screw νομίζω ότι σωστός είναι ο προβληματισμός σου, αλλά στην πορεία κάπου το μπερδεύεις και χάνεται. Γνώμη μου. Γιατί στην τελική τείνεις να εξομοιώσεις (έστω έμμεσα) τον ΠΑΟΚ με τη φούλαμ και την ΚΠΡ. Τι εννοώ: Τι μπορεί να σου εμπνεύσει μια φούλαμ για να είσαι φούλαμ; Αν είναι απλώς η λογική ότι από αντίδραση στο ρεύμα εγώ θα υποστηρίζω φούλαμ, τότε θα ήμασταν λιβαδειά ή πανθρακας στην ελλάδα και όχι ΠΑΟΚ, αφού και ο ΠΑΟΚ έχει μεγάλο ρεύμα και απήχηση. Για να ταυτιστείς με μια ομάδα πρέπει κάτι να σου εμπνεύσει: Θες η μπάλα που βλέπεις στο χόρτο, θες η ιστορία και η καταπίεση που έζησε σαν ομάδα, θες ο δυναμικός λαός σου, θες οι καταβολές της ομάδας σου, θες κάτι που δε σκέφτομαι τώρα... Και προσωπικά διαφωνώ με τη λογική ότι όσες ομάδες άφησαν εποχή στο ποδόσφαιρο βαφτίζονται αυτόματα και γαύροι. Υπήρξαν σίγουρα και υπάρχουν και σήμερα αρκετοί γαύροι, αλλά γιατί όλοι στο ίδιο τσουβάλι; Και για να μη μιλήσω για την ομάδα μου, ας πάρουμε το τωρινό παράδειγμα της μπαρτσελόνα: Γιατί γαύρος η μπαρτσελόνα; Γαύρος είναι πολύ βαριά κουβέντα. Θυμάται κανείς τι έζησε η μπαρτσελόνα στο πέρασμα του χρόνου; Εγώ στα 36 μου σήμερα, μπορώ να θυμάμαι ο ίδιος πολλές χρονιές (για να μην πάμε σε εποχές φράνκο που δε ζήσαμε) που η μπαρτσελόνα ήταν ο ΠΑΟΚ της ισπανίας. Τα τελευταία χρόνια, που έφτιαξε αυτήν την ομάδα και που σαρώνει τους τίτλους, βαφτίστηκε αυτόματα γαύρος, η εύκολη λύση. Ναι, υπήρξαν παιχνίδια που σπρώχθηκε, με αποκορύφωμα το μάτς με την τσέλσι μέσα στο λονδίνο, σιγουρα και άλλα. Υπήρξαν όμως και ματς που δε σφυρίχτηκε σωστά, όπως τα τελευταία ματς με ρεάλ, που η μαδριλένοι έπρεπε να τελειώνουν το ματς με 8 παίκτες. Το θέμα είναι κατά πόσο είναι οργανωμένο το πράγμα εκούσια για να χαρακτηριστεί εγκληματικό και τόσο σάπιο όσο του γαύρου. Και από το σημείο αυτό μέχρι να χαρακτηριστεί κανείς γαύρος υπάρχει μεγάλη απόσταση, όταν μιλάμε για ενα σίχαμα που είναι συνυφασμένο από καταβολής ποδοσφαίρου με την αλητεία, που παίρνει το πρωτάθλημα επί σχεδόν δύο δεκαετίες πριν ξεκινήσει καν η σεζόν, παίρνει κάθε χρόνο τα 25 μύρια από το τσάμπιονς λιγκ, μοιράζει τα 3-4 μύρια σε παράγκες και ΕΠΟ για να τους έχει χορτάτους και δικούς της, και τα άλλα τα τσεπώνει. Το να πάρεις ένα-δυο σφυρίγματα ή και ματς χάρη στο κοράκι, συμβαίνει παντού. Άλλο όμως αυτό και άλλο ο φασισμός του γαύρου. Τουλάχιστον με τα μάτια τα δικά μου.
Εάν ποτέ αξιωθούμε να δούμε τον ΠΑΟΚ να φτιάχνει υπερομάδα τα επόμενα χρόνια και να κατακτά τους τίτλους που τόσο άδικα έχει στερηθεί κατά καιρούς, αυτόματα κι εμείς θα θεωρούμαστε γαύροι; Γιατί σίγουρα κάποια κορακοσφυρίγματα οι καλοθελητές θα τα κάνουν σημαία του αγώνα τους εναντίον μας. Εδώ σήμερα, άτιτλοι τόσα χρόνια, και πάλι ως γαύρους μας βλέπουν πολλοί. Ή μήπως θα πούμε ότι αλλάζουμε ομάδα, γιατί δήθεν "εμείς δε γίναμε ΠΑΟΚ για τους τίτλους" και ενοχλούμαστε τώρα που τους παίρνουμε (πάντα καθαρά); Αυτή η φράση, ότι "ΠΑΟΚ δε γίναμε για τους τίτλους", νομίζω ότι έχει χάσει το αληθινό της νόημα. ΠΑΟΚ δε γίναμε σίγουρα για τους τίτλους τους παραγκίσιους, που άλλοι τους χαίρονται και τους γιορτάζουν, αλλά φυσικά και θέλουμε τίτλους με βάση τις μπεσαλίδικες ΠΑΟΚτσήδικες αξίες. Δε θέλουμε παράγκες, αλλά φυσικά και θέλουμε τίτλους. Αν δε θέλαμε τίτλους, ας μην είχαμε απαιτήσεις από την ομάδα και ας μην την κράζαμε που ούτε τελικό κυπέλλου δεν μπορεί να φτάσει, και ας παίζαμε και στο λιλιάνα ρονκέτι. Στην πραγματικότητα όμως όλοι θέλουμε να χαρούμε τον ΠΑΟΚ ψηλά -χωρίς βέβαια συμμαχίες με το διάβολο και τον γκαγκάτση-.
Υ.Γ: Τελευταία βλέπω να έχει θεσπιστεί ένα είδος ασυμβίβαστου στο φόρουμ και να θεωρείται απαράδεκτο να είσαι ΠΑΟΚ και να συμπαθείς και κάτι άλλο στην ευρώπη. Στη δεκαετία του 80 και αρχές 90 θυμάμαι ότι ήταν σύνηθες ο ΠΑΟΚτσής να υποστηρίζει και τους γαύρους της αγγλίας και ό,τι γούσταρε καθένας, και μάλιστα να έρχεται στο γήπεδο με μπλουζάκι π.χ. λίβερπουλ, κονκάρδες και σιδερότυπα λίβερπουλ στο φλάι τζάκετ και δε συμμαζεύεται, χωρίς να στραβώνει κανείς. Πότε αλλάξανε τα κόζια;
Topic: Ομάδες που συμπαθώ και αντιπαθώ στο εξωτερικό και γιατί (Read 59078 times)