Είδα χθες το Vicky, Christina, Barcelona... Απογοήτευση, περίμενα πολλά περισσότερα από έναν από τους μεγαλύτερους δημιουργούς στη σύγχρονη ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου...
Άνευρη και άρρυθμη η ταινία, με την πόλη της Βαρκελώνης να εμφανίζεται ουσιαστικά μέσα από τα τουριστικά αξιοθέατα της, χωρίς κανένα ουσιαστικό λόγο που να δικαιολογεί τη και καλά βαρύνουσα σημασία της πόλης στην εξέλιξη της πλοκής... Με τον τρόπο που είναι κινηματογραφημένη η πόλη, και στην Κάτω Τούμπα να τη γύριζε την ταινία ο Γούντι το ίδιο αποτέλεσμα θα είχε!
Οι ηθοποιοί έδειχναν να βαριούνται τη ζωή τους και το σενάριο ήταν απλά αδύναμο. Το ερωτικό... τετράγωνο των βασικών χαρακτήρων λειτουργεί τελείως προσχηματικά, με την όποια διάθεση σάτιρας του Άλλεν για την απερισκεψία και την ανευθυνότητα που χαρακτηρίζουν τις διαπροσωπικές σχέσεις στην εποχή μας να χάνεται κάπου ανάμεσα στα (παραταύτα υπέροχα) πόδια της Πενέλοπε Κρουζ και το βαριεστημένο ύφος του Χαβιέ Μπαρδέμ. Όσο για τη Σκάρλετ Γιόχανσον... Τι να πει κανείς, η κοπέλα μπορεί να είναι όμορφη αλλά είναι και τραγικά ατάλαντη...
Στα θετικά της ταινίας η ωραία ερμηνεία της Κρουζ, χωρίς ωστόσο να κάνει και τίποτα το εξαιρετικό. Δυστυχώς διαπιστώνω πως η Ευρώπη δεν του πάει του Άλλεν, πιστεύω πως έχει πάρει σβάρνα όλες τις πόλεις της Γηραιάς Ηπείρου (Λονδίνο, Βαρκελώνη και έπεται το Παρίσι) και γυρίζει ταινίες εκεί για να περάσει την ώρα του. Ας μην ξεχνάμε πως έχει πλέον πατήσει και τα 74...
Σεβασμός απεριόριστος στον τρισμέγιστο Γούντι Άλλεν, αλλά δεν το 'χει πια ο μεγάλος...