Ο Λάζλο Μπόλονι θα είναι ο νέος τεχνικός του ΠΑΟΚ για τα επόμενα δύο χρόνια.
Έχει αποδειχθεί πολλές φορές στο παρελθόν πως ο προπονητής είναι σαν το λαχείο. Ότι βιογραφικό και αν κουβαλάει ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος αν οι ιδέες του, η φιλοσοφία του θα ταιριάξει με της ομάδας που αναλαμβάνει. Μπορείς να πάρεις τον Τόμισλαβ Ίβιτς ως πρωταθλητή Ευρώπης και να φύγει νύχτα. Μπορεί να φέρεις τον Ίβιτσα Όσιμ που είχε φτάσει στα προημιτελικά του Μουντιάλ με τη Γιουγκοσλαβία και να μην πάρεις πρωτάθλημα έχοντας εκπληκτικό υλικό και να πάρεις τα πάντα φτάνοντας μια ανάσα από την κορυφή της Ευρώπης με τον Ρότσα όπου στην προηγούμενή του δουλειά είχε απολυθεί από την Ηλιούπολη. Κανένα βιογραφικό δεν μπορεί να προεξοφλήσει την επιτυχία ή την αποτυχία ενός προπονητή. Χωρίς να γνωρίζουμε λοιπόν τι θα συμβεί στο μέλλον, ο Λάζλο Μπόλονι μιλώντας ρεαλιστικά είναι μια από τις καλύτερες επιλογές που θα μπορούσε να κάνει ο ΠΑΟΚ. Ο ΠΑΟΚ δεν πήρε έναν Βαλκάνιο προπονητή αλλά έναν άνθρωπο ευγενή, επηρεασμένο από τη Γαλλική κουλτούρα. Ο Μπόλονι θεωρείται στο Σαμπιονά φιλόσοφος του ποδοσφαίρου. Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα τον Ιανουάριο του '94 στη Νανσί όπου δούλεψε έως το 2000.
Το έργο του στην Βρετάνη
Έλειψε για ένα διάστημα 3 ετών και το καλοκαίρι του 2003 επέστρεψε για να δουλέψει στη Βρετάνη. Στην τριετία που εργάστηκε στη Ρεν δεν πήρε τίτλους αλλά αυτή ήταν μακράν η καλύτερη δουλειά που έκανε ποτέ. Εκείνη την περίοδο η έδρα της Ρεν ήταν φόβητρο και δημιούργησε μια νεανική ομάδα που έπαιζε πολύ ελκυστικό ποδόσφαιρο. Στη Βρετάνη δούλεψε με παίκτες που μέχρι και σήμερα πρωταγωνιστούν στο Σαμπιονά και όχι μόνο. Μπορεί να έτυχε αλλά σε αυτόν πιστώνεται πως ήταν ο πρώτος προπονητής που έδωσε φανέλα βασικού στον Γκουρκίφ. Τώρα ο Γκουρκίφ είναι ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στην Ευρώπη. Το καλοκαίρι του 2005 όμως ο Μπόλονι τον έπαιρνε από τη Λοριάν που τότε βρισκόταν στη δεύτερη κατηγορία και ήταν απλά ένα ταλαντούχο παιδί που έπαιζε στην ομάδα που προπονούσε ο μπαμπάς του. Πολύ γρήγορα ο Μπόλονι του έδωσε το ρόλο του ηγέτη. Ένα ρόλο που αρχικά υπολόγιζε να τον δώσει τον Μαροκινό Χάτζι που είχε αποκτηθεί το ίδιο καλοκαίρι από τη Μπάστια. Στο δεύτερο γύρο λοιπόν ο 19χρονος τότε Γκουρκίφ ανέλαβε να δημιουργήσει παιχνίδι για μια ομάδα που είχε παίκτες υπολογίσιμους όπως οι Κάλστρομ, Μπριάν, Ουτάκα, Φρέι, Μοντερούμπιο, Χάτζι. Σε εκείνη την Ρεν τερματοφύλακας ήταν ο Ίσακσον, αμυντικός χαφ ο Εμ Μπια και στο ρόστερ υπήρχαν ακόμη οι γνωστοί μας Ουάντου, Σόρλέν. Η Ρεν εκείνο το διάστημα λειτουργούσε τέλεια σε όλα τα επίπεδα και είχε τον τρόπο να προλαβαίνει τις μεγάλες ομάδες. Έκανε καλό τουρνουά ο Κάλστρομ με τη Σουηδία τον έπαιρνε, έπεφτε κατηγορία η Μπαστιά αμέσως της έπαιρνε τον καλύτερο παίκτη. Ήταν η πρώτη άλλωστε που ανακάλυψε τον Τσεχ και όταν αυτός μεταγράφηκε στην Τσέλσι είχαν κλείσει τον Ίσακσον. Εκείνη την τριετία στη Βρετάνη όλα δούλεψαν τέλεια. Η ομάδα τερμάτισε στην 9η θέση το 2003, στην 4η το 2004 και στην 7η το 2005. Δεν πήρε τίτλους αλλά όλοι ήταν ευχαριστημένοι με το ποδόσφαιρο που έπαιξε.
Το εφιαλτικό πέρασμα από το Μονακό
Το καλοκαίρι του 2006 έκανε το μεγαλύτερο λάθος της καριέρας του. Ήρθε σε κόντρα με τον τεχνικό διευθυντή της ομάδας (ο οποίος ανέλαβε χρέη προπονητή με αποτυχία) και πήγε με όνειρα για μια μεγάλη καριέρα στο Μονακό. Η κληρονομιά ήταν βαριά. Ο Μπόλονι ανέλαβε να αντικαταστήσει τον Γκουιντολίν αλλά έπρεπε να ξορκίσει το φάντασμα του πετυχημένου Ντεσάμπ που το 2004 έφτασε τη Μονακό στον τελικό της Ευρώπης. Ο πήχης ήταν ψηλά και ο ίδιος πλέον δεν είχε να διαχειριστεί εξελίξιμους παίκτες όπως στη Βρετάνη αλλά ολοκληρωμένους, φτασμένους ποδοσφαιριστές. Το ρόστερ ήταν γεμάτο πρωτοκλασάτους για την Μονακό επιθετικογενείς παίκτες. Ο ίδιος δεν κατάφερε να βρει σχήμα που να χωρέσουν αρμονικά μαζί οι Κόλλερ, Ντι Βάιο, Καλλόν, Μενέζ, Μεριέμ, Ζιλιότι. Η σαιζόν ξεκίνησε με δύο ήττες και στα αποδυτήρια υπήρχε πρόβλημα. Ο Μπόλονι αποχώρησε στα τέλη του Οκτωβρίου και όπως θα λέγαμε στην Ελλάδα δεν έκανε ούτε παρέλαση. Άφησε τη Μονακό στην προτελευταία θέση με 2 νίκες, 1 ισοπαλία και 7 ήττες. Η αποτυχία τεράστια καθώς είχε να διαχειριστεί μια ομάδα με πολύ αξιόλογο ρόστερ. Πέρα από την πληθώρα επιθετικογενών παικτών που αναφέραμε στην άμυνα έπαιζε ο Ζιβέ, το καλοκαίρι είχαν έρθει ως σημαντικές μεταγραφές ο Γιάγια Τουρέ από τον Ολυμπιακό, ο Κουφρέ από την Ρόμα, ενώ στο ρόστερ υπήρχαν αξιόλογα ονόματα όπως Μπερνάρντι, Πέρεζ, Πλεσίλ. Τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα για τον ίδιο καθώς με την αποχώρησή του η Μονακό έστρωσε. Την ομάδα ανέλαβε ο βοηθός του Μπαντλέ (που την έριξε φέτος) και μετρώντας 11 νίκες, 11 ισοπαλίες και 6 ήττες τερμάτισε στην 9η θέση.
Επιτυχημένη διετία στο Βέλγιο
Μπορεί να είναι και τυχαίο αλλά μετά το πέρασμά του από τη Μονακό καμιά ομάδα στο Σαμπιονά δεν του εμπιστεύτηκε το χτίσιμό της. Τη σαιζόν 2007-08 είχε ένα ευχάριστο διάλειμμα μαζεύοντας λεφτά στο Αμπού Ντάμπι και τον Ιούνιο του 2008 ανέλαβε τη Σταντάρ Λιέγης. Για τη δουλειά του στο Βέλγιο οι γνώμες διίστανται. Η πρώτη χρονιά ήταν επιτυχημένη. Οπαδοί και παίκτες τον λάτρεψαν αλλά κάποιοι λένε πως πήρε έτοιμη ομάδα από τον Πρεντόμ. Ο Μπόλονι όμως βρέθηκε στη Σταντάρ για ακόμα μια φορά στο στοιχείο του καθώς δούλεψε με νεαρούς εξελίξιμους ποδοσφαιριστές. Μπορεί ο προκάτοχός του να έβαλε τις βάσεις αλλά ο ίδιος ανέδειξε και πιθανότατα να τους έκανε να φανούν πολύ καλύτεροι απ' ότι πραγματικά είναι καθώς το καλύτερο ποδόσφαιρο στην καριέρα τους οι Φελάινι, Ντεφούρ, Μποκάνι, Γιοβάνοβιτς, Ονιέβου, Βίτσελ, Ντε Καμάρκο το έπαιξαν το διάστημα που δούλεψαν μαζί του. Η ομάδα κατέρρευσε τη δεύτερή του χρονιά κανένας όμως δεν σκέφτηκε να του χρεώσει την άσχημη πορεία καθώς πλήρωσε πως τη σαιζόν 2008-09 η ομάδα ξεπέρασε τις προσδοκίες της και όλοι οι πρωτοκλασάτοι παίκτες της Σταντάρ ήταν φευγάτοι καθώς είχαν μεγαλύτερες βλέψεις.
Ο υποβιβασμός με τη Λανς
Μετά από ένα δεύτερο μικρότερο πέρασμα από τα Αραβικά Εμιράτα τον Ιανουάριο επέστρεψε στο αγαπημένο του Σαμπιονά. Την τελευταία δουλειά του Μπόλονι μπορεί εύκολα κανείς να την πει αποτυχημένη. Ανέλαβε τη Λανς στο ξεκίνημα του δεύτερου γύρου χωρίς να μπορέσει να την σώσει από το μοιραίο. Η αλήθεια όμως είναι πως ανέλαβε μια αποστολή αυτοκτονίας καθώς πήρε μια ομάδα με κακοφτιαγμένο ρόστερ που δεν είχε ποιότητα για να παραμείνει στο Σαμπιονά. Ο ίδιος ξεκίνησε με ζήλο πήρε στα δύο πρώτα παιχνίδια δύο νίκες αλλά στη συνέχεια απογοητεύτηκε. Κατηγορήθηκε πάντως που ήταν αποστασιοποιημένος απόμακρος στα αποδυτήρια και ειρωνικός με τους παίκτες . Κάτι όμως που δεν ισχύει για τις προηγούμενες δουλειές καθώς στη Λιέγη και στη Βρετάνη ήταν αγαπητός τόσο στους παίκτες του όσο και στους οπαδούς.
Αυτά είναι περίπου όσα ξέρω για τον Μπόλονι. Το τι θα γίνει από εδώ και μπρος δεν μπορεί να το υπολογίσει κανένας. Το σίγουρο είναι πως ο ΠΑΟΚ φέρνοντάς τον να δουλέψει κάνει ένα μεγάλο βήμα προς τα μπρος καθώς ο άνθρωπος δεν έχει καμία σχέση με τον Μπερέτα και φυσικά με τους Δερμιτζάκη, Χάβο. Μιλάμε για έναν καταξιωμένο προπονητή που έχει δουλέψει και αναδείξει μεγάλους ποδοσφαιριστές. Το μόνο αρνητικό είναι πως φαίνεται πως έχει κάνει τον καλό του κύκλο. Αν δεν συνέβαινε αυτό βέβαια δεν θα ερχόταν στην Ελλάδα. Στην τακτική ο Μπόλονι είναι ευέλικτος. Οι ομάδες του παίζουν κυρίως με έναν στράικερ κορυφής, δεν είναι όμως κολλημένος με ένα συγκεκριμένο σύστημα. Ακόμη και με 5 παίκτες στην άμυνα παίζει αν χρειαστεί, χωρίς όμως να έχει τη φήμη του αμυντικογενή προπονητή όπως πχ ο Κορέα που είχε γραφτεί για τον ΠΑΟΚ. Ίσα ίσα που όπου του δόθηκε χρόνος για να δουλέψει δημιούργησε ομάδες που έπαιξαν ελκυστικό ποδόσφαιρο. Δουλεύει πάντως δεδομένα καλύτερα με εξελίξιμους ποδοσφαιριστές παρά με φτασμένους και έχει τον τρόπο να αναδεικνύει το ταλέντο τους.
http://www.onsports.gr/Opinion/Tsarly/item/76203-Roymanos-eygenhs