Συμφωνώ με τα όσα γράφουν τα αδέλφια παραπάνω.
Θα ήθελα να προσθέσω και τα εξής: Αρχικά όσον αφορά τους ποδοσφαιριστές, βγαίνει προχτές ο Κάμπος σε τετ α τετ και από τη στιγμή που φεύγει μόνος του από το κέντρο, νοιώθεις ήδη ότι θα το χάσει. Το ξέρεις, το ξέρεις μέσα σου γαμώ την τρέλα μου και απλώς αναμένεις μαρτυρικά τη στιγμή που θα δεις τη μπάλα αντί να καρφώνεται στα δίχτυα, όπως σε οποιαδήποτε άλλη φυσιολογική περίπτωση, να περνάει ξυστά άουτ, είτε να βρίσκει στο δοκάρι, είτε, είτε, είτε. Όπως πολύ εύστοχα το είχε θέσει και ο Capricorn στην ευκαιρία του Γκάρι στην Τσεχία: το ανησυχητικό δεν ήταν ότι έχασε το τετ α τετ σε κενή εστία, αλλά το ότι ήταν σίγουρος από τη στιγμή που τον έβλεπε να φεύγει μόνος του πως θα το χάσει. Οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές μας έχουν αποδείξει πως δεν μπορούν, είτε γιατί είναι τσαπατσούληδες στην τελική προσπάθεια, είτε επειδή δεν έχουν ψυχολογία, είτε απλά επειδή αγωνίζονται στον ΠΑΟΚ. Ο καθένας μπορεί να το αποδώσει όπου θέλει. Γεγονός είναι πως η ομάδα και προχτές δεν κατάφερε να σκοτώσει τον αντίπαλο αν και προηγήθηκε πολύ νωρίς στο σκορ. Όπως ακριβώς συνέβη και με τον Ηρακλή, με τη διαφορά ότι εκεί δεν το πλήρωσε αφήνοντας πίσω της κάποιους βαθμούς. Συνεπώς, δεν ξέρω αν και πως μπορεί να βοηθήσει ο Ίβιτς στο συγκεκριμένο τομέα. Μάλλον μοναχά έχοντας καλύτερους παίκτες από αυτούς σε κάποιες θέσεις.
Από εκεί και μετά στα του Ίβιτς, ωραίο το στήσιμο στο Καραϊσκάκι, όπως ωραίο ήταν και με τον Άγιαξ σε γενικές γραμμές. Απ' ότι φαίνεται τέτοιου είδους ματς τα έχει ο Σέρβος. Αυτά που δεν έχει όμως, απ'ότι επίσης έχει φανεί μέχρι στιγμής είναι οι Ξάνθες, οι Βέροιες και οι Καραμπαγκ. Εκείνα δηλαδή που πρέπει να μπει αυτός στην θέση του οδηγού. Και επειδή τα περισσότερα παιχνίδια μέσα στη σεζόν θα είναι τέτοια, αναμένω να δω τη συμπεριφορά της ομάδας στη συνέχεια, αρχής γενομένης από το αυριανό με τα τυριά.