Παλιός οπαδός και έχω χορτάσει φάπα και πίκρα με την ομάδα Απόστολε.
Μου λες να βάλω τη μπάλα στην άκρη. Μα τότε δεν μένει τίποτα άλλο από μάρκετιγκ, σε όποια ομάδα και να το κάνεις. Κι εμένα με πειράζει η μόδα, κι εμένα με τρελαίνουν οι τρεντόπουστες και τα πιτσιρίκια, κι εμένα με αναγουλιάζουν οι Καρπετοπουλαίοι, οι Γκώνιες και το λιβάνισμα για ηλιθίους από την τρελοπαρέα του μέγκα. Οι αρδ πάνε πάντα με τον νικητή, αυτό είναι γνωστό. Εδώ τόσα χρόνια μας πρήζουν με αγγλικές ομάδες που έχουν να κάνουν κάτι αξιόλογο εδώ και δεκαετίες, για ωραία μπάλα δεν το συζητώ καν.
Επειδή το προϊόν πουλάει και το παίζουν όλη μέρα, τι θες να κάνουμε οι υπόλοιποι, να φύγουμε τα ήμερα να έρθουν τα άγρια; Για αυτό έχω να πάω Καμπ Νου 4 χρόνια (καλά, δεν έχω και λεφτά πια
) και να αγοράσω φανέλα άλλα τόσα, που μέχρι τότε έπαιρνα κάθε χρόνο μέχρι και την τρίτη εμφάνιση. Έχω πει πολλές φορές ότι θέλω μόλις περάσει η εποχή της ακμής, να πέσουμε σεγκούντα ντιβιζιόν να γίνει ξεκαθάρισμα και να μετρήσουμε τις δυνάμεις μας. Αλλά μέχρι τότε δεν χαρίζω τίποτα σε κανέναν. Έχω κάνει ιστορικά τα πιο τρελά δώρα, από Σλόβαν Μπρατισλάβα μέχρι Στεάουα, νομίζω ότι αρκούν. Μπάρσα σίγουρα δεν γίνεσαι για τους τίτλους, αλλά μέχρι το 2006 είχα όσα πρωταθλητριών είχε η Άστον Βίλα, η Ντόρτμουντ και το Αμβούργο, ε είναι λίγο μαλακία δε νομίζεις;
Ακόμα και η φάση unicef που συμφωνώ ότι είναι ντεμέκ politically correct και πάλι μάρκετινγκ με πλάγιο τρόπο, δείχνει ότι ακόμα και σε τέτοιες φάσεις ξέρει να δίνει το προσωπικό της στίγμα ως σύλλογος.
Όπως είναι και αλήθεια ότι οι εταιρείες έχουν άμεσα λόγο σε πολλά ζητήματα, όπως η nike που είπε να πάει ο Ροναλντίνιο στη Μπάρσα και όχι στην Γιουνάιτεντ, που ήταν και οι δύο ομάδες της.
Όσο για τη μανία για νίκη και για τίτλους, δεν καταλαβαίνω πού την έχεις δει. Ένας γνωστός ηλίθιος δημοσιογράφος που ανέφερα πιο πάνω, έγραφε μετά το κλάσικο, ότι ο Αρίγκο Σάκι ως σχολιαστής της Γκαζέτα ντελο σπορ μίλησε με Μουρίνιο πριν το ματς:
«Στη συνέχεια ο Σάκι τηλεφώνησε στον Γκουαρντιόλα. Ακουσε έναν άνθρωπο χαρούμενο, ήρεμο, πολύ σίγουρο. «Ελπίζω να γίνει ένα ωραίο ματς και να δείξετε και οι δύο ότι παίζετε πραγματικά αυτόν τον καιρό το καλύτερο ποδόσφαιρο στον πλανήτη», είπε ο Σάκι. «Μίστερ», απάντησε ο Γκουαρντιόλα, «εμείς μόνο ωραία ξέρουμε να παίζουμε! Δεν μπορώ να προβλέψω ότι θα κερδίσουμε ή πόσο θα κερδίσουμε, είμαι όμως βέβαιος ότι θα αγωνιστούμε όπως ξέρουμε, δηλαδή γρήγορα, απλά και όμορφα». Ο Ιταλός έγραψε το περιστατικό για να κάνει κατανοητή τη διαφορετική προσέγγιση του αγώνα μεταξύ των δύο. Γνωρίζοντας μάλιστα αυτή τη διαφορετική προσέγγιση του ματς, είχε προβλέψει ότι η νίκη της Μπάρτσα θα είναι πειστική και εύκολη.»
Αυτή είναι η φιλοσοφία, αν εσύ βλέπεις σε αυτό μανία για τίτλους ή αν μπορείς εσύ να μου βρεις πολλά τέτοια παραδείγματα σε άλλες ομάδες, πάω πάσο.
Αυτό ακριβώς το παιχνίδι της τής στοίχισε τον αποκλεισμό πέρσυ από την Ίντερ. Θα μπορούσε στο 0-1 στο Μιλάνο να κάτσει πίσω και να έχει πάει τελικό από το πρώτο ματς. Συνέχισε όμως να βαράει αλύπητα και πίσω έφαγε τρία.
Και αυτός είναι και ο μόνος λόγος που δεν είναι όλοι σίγουροι ότι θα τα ξανασαρώσει όλα, επειδή δεν παίζει με σκοπιμότητα. Και είναι απείρως καλύτερο να σου δημιουργεί ανασφάλεια αυτός ο λόγος, σε σχέση με παλιότερα που ήταν η ηττοπάθεια (και ίσως κόμπλεξ).
Και για τις προσωπικότητες των παικτών, εσύ από όλους τους παίκτες τον Τσάβι διάλεξες; Μιλάμε για ΤΗΝ προσωπικότητα. Η δήλωσή του πέρσυ το καλοκαίρι για τον ρονάλντο ότι παίκτες που κάνουν φωτογραφίσεις για περιοδικά lifestyle δεν έχουν καμία σχέση με τη νοοτροπία της Μπάρσα, τα λέει όλα για το ατομό του. Εκτός κι αν εννοείς καβγατζής που να πουλάει οπαδιλίκι και να μην παίζει μπάλα, τέτοιοι είναι και ο Άλβες και ο Βαλντές, αλλά εμένα λίγα μου λέει αυτό. Στη Μπάρσα σήμερα όλοι ψήνονται για φασαρία αμέσως μόλις πειράξεις κάποιο άλλο μέλος της ομάδας, το είδαμε στο 5-0 φέτος.
Ο Στόιτσκοφ ήταν τεράστιος αλήτης και παντοτινός μου αγαπημένος μέσα από δεκάδες παίκτες που έχω δει, αλλά ήταν και άλλες εποχές. Κι εκείνη η ομάδα του Κρόιφ 1988-1994 είχε πολλή λογική modern football, με τις καλύτερες μεταγραφές και τίγκα στις βεντέτες.
Η ακαδημία μπορεί μέχρι σήμερα που έβγαλε τον Μέσι να μην είχε βγάλει ούτε Κρόιφ, ούτε Μαραντόνα, ούτε Ρομάριο, ούτε Ριβάλντο, αλλά πάντοτε στηριζόταν σε πολύ μεγάλο βαθμό σε ντόπιους παίκτες η Μπάρσα, εξάλλου η ακαδημία με τη σημερινή μορφή υπάρχει σχετικά λίγα χρόνια.
Απλώς τώρα έπεσε σε μια φουρνιά πολύ καλών παικτών μαζεμένων, όπως συνέβη με τον Άγιαξ πριν 15+ χρόνια. Είναι και θέμα συγκυρίας. Αν είναι αυτό modern football ρε φίλε και δεν είναι το να δίνεις ένα 100ρικο για μεταγραφές, πάλι πάσο.
Συμπέρασμα: Αυτό που μπερδεύει πολλούς, είναι ότι η Μπάρσα γίνεται αχώνευτη απείρως περισσότερο από όλους όσους μιλάνε για εκείνη και μας ζαλίζουν από το πρωί ως το βράδυ, παρά από την ίδια την ομάδα. Για αυτό σου έγραψα πριν, αγνόησε τα υπόλοιπα και δες τις κινήσεις του ίδιου του συλλόγου. Και είναι πολύ άδικο να λοιδωρείς την ομάδα επειδή την ακολουθούν ηλίθιοι σήμερα, αν θες βρίσε τους ηλίθιους. Στον ΠΑΟΚ εδώ και 3-4 χρόνια δεν έχει μαζευτεί η Σάρα και η Μάρα; Έτσι πάνε αυτά, δυστυχώς αναγκαίο κακό.
Επίσης, κανένας Πλατινί δεν είναι κολλητός της Μπάρσα. Αλλά είναι λογικό να γουστάρει το καλύτερο προϊόν του. Πιστεύω όμως ότι πρώτο μέλημά του είναι να υπάρχει εναλλαγή στους νικητές, για αυτό δεν ήθελε να πάει πέρσυ η Μπάρσα τελικό, για αυτό ήθελε ίσως να πάει πρόπερσυ.
ΥΓ: Εδώ και λίγους μήνες, με απόφαση του ΔΣ μπήκαν περιορισμοί στις εγγραφές νέων μελών στον σύλλογο. Νέα μέλη μπορούν να γίνουν μόνο όσοι είναι κάτω των 15, όσοι έχουν συγγενή ήδη μέλος και όσοι ήταν παλιότερα τουλάχιστον 2 συνεχή χρόνια Αυτό σας λέει κάτι;
Topic: Ομάδες που συμπαθώ και αντιπαθώ στο εξωτερικό και γιατί (Read 59394 times)