ΠΑΡΤΕ ΕΝΑΝ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΤΕΧΝΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΓΑΜΩ ΤΙΣ ΑΝΤΟΧΕΣ ΜΑΣ!!!!!!!!!!1
http://www.gazzetta.gr/podosfairo/article/359569-plironei-akriba-tipotaΗ Λίβερπουλ έδωσε ξανά κάτι παραπάνω, αυτή τη φορά για τον Στάριτζ και ο Ball Boy Γιώργος Κοντογεώργης γράφει για την βρετανοποίηση που έχει... σπαταλήσει 180 εκατ. ευρώ.
Ετσι όπως έχει γίνει το ποδόσφαιρο του σήμερα, με τις ομάδες να έχουν γίνει πολυεθνικές, πιστεύω ότι οι περισσότεροι συμπαθούμε περισσότερο τις ομάδες που έχουν σαν πολιτική να αγοράζουν κυρίως παίκτες από τη χώρα τους. Οπως είναι η Γιουβέντους, που παίρνει ό,τι καλύτερο υπάρχει στην Ιταλία, αλλά και η Μπαρτσελόνα που εκτός από τα ταλέντα της Μασία συνηθίζει να τσιμπάει τους κορυφαίους Ισπανούς. Πάνω και από τις δύο, η ιστορική Αθλέτικ Μπιλμπάο, που από το 1912 έχει στη σύνθεσή της μόνο Βάσκους και πέρυσι έφτασε στον τελικό του Europa League και του Κυπέλλου Ισπανίας.
Μπορεί να κερδίσει τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ η Λίβερπουλ; Σε απόδοση 4.20 στην playbet
Πόσο εύκολο είναι όμως στις μέρες μας να δημιουργηθεί ένα δυνατό και ανταγωνιστικό σύνολο που να βασίζεται σε γηγενείς ποδοσφαιριστές; Για την Λίβερπουλ τουλάχιστον, εξαιρετικά δύσκολο. Η κάποτε μεγάλη ομάδα της Αγγλίας, προσπαθεί τα τελευταία χρόνια να κάνει μεταγραφές των πιο hot ονομάτων από το Νησί, όμως όπως έχει αποδειχθεί, σχεδόν όλες έχουν εξελιχθεί σε φιάσκο.
Και δεν είναι μόνο οι ατομικές επιδόσεις των παικτών, που είτε επιστρέφουν στις ομάδες από τις οποίες αποκτήθηκαν με τα μισά λεφτά, είτε τους τρώει ο πάγκος, είτε δίνονται δανεικοί, που μαρτυρούν την αποτυχία. Είναι τα αποτελέσματα, που φέρνουν την Λίβερπουλ εκτός της μάχης του τίτλου στις τρεις πρώτες αγωνιστικές και σε απόσταση 20 βαθμών από την κορυφή μέχρι τα Χριστούγεννα εδώ και πολλά χρόνια.
Μετά από πολύ δαπανηρά deal τα τελευταία 4-5 χρόνια, η Λίβερπουλ συνέχισε αυτό το βιολί και φέτος βγάζοντας από τα ταμεία της 15 εκατ. ευρώ για να πάρει τον παγκίτη της Τσέλσι, Ντάνιελ Στάριτζ. Εναν παίκτη ο οποίος όσο φορούσε τη φανέλα των Μπλε δημιουργούσε μία ευκαιρία για τους συμπαίκτες του κάθε 131 αγωνιστικά λεπτά στην Premier League. Ο αριστεροπόδαρος επιθετικός σούταρε κάθε 33 λεπτά και χρειαζόταν 13 σουτ για να πετύχει ένα γκολ! Με τα μισά λεφτά από αυτά που τον πούλησε, οι Λονδρέζοι πήραν τον σκόρερ 13 γκολ στο πρώτο μισό της σεζόν, Ντεμπά Μπα, από την Νιούκασλ.
Και αυτό είναι μόλις το τέλος, αφού σε αυτά τα χρόνια η Λίβερπουλ στα δέκα πιο δυνατά βρετανικά ονόματα που έχει αποκτήσει έχει αποτύχει παταγωδώς, με αρκετούς από τους παίκτες που αφίχθησαν στο «Ανφιλντ» να έχουν γίνει κανονικά ανέκδοτο στα social media εξαιτίας των λυπηρών επιδόσεών τους. Πάμε να δούμε τι έγινε με αυτούς που ήρθαν σαν μεγάλα αστέρια αλλά ποτέ δεν μπόρεσαν να κάνουν τη διαφορά και να βγάλουν τους Reds από την μιζέρια και την συνεχή κατρακύλα των τελευταών ετών.
Το κακό ξεκίνησε από τα... τελειώματα του Ράφα Μπενίτεθ τη σεζόν 2009-10 όταν ο Ρόμπι Κιν αποκτήθηκε από την Τότεναμ αντί 24 εκατ. ευρώ και μετά από έξι μήνες παραχωρήθηκε στην Τότεναμ από την οποία ήρθε αντί του μισού ποσού. Εναν χρόνο μετά, τη σκυτάλη πήρε ο Γκλεν Τζόνσον που ήρθε αντί 20 εκατ. από την Πόρτσμουθ, κίνηση η οποία είναι μάλλον αυτή που ωφέλησε περισσότερο το κλαμπ.
Το 2010-11 άρχισαν τα άσχημα με την ελευση του Ρόι Χόντγκσον. Το καλοκαίρι δαπανήθηκαν 4 εκατ. για τον αριστερό μπακ, Πολ Κοντσέσκι, ο Αγγλος τεχνικός δεν πρόλαβε να κάνει ούτε Χριστούγεννα και τα χειρότερα ήρθαν μαζί με τον Κένι Νταλγκλίς. Στη χειμερινή μεταγραφική έγινε ίσως η μεγαλύτερη γκάφα όλων των εποχών, αφού σχεδόν όλα τα λεφτά από την πώληση του Τόρες πήγαν στον Αντι Κάρολ, που κόστισε 44 εκατ. ευρώ! Στα ψιλά πέρασε η απόκτηση του Τζόντζο Σέλβεϊ αντί 2.1 εκατ. ευρώ.
Οι μεταγραφές παρωδία συνεχίστηκαν και την επόμενη χρονιά (2011-12) με τον King Kenny να δίνει πάνω από 50 εκατ. για τους Χέντερσον, Ντάουνινγκ και Ανταμ, ενώ φέτος ο Ρότζερς έδωσε 20.5 για τον Αλεν και τώρα άλλα 15 για τον Στάριτζ. Σημειώνεται ότι μέσα σε αυτό το διάστημα είχαν υπογράψει ως ελεύθεροι Τζο Κόουλ και Κρεγκ Μπέλαμι.
Οπως έκανε παλαιότερα η Τσέλσι αλλά και πιο πρόσφατα η Σίτι, το κλαμπ του Μέρσεϊσαϊντ πληρώνει υπεραξία για την αγορά Βρετανών παικτών και στο τέλος βγαίνει πάντα χαμένο, αφού πέρα από τον Γκλεν Τζόνσον, κανένας άλλος δεν έχει κάνει τη διαφορά, ούτε έχει αποδώσει ανάλογα με τα χρήματα που δόθηκαν.
Μία ομάδα που έχει ξοδέψει
180 εκατ. ευρώ σε 5 χρόνια για να πάρει τους καλύτερους Αγγλους και Βρετανούς, δεν δικαιολογείται να έχει την πορεία της Λίβερπουλ. Τα λάθη είναι τραγικά και έχουν γίνει συνήθεια γενικώς στις μεταγραφές τα τελευταία δέκα χρόνια, όμως συγκεκριμένα, έχοντας χαλάσει τόσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα θα πρέπει στην πολύ χειρότερη να διεκδικείς το πρωτάθλημα και όχι να έχεις στόχο στην καλύτερη το Europa League...
Topic: Ομάδες που συμπαθώ και αντιπαθώ στο εξωτερικό και γιατί (Read 59168 times)