Όχι και μπασκετάκι ρε μάγκες... ΜΠΑΣΚΕΤΑΡΑ! Σεβασμός, δεν έχουμε σε άλλο άθλημα 2 ευρωπαικά τρόπαια άλλωστε... Οπότε το "μπασκετάκι" κομμένο, μη γίνουμε μπίλιες...!
Αστειεύομαι εννοείται.
Γενικά νομίζω πως από τον υπέρμετρο αρχικό ενθουσιασμό μας με την ανάληψη της διοίκησης από το Δρόσο και τις κινήσεις στελέχωσης της ομάδας, καταλήξαμε σε μια... ιδιότυπη αν θέλετε μετριοπάθεια... Τα διαρκείας πηγαίνουν πολύ καλά (αν όντως είμαστε κοντά στις 2.500-3.000 κομμάτια) αλλά σε καμμία περίπτωση δεν γίνεται ντόρος ανάλογος με τον παροξυσμό του ποδοσφαίρου, τόσο από μας τους ίδιους όσο και από τα κωλο-ΜΜΕ, τα οποία για ευνόητους λόγους δεν αναφέρονται εκτενώς στο θέμα (αλήθεια βρωμοσκούληκα, εσείς πόσα διαρκείας πουλήσατε μέχρι στιγμής;;; ) Νομίζω ο κόσμος άρχισε να ξενερώνει με τους απανωτούς τραυματισμούς βασικών παιχτών μας (Ουέσον, Κυρίτσης) καθώς και με τις τελευταίες προσθήκες στο ρόστερ, οι οποίες δεν συνοδεύονταν από την αίγλη των αρχικών (λ.χ. Τομάσεβιτς, Άκινς, ο Γκρέγκορι αποτελεί εξαίρεση) γαρνιρισμένες και με λίγη γκρίνια (μεγάλος ο Ντέγιαν-θα τα φτύσει/ ποιός είναι αυτός ο Άκινς κλπ.) Αν λάβουμε υπόψιν τα όχι και τόσο καλά αποτελέσματα των φιλικών αγώνων προετοιμασίας της ομάδας, σε συνάρτηση μα τη χαμηλή δυναμικότητα των αντιπάλων μας, η αρνητική διάθεση του ΠΑΟΚτσή δικαιολογείται (θα πει κάποιος) απόλυτα.
Στο ποδόσφαιρο κυριαρχεί τελευταία το μότο που πρωτο-εισήγαγε ο Ζαγοράκης και που αφορούσε στις προσδοκίες του κόσμου από την ομάδα αλλά και στην ψυχολογία των ίδιων των παιχτών και στο τι είδους νοοτροπία θα πρέπει να υιοθετήσουν. Στην περίπτωση του μπάσκετ πάλι, αυτό δεν υπάρχει΄ με τα πρώτα άσχημα αποτελέσματα στα φιλικά άρχισε πάλι η εκδήλωση δυσαρέσκειας, μια πρώτη αίσθηση πρόωρης απογοήτευσης και καχυποψίας για το τι μέλλει γενέσθαι στην ένδοξη ομάδα μπάσκετ του ΠΑΟΚ μας. Προσωπικά, η όλη παραπάνω κατάσταση είναι αδιανόητη.
1. Ας μην ξεχνάμε σε τι κατάσταση βρισκόταν το τμήμα προτού έρθει και αναλάβει τη διοίκηση της καε αυτός ο... παράφρων Δρόσος, αλλά και που θα βρισκόταν τώρα, στην παρούσα χρονική φάση εάν στράβωνε η δουλειά μαζί του.
2. Ας μην ξεχνάμε πως, όπως ακριβώς και στο ποδόσφαιρο, πρωταρχικός και σημαντικότερος στόχος φέτος για την ομάδα μπάσκετ είναι η αποπληρωμή των παλιών χρεών και η οικονομική εξυγείανση της εταιρίας, διαμέσου και της κάλυψης μετοχικού κεφαλαίου όπου και εμείς ως φίλαθλοι καλούμαστε να συμμετέχουμε, βοηθώντας την ομάδα να αφήσει μια και καλή πίσω της τα πέτρινα χρόνια...
3. Ας μην ξεχνάμε πως τη συγκεκριμένη στιγμή που ξεκίνησε να στελεχώνεται σε έμψυχο δυναμικό η ομάδα, ο προπονητής και οι ιθύνοντες είχαν ελάχιστο χρόνο στη διάθεσή τους για να δημιουργήσουν μια ομάδα που θα μπορεί να ανταγωνιστική, και που θα μπορεί να "κοιτάξει στα μάτια" κάθε αντίπαλο, ανεξαρτήτου δυναμικής. Δεδομένου ότι ως αγωνιστικός στόχος του ΠΑΟΚ τέθηκε η συμμετοχή στην Ευρωλίγκα της ερχόμενης περιόδου, η ομάδα που θα δημιουργούταν θα έπρεπε να δύναται να αναμετρηθεί με αξιώσεις με ομάδες όπως ο πανιώνιος, ο πενελλήνιος και ο ρούλης, οι οποίες είχαν προ πολλού συμπληρώσει το ρόστερ τους και είχαν ξεκινήσει προετοιμασία, τη στιγμή που στον ΠΑΟΚ δεν υπήρχε απολύτως τίποτα...
4. Συνέχεια από το προηγούμενο, ας μην ξεχνέμε πως εκείνη ακριβώς τη στιγμή που μπορούσε πλέον η ομάδα να ξεκινήσει προετοιμασία, ελάχιστοι αξιόλογοι και ποιοτικοί καλαθοσφαιριστές ήταν ακόμη ελεύθεροι, με αποτέλεσμα οι επιλογές του προπονητή να είναι εξαιρετικά περιορισμένες, με το ρίσκο για μια αποτυχημένη κίνηση (λ.χ. Αλεξάντερ) να είναι υψηλό, γεγονός που κωλυσιεργεί την ολοκλήρωση του ρόστερ της ομάδας και τη διεξαγωγή της προετοιμασίας με όλους τους παίχτες ακόμη περισσότερο.
Προσωπικά, πιστεύω πως όλοι μας οφείκλουμε να είμαστε αρωγοί στη σπουδαία αυτή προσπάθεια για την αναγέννηση του ΠΑΟΚ μας, όχι μόνο με την αγορά εισιτηρίων διαρκείας και τη συνεχή στήριξη στην ομάδα στο γήπεδο (αυτό άλλωστε εξυπακούεται) αλλά και με την αγορά μετοχών και τη μεγαλύτερη δυνατή συνδρομή μας στην κάλυψη της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου. Αυτός είναι ο πρωτεύων στόχος για φέτος. Οι επιτυχίες στο αγωνιστικό κομμάτι θα έρθουν, είναι απλά θέμα χρόνου, εξάλλου αυτό είναι το πεπρωμένο της ομάδας μας, απλά ας κρατάμε χαμηλό καλάθι για τη φετινή χρονιά. Δεν χαθηκε και ο κόσμος αν δεν βγούμε Ευρωλίγκα του χρόνου ή αν μας περάσουν στην κανονική διάρκεια ο ρούλης ή ο νιόνιος. Το σημαντικότερο είναι να επιστρέψει η ψυχολογία του νικητή στην ιστορικότερη και ενδοξότερη ομάδα του ΠΑΟΚ, να μετατραπεί το παλατάκι στην πιο καυτή έδρα της Α1, να ξαναβρεί η ομάδα την από καιρού χαμένη της αξιοπρέπεια και να ξαναγίνει φόβητρο για τους αντιπάλους της, να καλυφθούν όλα τα χρέη ώστε να μπορέσει να εξυγειανθεί η εταιρία και να φύγουν από πάνω της τα φαντάσματα του πρόσφατου παρελθόντος, να καλυφθεί το ποσό της ΑΜΚ, να ξαναγίνουμε επιτέλους από παοκ...
ΠΑΟΚ Ανήκω σε εκείνη την τυχερή γενιά ΠΑΟΚτσήδων που, αν και σε μικρή ηλικία, γαλουχήθηκε στην ιδέα και το μεγαλείο του ΠΑΟΚ μέσα από το κατάμεστο και τρομακτικό Παλέ και μέσα από τα κατορθώματα της μεγάλης εκείνης ομάδας του 90' που έκανε όλη την Ευρώπη να παραμιλάει... Σα χθες θυμάμαι το κλάμα που έριξα μετά το χαμένο τελικό στη Βιττόρια ή τη χαρά για την κατάκτηση του πρωταθλήματος το 92'... Μπορεί καλά-καλά να μην ήξερα τι είχα μες στο βρακί μου τότε, αλλά τέτοια ήταν η δύναμη των εικόνων και του συναισθήματος που μου μεταδίδονταν από την υπόλοιπη οικογένεια, ώστε να συμμετέχω και γω με τον τρόπο μου (χωρίς να το γνώριζα ακόμη) σε μια από τις σπουδαιότερες στιγμές της 82χρονης πορείας αυτού του μεγάλου σωματείου... Εμπρός να ξαναζήσουμε όλοι μας τέτοιες στιγμές!
Χαμηλά την μπάλα... και στο μπάσκετ λοιπόν! Χαμηλά και τη "σπυριάρα" όπως φιλάρεσκα αποκαλούν οι αιωνίως άσχετοι με το άθλημα χαμουτζήδες αλλόθρησκοι (κρίμα τα τόσα πρωταθλήματα και ευρωπαικά, τρομάρα σας...) και πάνω απ'όλα υπομονή, αφοσίωση και πάνω απ'όλα πίστη στην εκπλητική αυτή ευκαιρία που μας δίδεται να φτάσουμε και πάλι τον ΠΑΟΚ μας ψηλά, εκεί που πραγματικά ανήκει, στην κορυφή και μόνον. Ες αύριον τα σπουδαία...
Topic: Μπάσκετ περίοδος 2008/2009 (γενικά,παίκτες, προπονητές, πρόγραμμα, προετοιμασία) (Read 35496 times)