Καταρχήν μην κάνεις παράθεση το ακριβώς προγούμενο ποστ.
Κατα δεύτερον, οι νόμοι που αναφέρεις αφορούν συγκεκριμένες ομάδες πολιτών, ομάδες με ειδικές ανάγκες.
Ο συγκεκριμένος νόμος - που ουσιαστικά σε χαρίζει δουλειά στο δημόσιο - γίνεται με βάση την αθλητική επίδοση του καθένα, δηλαδή λέει "έφερες μετάλλιο, θα πάρεις δουλειά, ανεξάρτητα από το ποιος είσαι".
Όπως στον φοιτητή λέει είσαι φοιτητής, μπορείς να έχεις πάσο. Δεν λέει είσαι φοιτητής, κάτσε να δω τί παίρνουν οι γονείς σου και μετά να δω εάν θα έχεις δικαίωμα στο πάσο. Αυτοί οι διαχωρισμοί είναι επικύνδυνοι και ανούσιοι.
Η όλη ουσία είναι εάν υπάρχει λόγος να υπάρχει τέτοιος νόμος ή όχι. Εάν κρίνουμε πως πρέπει, τότε πρέπει να ισχύει για όλους το ίδιο.
Είμαστε όμως εκτός θέματος και το κλείνουμε εδώ, εάν θες περισσότερα με πμ.
υγ/ Η φορολογία είναι ατυχές παράδειγμα καθώς είναι ο κατεξοχήν νόμος ο οποίος διαχωρίζει τους ανθρώπους ανάλογα με το εισόδημά τους... όχι για να τους επιβραβεύσει όμως ή για να τους βοηθήσει.