TI ΣΚΑΤΑ ΕΧΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΚΑΙ ΓΙΝΕΣΤΕ ΟΛΟΙ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ ΡΕ.
Το έχω σκεφτεί πάμπολλες φορές το συγκεκριμένο. Κατέληξα στο εξής:
Από την σκατομάδα πέρασαν πάρα πολλοί. Και από τον ΠΑΟΚ και γενικά βορειοελλαδίτες όπως ο "σεμνός και ταπεινός" Ιέρο.
Υπάρχουν κάποιοι όπως ο Σκαρτάδος κι ο Γεωργιάδης, που πέρασαν και δεν ακούμπησαν στη ψυχοσύνθεσή τους, γιατί είναι άρχοντες στον χαρακτήρα και με υψηλή αυτοεκτίμηση, αλλά κι ο Γούναρης κι ο Ορφανός, που είναι δύσκολο να βρεις πολλούς που θα πίστευαν έστω το 10% που θα άκουγαν από το στόμα τους.
Είναι μήπως τυχαίο ότι οι σημαίες του γαύρου είναι ποδοσφαιριστές είτε ηλίθιοι όπως ο Αμανατίδης και ο Γεωργάτος είτε απατεώνες όπως ο Αλεξανδρής και ο Γκόγκιτς;
Είναι μήπως τυχαίο ότι κάθε πραγματικά μεγάλος ποδοσφαιριστής με προσωπικότητα που έχει παίξει στην κωλομάδα τους, τους έχει σιχαθεί ή δεν ένιωσε ποτέ του κάτι πραγματικά για την κωλομάδα τους; Ριβάλντο, Τουρέ, Ζάχοβιτς, Σαμπανάσοβιτς, Καρεμπέ και πολλοί άλλοι παλιότερα; Ή πάνω απ' όλα, ότι τους έχει σιχαθεί η ίδια η σημαία τους, ο Δεληκάρης;
Κομπλεξικοί και οσφυοκάμπτες που σφάζονται για το χρήμα και για τη δόξα, για να πάρει αξία ο άδειος ψυχικός τους κόσμος, όπως ακριβώς η κάθε πουτανίτσα που κατεβαίνει απ' το χωριό της στην Αθήνα για να γίνει διάσημη και γαμιέται με τον καθένα που της τάζει εύκολη ζωή.
Αυτό πρεσβεύει και αυτή η κωλομάδα. Χρήμα και δόξα ψεύτικη. Κλεμμένη! Σε ανθρώπους που δεν είναι άξιοι να την κατακτήσουν στα ίσα και μόνοι τους. Που κάθονται κάτω από τη σκιά του απατεώνα που τους ταΐζει.
Έτσι είναι και οι οπαδοί τους.
Αυτό προσφέρει απλόχερα ο Πειραιάς στον κάθε ψευτόμαγκα. Γι' αυτό βλέπουμε τα τέως "καλά παιδιά" όπως το Νικοπολίδη και τον Στολτίδη να είναι μέσα στο νταηλίκι. Γιατί αυτή η σκατομάδα θρέφει τη ψευτομαγκιά.
Σας γαμάω με τ' αρχίδια του διαιτητή και σας κυβερνάω με τ' αρχίδια του προέδρου.
Εγώ τη λέω ομάδα των υπαλλήλων. Ομάδα που οι οπαδοί της έχουν μάθει να τους τρέχει το αφεντικό στη δουλειά και να το βρίζουν ψιθυριστά, βρίσκουν διέξοδο στη μιζέρια τους με την ομαδούλα τους που κλέβει. Δε τους νοιάζει αυτούς. Αυτοί θέλουν διέξοδο από την τιποτένια ζωή τους. Κι ας κλέψουν, κι ας γαμήσουν με αλλουνού αρχίδια.
Ο Χ τιποτένιος παίχτης λοιπόν σαν το Στολτίδη, το Γκώνια, τον Αλεξανδρή, τον Μίχο, τον Αμανατίδη, τον άχρηστο τον Γεωργάτο που πήγε να μιμηθεί τον Ζαγοράκη στο χωριό του και φυσικά απέτυχε, σκέφτεται μέσα στην ανασφάλειά του:
Μόλις ολοκληρώσω μία καριέρα κλεψιάς και απάτης τι θα απογίνω; Ποιος θα με λατρεύει εμένα τον τίποτα;
Ψάχνονται έτσι να εξασφαλίσουν ότι θα παραμείνουν κάτω από τη σκιά του αφεντικού. Σαν τον υπαλληλάκο που έχει μόνη φιλοδοξία να μονιμοποιηθεί στη δουλειά του, από ανασφάλεια και έλλειψη αυτοπεποίθησης.
Και κάνει αυτά που αρέσουν στο θιασάρχη για να του δώσει κάποιο ρόλο κι αυτού του δυστυχισμένου.
Το πιο αστείο που βρίσκω εγώ στους γαύρους είναι που προσπαθούν να πείσουν τον εαυτό τους ότι μοιάζουν με τον ΠΑΟΚτσή σε νοοτροπία και βρίσκουν ομοιότητες οι κομπλεξικοί με μας. Δεν μπορούν να καταλάβουν οι αιώνιοι δούλοι ότι όλη τους η νοοτροπία, η ιδεολογία και η ίδια τους η ύπαρξη είναι το ακριβώς αντίθετο του ΠΑΟΚτσή.
Αυτό είναι δύσκολο να το καταλάβουν αυτοί, αλλά τόσο εύκολο να το δει ένας ΠΑΟΚτσής.
Γι' αυτό αντιστρέφω την ερώτηση του bane και καταλήγω σε αυτό που αναρωτιούνται όλοι οι αλλόθρησκοι:
Μα τι έχει τελικά αυτός ο ΠΑΟΚ και είστε τόσο τρελοί μαζί του;