Ωραία. Διαπιστώνω μια ωριμότητα στις απαντήσεις σας. Θέλω όμως να κάνω όσο το δυνατόν πιο κατανοητό, πως ακριβώς είναι η κατάσταση και τι μπορεί να κάνει ο Ζήσης ή ο κάθε Ζήσης που θα βρισκόταν στην θέση αυτή, του να διοικήσει σήμερα την ΠΑΕ ΠΑΟΚ.
Έχουμε μια δεδομένη οικονομική κατάσταση, γνωστό πλέον ότι είναι πολλαπλώς χειρότερη απ' ότι όταν ανέλαβε ο Ζαγοράκης ή από την εποχή του Γούμενου. Οι συσσωρευμένες ζημιές των 4,5 χρόνων μετρημένες μέχρι 30/6/2011 είναι στα 7,2 εκ. ενώ δεν γνωρίζουμε πόσο είναι από 1/7/2011 μέχρι σήμερα. Μόνο εικασία μπορούμε να κάνουμε, και η εικασία μας είναι ότι το ποσό τελικά που άφησε παρακαταθήκη η προηγούμενη διοίκηση, ίσως να είναι λίγο παραπάνω, βλέποντας τη δυναμική του χρέους που έχει δημιουργηθεί. Ένα ποσό στα 9 ή και τα 10 εκ. πάντως, θα ήταν περισσότερο αναμενόμενο παρά έκπληξη.
Όμως, το βασικό πρόβλημα δεν είναι αυτό. Το βασικό πρόβλημα λέγεται Financial Fair Play. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές που αφορούσαν την τρέχουσα χρονιά και ήταν περίπου 9,3 εκ. οφείλουν να μηδενιστούν μέχρι 30/6/2012, διαφορετικά δεν μπορούμε να πάρουμε αδειοδότηση. Επειδή μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν, θα πρέπει προκειμένου να είμαστε μέσα στα όρια που μας έχουν καθορισθεί, να ακολουθήσουμε συγκεκριμένη οικονομική πολιτική που επιβάλλει πωλήσεις παικτών και ξελάφρωμα από συμβόλαια. Αυτό, όποιος και να διοικεί, είναι υποχρεωμένος να το κάνει, εκτός αν υπάρξει κάποιος που εμφανιστεί και βάλει χρήματα. Το πλάνο, επειδή είναι πάρα πολύ σφιχτό, βγαίνει δεν βγαίνει μέχρι το καλοκαίρι, δεν επιτρέπει δηλαδή παρεκκλίσεις, να πάρουμε έναν καλό παίκτη ας πούμε στην άμυνα ή δεξί μπακ, να ρίξουμε κάποια χρέη προς τα πίσω με διακανονισμούς κλπ. Όλα αυτά έχουν γίνει και πάλι είμαστε με την πλάτη στον τοίχο. Ερωτήσεις του στυλ γιατί εμείς και όχι ο βάζελος ή η ξαδέρφη, είναι απλά για λαϊκή κατανάλωση. Η πραγματικότητα είναι, ότι εμάς έστησαν στον τοίχο από την UEFA, εμείς πρέπει να κοιτάξουμε τα δικά μας. Τα μηνύματα δείχνουν ότι και οι άλλες ομάδες θα περάσουν από την ίδια διαδικασία, όμως όπως είπα, εμείς πρέπει να κοιτάμε την δική μας ομάδα.
Με το σκηνικό λοιπόν διαμορφωμένο, οι εναλλακτικές επιλογές είναι πάρα πολύ λίγες. Προφανώς και χάθηκαν οι ευκαιρίες στα 4,5 χρόνια Ζαγοράκη, όμως δεν κάνουμε δικαστήριο στον Ζαγοράκη αυτή τη στιγμή, συζητάμε πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση. Επανερχόμαστε λοιπόν για να προβληματιστούμε, τι ακριβώς ομάδα μπορούμε να έχουμε, τι ποιότητας, τι εμβέλειας κλπ. με όλο αυτό το σκηνικό διαμορφωμένο. Για φέτος, προφανώς έτσι θα πάμε και μ'αυτούς που έχουμε. Δεν περιμένουμε καμία βελτίωση μέχρι τον Ιούνιο που θα ξαναπεράσουμε από κρίση από την UEFA. Επομένως, με την ομάδα να της λείπουν παίκτες σε βασικές θέσεις, θα πρέπει να είμαστε απόλυτα ψύχραιμοι για το τι μπορεί να ακολουθήσει. Το πρώτο θύμα ήταν η απώλεια του στόχου του κυπέλλου. Στην Ευρώπη έχουμε δύο παιχνίδια και ότι καλύτερο μπορέσουμε να κάνουμε θα το προσπαθήσουμε, και στο πρωτάθλημα η απόσταση από άλλες ομάδες, μεγάλωσε, γι'αυτές που είχαν καλύτερο ρόστερ από εμάς, και μίκρυνε γι'αυτές που μας ακολουθούσαν. Αυτό σημαίνει, πιο εύκολες ήττες από τους μεν και πιο δύσκολες νίκες προς τους δε.
Τα ερωτήματα λοιπόν είναι:
1. Έχουμε τα άντερα όλο αυτό το σκηνικό να το αντέξουμε να το ζήσουμε μέχρι τέλος της χρονιάς;
2. Θα είμαστε συσπειρωμένοι τον Ιούνιο που θα βγουν τα νέα διαρκείας, να δώσουμε δυνατότητα στην όποια νέα διοίκηση τότε, να δημιουργήσει κάτι καλύτερο ή θα έχουμε ξενερώσει από την ταλαιπώρια και θα έχει αυτό συνέπειες και στην επόμενη αγωνιστική χρονιά;
3. Πόσο χρόνο "χάριτος" ή "ανοχής" αντέχουμε να δώσουμε προς τη διοίκηση Βρύζα, με δεδομένο ότι στον Ζαγοράκη δώσαμε πάνω από μια 4ετία;