Ενοείται πως οποιος θριλερακιας θέλει να σέβεται τον εαυτό του, έχει δει φιλμογραφία hitchcock.. Μην τις βάλω τώρα όλες 1-1 τις ταινιες του και κάνω τις λίστες πουτάνα. Απλά δείτε όσες περισσότερες βρείτε. Hitchcock όσο και να ψάξεις στο τωρινό "κινηματαγραφο", ΔΕΝ θα βρεις.
Πολύ σοφή κουβέντα king...

Ειδικά στον ευρωπαικό κινηματογράφο, οι σύγχρονοι κινηματογραφιστές(με ορισμένες εξαιρέσεις βέβαια, μην τα ισοπεδώνουμε όλα) δεν φτάνουν τους παλιούς δημιουργούς ούτε στο τόσο... Άλλες εποχές τότε βέβαια, διαφορετικές συνθήκες σε σχέση με σήμερα, αλλά οι αλήθειες να λέγονται. Τεσπά...
Χθες είδα το "Hunger" και ειλικρινά ενθουσιάστηκα... Θα παίζεται σίγουρα μέχρι και την άλλη Τετάρτη (Θεσσαλονίκη) οπότε σπεύσατε να το δείτε! Συνοπτικά η υπόθεση:
1981 και στη Β. Ιρλανδία οι συγκρούσεις μεταξύ του IRA (Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού) και του βρετανικού στρατού και των διαμαρτυρόμενων παραστρατιωτικών μαίνονται για πάνω από 10 χρόνια... Στις βρετανικές φυλακές, οι δημοκρατικοί συλληφθέντες διεκδικούν τα αναφαίρετα δικαιώματά τους, ζητώντας να μην αντιμετωπίζονται ως εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου αλλά να αναγνωρίζονται από τις βρετανικές αρχές ως πολιτικοί κρατούμενοι, διεκδικώντας ουσιαστικά την παραδοχή του αγώνα τους και των επιδιώξεών τους από τη νεο-φιλελεύθερη θατσερική κρατική μηχανή... Ηγέτης των δημοκρατικών φυλακισμένων είναι ένας νεαρός καθολικός μαχητής του IRA, ο Μπόμπι Σαντς. Έπειτα από αγώνα τεσσάρων ετών για την αναγνώριση του πολιτικού χαρακτήρα των "εγκλημάτων" τους και των δικαιωμάτων τους ως πολιτικοί κρατούμενοι, οι δημοκρατικοί φυλακισμένοι, με πρωτεργάτη το Σαντς,αποφασίζουν να καταφύγουν στην έσχατη μέθοδο αγώνα: την απεργία πείνας. Η ταινία ουσιαστικά αποτελεί το χρονικό αυτής τους της αυτοθυσίας.
Εκπληκτικές ερμηνείες από τους περισσότερους ηθοποιούς, έμφαση στα πάθη και το δράμα των κρατούμενων με διαρκή κλιμάκωση μέχρι την ύστατη στιγμή, καταπληκτική σκηνοθεσία από το νεαρό πρωτοεμφανιζόμενο Στιβ ΜακΚουίν (καμμιά σχέαη με τον ηθοποιό

) και αφήγηση που σε καθηλώνει, δίχως υπερβολές και μελοδραματισμούς και χωρίς να σε αποσπά από το περιεχόμενο και το σαφές πολιτικό σχόλιο. Ένα έξοχο δείγμα μοντέρνου ευρωπαικού σινεμά. Απλά εξαιρετικό.