Αυτοί που μας/τους την πέφτουν από μέσα είναι όλοι αυτοί που περιμένουν στην γωνία για να κατακρίνουν, κατηγορήσουν, παραπονεθούν, κλαφτούν και και και για ο,τιδήποτε συμβεί. Όλοι αυτοί που δεν αντιλαμβάνονται στο που βρισκόταν η ομάδα το καλοκαίρι του 07 και που βρίσκεται σήμερα. Όλοι αυτοί...
Εύχομαι να μπορέσω να πω αυτά που θέλω χωρίς να φανεί ότι σου τη λέω για κάτι. Το γαμημένο το γραπτό δίνει λάθος εντυπώσεις, ενώ αν τα λέγαμε face to face με ένα ποτάκι θα συνεννοούμασταν με τη μία. Σε παρακαλώ φίλε κι εσένα και τα παιδιά που συμφώνησαν με όσα έγραψες, να διαβάσεις καλοπροαίρετα αυτό που θέλω να σου πω κι όχι με το εξαρχής σκεπτικό "τώρα ένας γκρινιάρης υπερασπίζεται τη γκρίνια του". Αν το δεις έτσι θα έχω χάσει μισή ώρα απ' τη ζωή μου για να γράψω κάτι ανούσιο κι εσύ άλλα 10 για να διαβάσεις κάτι άχρηστο.
Τον τελευταίο καιρό λοιπόν παρατηρείται στον ΠΑΟΚ μία τάση διαχωρισμού των οπαδών του σε 2 κύριες κατηγορίες αντιμετώπισης των θεμάτων, με κύριο χαρακτηριστικό μότο της κάθεμιας τα εξής:
White "Αφήστε τη διοίκηση να δουλέψει κι εμπιστευτείτε την. Μην κράζετε στα λάθη γιατί είναι νέα και μαθαίνει. Μη ξεχνάτε που είμασταν και τα θέλετε όλα από τη μια στιγμή στην άλλη".
Black "Κανένας στον ΠΑΟΚ δεν είναι υπεράνω κριτικής. Τους αγαπάμε αλλά εμείς δεν θα γίνουμε σούπερ 3 να μη μιλάμε στα στραβά. Αν αγαπάς κάποιον δεν τον γλύφεις, τον κρίνεις για να γίνει καλύτερος".
Δεν είμαι τόσο χαζοχαρούμενος να πιστέψω ότι αυτό το σαράκι θα αλλάξει κάποτε. Είμαι ΠΑΟΚτσής κι εγώ και ξέρω πως ως λαός έχουμε ανάγκη τη φαγομάρα και ζούμε να τη λέει ο ένας στον άλλον. Να πω την αλήθεια ούτε θέλω να αλλάξει αυτό. Αν μια μέρα δεν έχουμε να λέμε "αυτοί που θέλουν να δούνε σε 2 χρόνια τη Μπάρτσα..." απ' τη μία κι απ' την άλλη "αυτοί που λένε ναι σε όλα, από γκαγκάτση ως κατσαρή, κάνοντας μούγκα είναι επικίνδυνοι..." απ' την άλλη, τότε θα έχουμε γίνει κάτι μεταξύ φλωρίτζιναλ και θούπελ τλία.
Με την ελπίδα να ψάξουμε τη μέση οδό σε καλώ εγώ, που ανήκω στους "όλους αυτούς" που δεν σταματάνε να ζητάνε, να με καταλάβεις έστω και λίγο.
Αν κάποιος γκρινιάζει για το σκατοποδόσφαιρο που βλέπουμε δεν σημαίνει ότι θέλει να δει τη Μπάρτσα, αλλά απλά να δει τον ΠΑΟΚ χωρίς να κινδυνεύει να μη ξαναδεί την οικογένειά του από κανένα έμφραγμα. Και γι' αυτό δεν χρειάζονται χρόνια. Ούτε καν σοβαρή διοίκηση δεν χρειάζεται.
Αν κάποιος γκρινιάζει που τον ΠΑΟΚ τον σφάζουν τα κοράκια και ζητάει πράξεις από την διοίκηση, δεν σημαίνει ότι ξεχνάει ότι μας σφάζουν εδώ και δεκαετίες. Αν όμως από τους βαλτούς δεν είχε ελπίδα να περιμένει κάτι, από τους δικούς του ανθρώπους δεν πρέπει να ελπίζει ότι για πρώτη φορά θα κάνουν κάτι να μας προστατέψουν; (ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ, Η ΓΚΡΙΝΙΑ ΗΤΑΝ ΠΕΡΣΙΝΗ ΚΑΙ Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΜΑΣ ΟΝΤΩΣ ΕΚΑΝΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΧΩΡΙΣ ΦΑΝΦΑΡΕΣ. ΕΔΩ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΟΠΑΔΩΝ ΚΙ ΟΧΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ)
Αν κάποιος διαμρτυρηθεί στη διοίκηση γιατί π.χ. συμμάχησε με τον κατσαρή στις εκλογές του ΑΣ ή έφερε τον γκαγκάτση στον ΠΑΟΚ, δεν σημαίνει ότι είναι αχάριστος και δεν αφήνει αυτούς που εμπιστεύεται να διοικήσουν όπως νομίζουν. Σημαίνει απλά ότι ο ΠΑΟΚ είναι ζωντανός οργανισμός και κάποιοι μολυσμένοι οργανισμοί όταν μπούνε σε αυτόν προκαλούν φυσιολογική αντίδραση.
Αν κάποιος ζητήσει αγωνιστικές επιτυχίες από την ομάδα δεν σημαίνει ότι είναι ένας κομπλεξικός αχάριστος, που ζητάει πράγματα που η ομάδα δεν πετύχαινε εύκολα σε αυτό το κωλοκράτος ποτέ άλλοτε, πόσο μάλλον μετά από μακρά περίοδο κρίσης. Σημαίνει πως ο οπαδός εκτός από παλαμάκια, οφείλει να είναι αυτός που υπενθυμίζει τους παντοτινούς αυτονόητους στόχους αυτής της ομάδας και κυρίως να θέτει τα όρια.
Το λάθος που κάνετε "όλοι εσείς" είναι απλό. Δεν κατανοείτε τη διαφορά κάποιων εννοιών: το "θέλω πρωτάθλημα", το "απαιτώ πρωτάθλημα" και το "έχω εκ φύσεως στόχο να κυνηγάω το πρωτάθλημα".
Το πρώτο είναι όνειρο κάθε οπαδού
Το δεύτερο είναι αυτό που "κατηγορείτε" τους "άλλους" ότι κάνουν, ενώ δεν συμβαίνει. ΘΑ συμβεί όταν οι συνθήκες ωριμάσουν, όταν δηλαδή γίνει πραγματικότητα αυτό που θέλουν οι γκρινιάρηδες και δεν το καταλαβαίνετε.
Το τρίτο. Αυτό σημαίνει πως εγώ δεν γκρινιάζω γιατί ο Σάντος παίζει αντιποδόσφαιρο. Σημαίνει πως νευριάζω γιατί δεν βλέπω με αυτό το ποδόσφαιρο να παίρνω πρωτάθλημα ούτε σε 100 χρόνια. Σε διοικητικό επίπεδο, για να φύγουμε από τον Σάντος, θα γκρίνιαζα αν π.χ. η διοίκησή μου εδειχνε σημάδια να γίνουμε κάτι σαν σκόντα ξάνθη, επειδή δεν έχουμε λεφτά. Με τις κινήσεις τους όμως στις μεταγραφές, με τις έστω και λανθασμένες προσπάθειες στο παρασκήνιο με γκαγκάτση, με τη στάση τους στα αρμόδια όργανα και τις συμμαχίες που δεν ακολουθούμε, βλέπω ότι υπάρχει στόχος ο ΠΑΟΚ να χτυπήσει το πρωτάθλημα το συντομότερο δυνατόν. Άλλωστε και οι ίδιοι αυτό λένε συνέχεια. Έτσι ακόμη και λάθος να έκαναν σε κάποιες κινήσεις δεν θα κράξω. Αλλά στις κινήσεις που αποκλίνουν από το όνειρο θα μιλήσω ρε αδερφέ.
Επαναλαμβάνω ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ. Όχι για αυτό που βλέπουμε σήμερα.
Ο ΠΑΟΚ ήταν πάντα μεγάλη ομάδα. Τις μεγάλες ομάδες τις ορίζει η μεγάλη πίεση. Όσο πιο μεγάλη ομάδα είσαι, τόσο πιο μεγάλη είναι η πίεση. Στις κακές αγωνιστικές περιόδους ο ΠΑΟΚ ήταν ακόμη μεγαλύτερη ομάδα, επειδή η πίεση του λαού του ήταν αφόρητη. Επί μπάτμαν κι επί γούμενου ήταν η πίεση και η αντίδραση που όρισαν το μέλλον μας. Η πίσεη είναι ίδια. Είτε για να φύγουν οι κλέφτες, είτε για το τουρνικέ που είναι στενό. Είναι η ώθηση προς τα πάνω σε διάφορες μορφές. Αν ο γούμενος έκλεβε τα διπλάσια, αλλά παίρναμε πρωτάθλημα θα τον είχμαε άγαλμα. Η επιτυχία του ΠΑΟΚ ορίζει τα πάντα. Ενώ αντίθετα ομάδες χωρίς αυτοσκοπό την επιτυχία μένουν μεκρές πάντα, όπως π.χ. ο ηρακλάκος που δεν έχει πίεση δεν θα βρει σωτηρία ποτέ. Η Χόφενχάιμ που έχει τα πάντα, δεν θα γίνει ποτέ μεγάλη ομάδα γιατί δεν έχει πίεση. Η Τσέλσι επίσης. Αυτοί χάσκουν χαζοχαρούμενοι που ήρθε ένας λεφτάς και πήραν τίτλους. Δεν θα μεγαλώσουν ποτέ όμως γιατί είναι ΛΙΓΟΙ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΟΙ με όσα έρθουν. Κέρδος είναι από το τίποτα. Στον ΠΑΟΚ λοιπόν θα υπάρχει πάντα πίεση. Τεράστια και δυστυχώς αφόρητη για όσους είναι στο τιμόνι. Αυτό δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει ποτέ των ποτών και να παρακαλάτε να μην αλλάξει.
Είναι καλύτερο για τον ΠΑΟΚ αν εξαντληθούν ο Ζαγοράκης, ο Βρύζας κι ο οποιοσδήποτε από την πίεση για συνεχώς υψηλότερα, παρά να σταματήσει η πίεση. Τότε θα έχουμε Ζαγοράκη ή Βρύζα στο τιμόνι, αλλά θα έχουμε γίνει μικρή ομάδα. Ίσως είναι σοκαριστικό σε πρώτη ανάγνωση, αλλά πρέπει να καταλάβετε ότι η πίεση, μπορεί να είναι άδικη, αχάριστη, άκαιρη, άσκοπη, εξουθενωτική κτλ αλλά η ομάδα είναι σαν τον πύραυλο. Αν δεν γίνει έκρηξη από κάτω της δεν θα εκτοξευτεί ποτέ.
Μην εύχεστε τίποτε άλλο από το να μη σβήσει ποτέ η ακόρεστη φιλοδοξία σε αυτή την ομάδα. Πάνω από δικές μας διοικήσεις και δικά μας παιδιά, είναι το μεγαλείο της ιδέας του ΠΑΟΚ.
Άλλωστε και ο Ζήσης και ο Θόδωρος το ξέρουν καλά, γιατί μιλάμε για ΠΑΟΚτσήδες. Δεν είναι οι αιώνιοι πρόεδροί μας. Είναι οι Μεσσίες μας που πραγματικά επέλεξαν να θυσιαστούν για τον ΠΑΟΚ. Μας δίνουν το χρόνο τους, την υγεία τους, την ψυχική τους ηρεμία κι εμείς χωρίς άλλη επιλογή οφείλουμε να τους ρουφήξουμε κάθε ικμάδα δύναμής τους, για να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο, για να εκτοξευτεί ο ΠΑΟΚ. Μη γελιέστε. Θα τους τελειώσουμε. Το ζήτημα είναι αφού θα το κάνουμε ούτως ή άλλως, αν θα έχουμε προλάβει να πάρουμε το μέγιστο από τον καθένα ή από κακώς εννοούμενη συμπόνοια θα τους έχουμε αφήσει ανεκμετάλευτους.
Π.χ. τον Ζαγοράκη τον ρουφήξαμε. Πήραμε το 100% από αυτά που μπορούσαμε; Όχι! Θα έπρεπε να τον πιέσουμε ΚΑΙ για τα χρέη. Έτσι κι αλλιώς θα έφευγε. Δεν το γλιτώναμε. Αλλά ο ΠΑΟΚ θα είχε ελευθερωθεί. Και ο ίδιος ο Ζαγοράκης μετά ένα χρόνο, όταν συνερχόταν, θα έλεγε χαλάλι. Ενώ τώρα θα συνέλθει σε λίγο καιρό και αντί να χαίρεται θα τον τρώει ΚΑΙ αυτόν το σαράκι.
Το ίδιο πρέπει να γίνει και με τον Βρύζα. Να του ζητάμε τα πάντα. Αυτός είναι και πιο σκληρόπετσος σε αυτά. Μην αφήσουμε τίποτα. Γι' αυτό μπήκαν αυτά τα παιδιά μπροστά. Για θυσία.
Όσο για τον εύλογο φόβο του μετά, αυτό είναι εντελώς λάθος να το σκέφτεται κάποιος. Αν ο ΠΑΟΚ φτάσει εκεί που μπορεί, έχοντας εκμεταλευτεί όλο το είναι του Ζήση και του Θόδωρου, τότε δεν θα χρειαζόμαστε άλλον Μεσσία. Θα μιλάμε για άλλες καταστάσεις, πολύ πιο κυριλέ. Μετά θα ανεβοκατεβάζεις τεχνοκράτες και θα πηγαίνεις με τα χίλια. Με μια συνδρομή και ο ΠΑΟΚ αυτοσυντηρούμενος, όπως θα ήταν και τώρα χωρίς τα χρέη.
Μη τους λυπάστε (με την καλή έννοια). Αυτό θέλουν κι αυτοί και το ξέρουν πολύ καλά το τέλος του έργου. Το ήξεραν και πριν μπούνε.
Απόδειξη για όλα αυτά που ο Ζαγοράκης δεν έφυγε ποτέ ολοκληρωτικά. Αν ήταν τα πράγματα όπως τα λετε εσείς κι όχι όπως τα λέω εγώ, τότε ο Ζαγοράκης θα ήταν σαν τον ντέμη στη κούλα που έφυγε και ούτε ασχολήθηκε ποτέ ξανά. Ο δικός μας νιώθει ότι του έμεινε λίγο αίμα για τον ΠΑΟΚ που δεν το ρουφήξαμε και ετοιμάζεται να το δώσει και αυτό. Και το ξέρει καλά, αλλά θα το κάνει. Τόσο πολύ αγαπάνε αυτά τα παιδιά τον ΠΑΟΚ.
Εμείς λοιπόν ως οπαδοί οφείλουμε να ζητάμε. Χωρίς τύψεις. Γιατί αυτά τα παιδιά πρωτοείπαν το ο ΠΑΟΚ πάνω απ' όλα και το εννοούσαν. Αυτό που σας λέω ακριβώς εννοούσαν. Ελάτε να μας ρουφήξετε το μεδούλι. Για τον ΠΑΟΚ!
Topic: Ζήσης Βρύζας (Πρόεδρος Παε ΠΑΟΚ) και το υπόλοιπο Δ.Σ. (Read 129982 times)