Ενας τελειοφοιτος της Ψυχολογιας επρεπε να κανει μια εργασια για τα δυνατα συναισθηματα. Ο επιβλεπων καθηγητης του συνεστησε να αποφυγει τους ανθρωπους των πολεων, πολλα λογια και λιγη ουσια, και να ψαξει για πηγες στην υπαιθρο. Μια και δυο, παιρνει τα βουνα και σ`ενα χωριο στην Πινδο εντοπιζει ενα γεροντακι που καθοταν μοναχο του.
- Γεια σου παππου... μπλα μπλα μπλα ... θυμασαι να μου πεις μια φορα που να σου`τυχε κατι και να χαρηκες πολύ;
Ο γερακος σκεφτεται, σκεφτεται...
- Μια φορα, πριν πολλα χρονια ενας γειτονας -Θεος σχωρεστον- εχασε ενα προβατο στο βουνο. Μαζευτηκαμε λοιπον καμμια δεκαρια νομάτοι, βγηκαμε στο βουνο, βρηκαμε το προβατο, το γαμησαμε, και το φεραμε πισω.
Σκέφτεται ο φίλος μας ότι αυτο δεν μπαινει στην εργασια, και αποφασίζει να ξαναδοκιμασει.
- Ωραια... μηπως θυμασαι καμμια άλλη φορα, που να`γινε κατι άλλο και να χαρηκες πολύ;
Ξανασκεφτεται ο γερακος....
- Μια αλλη φορα, ενας αλλος γειτονας -Θεος σχωρεστον κι αυτον- εχασε την κορη του στο βουνο. Ε, μαζευτηκαμε καμμια εικοσαρια αντρες, βγηκαμε στο βουνο, ψαξαμε, τη βρηκαμε, τη γαμησαμε και τη φεραμε πισω.
Πάλι σε λάθος κατεύθυνση ψάχνω, σκέφτεται. Ας αλλαξω θέμα.
- Ωραια, παππου... τωρα να σε ρωτησω κατι αλλο... θυμασαι να μου πεις αν σου ετυχε ποτε τιποτα που να ντραπηκες πολύ;
Ο γερακος πεφτει σε βαθεια περισσυλογη... το βλεμμα χαμηλωμενο... και τελικα, με υφος μεγαλης ενοχης:
- Μια φορα χαθηκα στο βουνο...