Στενοχωρήθηκα πολύ χθες. Πικράθηκα, εξοργίστικα, ένιωσα τύψεις, οργή, μίσος, απογοήτευση. Διελκυστίνδα ο ΠΑΟΚ, πριγκηπεύει τον μέσα κόσμο μας κάθε στιγμή που ακουμπά την ψυχή μας, κάθε φορά που κινδυνεύει ή βρίσκεται σε σοκ, γεννά πλημμυρίδες συναισθημάτων, σαν κάποιος στο σπίτι σου ν αρρώστησε ή να χτύπησε ή να θέλει την βοήθεια σου. Δεν υπάρχει αυτή η αλληλένδετη αλληλουχία σύνδεσης, αυτό το bonding πουθενά αλλού. Μοιάζει με τη σχέση σιαμαίων αδερφών, πονά ο ένας, βαράνε τα αλάρμ στο άλλον. Μέχρι που στις 14.00 το μεσημέρι της επόμενης, άκουσα τον 36χρονο μαλλιά τον ιστορικών συγκινήσεών μας να αναλαμβάνει τα κουμάντα. Τότε κατάλαβα τη συγκλονιστικότερη απόδειξη αγάπης που μεταλαμπάδευσε ο Σκύλος σ αυτήν την ομάδα. Ποτέ δεν αμφέβαλλα για τις δικές του προθέσεις, αλλά η πραγματική ηθική του παρακαταθήκη, σήμερα το πρωί ξεδιπλώθηκε μπροστά μας. Ο Σκύλος δεν έχτισε απλά μέλλον για τον ΠΑΟΚ. Έχτισε και φρόντισε να υφίσταται η επόμενη μέρα. Πότισε τα γραφεία και τους τοίχους της Τούμπας με ανθρώπους και συμπεριφορές που εξασφαλίζουν την επόμενη μέρα στο Σωματείο. Έκανε πολλά, περισσότερα απο όσα ελπίζαμε και φρόντισε όταν έφυγε, να υπάρχει συνέχεια.....
Τι είπε σήμερα το τυπάκι που επέλεξε έναν ανηφορικό δρόμο , δύσκολο και απαιτητικό, που επέλεξε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων που γυρνούσαν στα αυτιά του απο το 97 που πάτησε το χορτάρι του Ναού? "Ο Θόδωρος ήταν, είναι, και θα είναι πάντα αδερφός." Μερικοί θα διαφωνήσετε οτι έτσι θα πρεπε να είναι, αλλά εγώ αυτή την φράση την ακούω τις Παρασκευές στον Σύνδεσμο, απο αδέρφια συνοπαδούς, την ακούω τις Κυριακές στα πέταλα, την έχω κτήμα μου για αυτούς που μοιράζονται το ταξίδι πιασμένοι πλάτη με πλάτη τραγουδώντας. Μεγαλείο ο Ζήσαρος...
Τι άλλο είπε συγκινώντας και τον πιο απαθή και αποστασιοποιημένο? "Έχω εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μου και έχω τη δική μου προσωπικότητα". Άκουσε την ψυχή μας και τους προβληματισμούς μας ο Λύκος και απάντησε. Δεν είναι ούτε πιόνι, ούτε μπήκε μπροστά απο "γκελ", όπως προσπαθούνε να μας πείσουν απο το πρωί τα παπαγαλάκια που χρόνια τώρα κονομάνε στα ρεπορταζ της ομάδας μας, λοιδωρώντας την αδυναμία μας. Είναι παρών , μάχιμος και έτοιμος να σηκώσει μανίκια. Είναι εδώ, άξιος συνεχιστής, είναι εδώ παρόλο που ως ποδοσφαιριστής άκουσε τα εξ αμάξης. Είναι εδώ γιατί τελικά το "όσο με πληγώνεις τόσο με πορώνεις" γίνεται πράξη και περνάει και σε παίκτες, όχι μόνο σε μας στα κράσπεδα. Αγαπάει αυτούς που κάποτε μουρμούριζαν με τον ίδιο, αγαπάει και δεν ξέχασε ποτέ, ακόμα και όταν σκόραρε κατά της Μίλαν, ακόμα και όταν έπαιξε για τη Φιορεντίνα, τη Θέλτα του Βίγκο και το Τορίνο. Γέμισε εμπειρίες και σχέσεις και γύρισε γεμάτος, να βοηθήσει, να δώσει πίσω έστω και το ελάχιστο απ' αυτό που μόνο στο μυαλό του χρωστούσε. Το έκανε όταν ακόμα ίδρωνε την φανέλα, με την υπόκλιση όταν κρέμασε παπούτσια μπροστά στην 4, το κάνει και τώρα στην πιο δύσκολη επόμενη μέρα. ΤΩΡΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ το μπαλάκι είναι σε εμάς. Τώρα είναι η ώρα να συσπειρωθούμε ξανά, ν αφήσουμε τον ξερολισμό μας, τις δικαιολογημένες κ μη ενστάσεις μας κ να βοηθήσουμε αυτόν τον παλαβό που πέρσυ πανηγύριζε τα γκολ μας σαν μικρό παιδί, σαν ένας απο μας. Να διαψεύσουμε ξανά τις Κασσάνδρες, να "σφίξουμε" γύρω γύρω απ' το γήπεδο, να αφήσουμε την ομάδα να αναπνεύσει απερίσπαστη, να κάνουμε έναν κύκλο γύρω του κ να μην αφήσουμε κανένα καριόλη να τον ακουμπήσει. Είμαι πολύ αισόδοξος με την λιακάδα που εμπνέει η παρουσία αυτού του Λύκου. Έχει και την εμπειρία και την γνώση να μας πάρει απο το χέρι και να κάνουμε άλλα 2 βήματα μπροστά. Αναμφισβήτητα. Εμείς καλούμαστε να μαστε κοντά, είναι κρίμα να σπάσουμε έναν κρίκο απο δικά μας παιδιά που άρχισε με το Θόδωρα και εύχομαι να τελειώσει 1000 χρόνια μετά με τον Ζήση. Τον χάζευα σήμερα να μιλά με τον σέρχιο στη Σουρωτή και παρατηρούσα τον τσιρίλο να τον κοιτάει με δέος. Οι προκλήσεις πολλές κ η επιταγή μία για μας : ΣΥΜΠΝΟΙΑ ΚΑΙ ΛΥΣΣΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΜΑΣ. Εμείς λέμε και διατεινόμαστε οτι δεν έχουμε ανάγκη απο κανέναν. Ας εγκαταλείψουμε τα λογικά ως ένα βαθμό φοβικά μας σύνδρομα και ας πάρουν τα λαρύγγια μας φωτιά το άλλο Σάββατο με τα Γιάννενα.
ΘΑ ΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ ΠΡΟΕΔΡΕ, ΓΙΑ ΣΕΝΑ, ΠΑΡΩΝ. ΠΑΝΤΟΥ.
Τα κλειδιά παραμένουν στα χέρια των Σπιτονοικοκύρηδων. Και δεν θα επιτρέψουμε να τα πάρει κανένας άλλος.
Topic: Ζήσης Βρύζας (Πρόεδρος Παε ΠΑΟΚ) και το υπόλοιπο Δ.Σ. (Read 129170 times)