Πάντοτε σε τέτοιου είδους κινήσεις, μεγάλη σημασία έχει και το γύρω από αυτές μάνατζμεντ. Π.χ., η καθαρά ποδοσφαιρική αξία του Μπέκαμ δεν έχει το κόστος που "βγαίνει" μέσα από τα συμβόλαιά του. Αλλά υπάρχει ένα μεγάλο εμπορικό πανηγυράκι γύρω από την εικόνα του. Δηλαδή όχι απλά ξεπληρώνει το απίθανο σε πρώτη εντύπωση κόστος, αλλά παράγει και διόλου ευκαταφρόνητη υπεραξία (δηλαδή καθαρό εμπορικό κέρδος). Κάτι τέτοιο είναι εφικτό σε περιπτώσεις τύπου Ντενίλσον κλπ., μόνον εάν έχει μία πλήρη διαχείρηση και εκμετάλλευση η εταιρία των "περί αυτήν" προϊόντων. Δηλαδή, όσο υπάρχει η "Δικέφαλος Α.Ε." ως διαχειρίστρια εταιρία της μπουτίκ, κινήσεις σαν κι αυτές δεν είναι εύκολο να παράγουν σοβαρή υπεραξία, όπερ σημαίνει ότι το εμπορικό ρίσκο είναι αρκετά μεγάλο. Προς το παρόν οι μοναδικοί πόροι είναι τα εισητήρια και οι χορηγίες. Αν η εικόνα του προϊόντας εκμεταλλεύεται κυρίως από άλλους, δηλαδή τους κατόχους της μουτίκ, οι οποίοι νέμονται το κύριο έσοδο σε μία τέτοια περίπτωση, δηλαδή τις (ακριβές) φανέλες, μία τέτοια κίνηση είναι ασύμφορη. Εκτός και αν γίνει "δωρεά" (που μόνο δωρεά δεν θα είναι, γιατί αυτός θα γίνει ο κύριος διαχειριστής της εικόνας του προϊόντος-παίκτη, άρα θα λάβει διαφήμιση μέσω αυτού του ονόματος-βιτρίνας, συνεπώς λογίζεται ως επένδυση) κάποιου χορηγού, οπότε δεν μας χαλάει καθόλου.