Θέλει πολύ μεγάλη ψυχή να πετάξεις πάνω από τα γατάκια και να δώσεις μισό γκολ στον άλλον, ενώ είσαι φανερά κουρασμένος. Χθες ο Βλάντο έπαιξε ως ΠΑΟΚτσής. Ιδίως το σπριντ για να πάρεις το ριμπάουντ από το βρωμόσουτο του Βιερίνια που μελάνιασε το βυζί του κηπουρού, ήταν το κάτι άλλο, γιατί δεν βγήκε από φυσικά προσόντα, αλλά από περίσσευμα ψυχής.
Ο Βλάνταν και ο Αντελίνο ήταν επίσης το κάτι άλλο στο τέλος με τη ψυχή που βγάλανε στους πανηγυρισμούς. Δεν ήταν ΠΑΟΚτσηδιλίκι. Ήταν απόδειξη προσωπικότητας. Έβγαλαν το άχτι τους ως επαγγελματίες πάνω απ' όλα για όσα έχουν ζήσει με τις κόκκινες πουτάνες. Από κοντά και το αλάνι που τους κυνηγούσε να τους γαμήσει.