επίσκεψη. Χτύπησε το θυροτηλέφωνο για να του ανοίξουν, στο δευτερόλεπτο όμως άλλαξε γνώμη και μόλις άκουσε τον εορτάζοντα να λέει ''ποιός είναι'' του απάντησε:
''Ελα ρε ο Μάκης είμαι, χρόνια πολλά ρε να πούμε, άντε φεύγω πάω στο σύνδεσμο να πούμε''...
Ο Καράβλαχος
Πραγματοποιώντας πορεία πρωταθλητισμού το 1987, παίζαμε στη γειτονική Βέροια και όλοι οι οιωνοί ήταν με το μέρος μας! Είμασταν καλύτεροι, διψούσαμε για τους βαθμούς της νίκης, ο λαός έκανε απόβαση σε σημείο να βουλιάξει η εθνική οδός προς μια εξαιρετικά φιλόξενη πόλη, από την οποία καταγόταν και κατοικούσε ο τότε πρόεδρος μας αείμνηστος Χάρης Σαββίδης.
Οταν προηγηθήκαμε στο σκορ μάλιστα, νομίσαμε ότι θα κάνουμε περίπατο. Η γηπεδούχος μας ισοφάρισε με έναν απίθανο ποδοσφαιριστή ονόματι Πιτός και πήρε τη νίκη χάρη σε γκόλ του Αλέκου Αλεξανδρή. Η εμφάνισή μας ήταν αποκαρδιωτική και ο εκνευρισμός μεγάλος αφού χάναμε το πρωτάθλημα.
Λίγο πριν τελειώσει το παιγνίδι ο Μανάβης αποχωρεί κατσουφιασμένος και την ώρα που βγαίνει από την κερκίδα τον αντικρίζει ένας ΠΑΟΚτσής που από φάτσα τον έκοβες ότι ήταν από τα περίχωρα.
Ο ενθουσιασμός που τον είδε από κοντά ήταν τέτοιος, που παρά το αποτέλεσμα-σοκ, φώναξε δυνατά ''Γειά σου Μάκη''.
Ο τελευταίος ήταν τόσο μπαρουτιασμένος που συνέχισε να περπατάει και χωρίς να σηκώσει το κεφάλι του απάντησε ''Γειά σου ρε καράβλαχε''...
Η περίπτωση Μανάβη ήταν τέτοια, που μόνο όσοι τον έχουν ζήσει από κοντά μπορούν εκτιμήσουν όσα διάβασαν στην πλήρη τους διάσταση. Είχε έναν τρόπο όταν μιλούσε, ήταν τέτοιοι οι μορφασμοί του, που είναι αδύνατο να υποκατασταθούν από τον γραπτό λόγο.
Ηταν πάντως αρχηγός με όλη τη σημασία της λέξης .Οι αντίστοιχοι των υπολοίπων ομάδων ήταν απλώς μια τρίχα από τα παπάρια του. Ο αείμνηστος Αττίλιο του γαύρου πχ, έκανε όνομα επειδή έπαιζε τρομπέτα. Αν δε γινόταν Ολυμπιακός, θα μπορούσε να κάνει καριέρα σαν το Νίκο Κατσαρό.
Ο Μανάβης ήταν το σύνθημα, η πόρωση, το ντου, ήταν απλά γεννημένος για να κάνει αυτό που έκανε και να ηγηθεί ενός λαού που δίδαξε οπαδισμό
Οπως ακριβώς λέμε για ν' αναδείξουμε την αξία της χώρας μας πως ''όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνα ο υπόλοιπος κόσμος ζούσε σε σπηλιές'' το ίδιο μπορούμε να πούμε για το λαό του ΠΑΟΚ. Πως όταν εμείς ταξιδεύαμε και κάναμε ντου, εσείς δεν ξέρατε τι είναι το γήπεδο.
Κι' αυτή ακριβώς η πρωτοπορία, έφερε τη σφραγίδα του τεράστιου Μάκη. Είμαι πεπεισμένος πως αν δεν υπήρχε ο Μανάβης δε θα είχαμε γράψει τόσες χρυσές σελίδες οπαδικής ιστορίας! Από την άλλη όμως, αυτός ο Στρατηλάτης δε θα μπορούσε να ηγηθεί κάποιου άλλου λαού, παρά μόνο του ΠΑΟΚ.
Λαμβάνοντας ως δεδομένο πως ο ΠΑΟΚ γιγαντώθηκε και από το λαό του, αντιλαμβανόμαστε τη σπουδαιότητα της παρουσίας του Μανάβη σε ολόκληρο το οικοδόμημα που ονομάζεται ΠΑΟΚ.
Ενδεκτικό είναι πως κάθε φορά που τον βλέπαμε να βαδίζει προς την 4Α, σηκωνόμασταν όλοι και τον χειροκροτούσαμε. Δεν υπήρχε υποβολέας, δε μας το επέβαλε κανείς, ήταν ο σεβασμός που νιώθαμε σε συνδυασμό με τον θαυμασμό για όσα τον βλέπαμε να κάνει.
Στο περίφημο ντου με την κούλα το 84 στη Φιλαδέλφεια, τότε που 300 άτομα τρέχαμε 4000 χανούμια έξω από το δικό τους γήπεδο, ο Μάκης είχε πει ''Οι μικροί να πάνε πίσω, να πατάνε τα πτώματα που θα αφήνουμε εμείς που θα είμαστε μπροστά''
Πως να κωλώσεις, πως να διστάσεις και πως να κάνεις πίσω όταν ακούς αυτά τα λόγια από τον Στρατηγό.
Για την ιστορία, ο Μάκης έκοψε το γήπεδο στις αρχές του 90 κι' έχει να το λέει πως το σπάσιμο της παράδοσης από το γαύρο κατεγράφη όταν ο ίδιος είχε αποχωρήσει.
''Αν γινόταν στην εποχή μου, θα το έκανα Βιετνάμ εκεί μέσα'' λέει μέχρι σήμερα...
http://www.paokgate4.gr/
Topic: Σ.Φ ΠΑΟΚ ΘΥΡΑ 4 - http://paokgate4.gr (Read 143120 times)