Δεν είδα, ούτε καν άκουσα το ματς. Μπαίνοντας στο διαδίκτυο και κοιτώντας το σκορ, χαμογέλασα, όχι επειδή χάσαμε, αλλά επειδή βάλαμε 3 γκολ. Το χαμόγελο μου έφυγε από το στόμα όταν είδα την εξέλιξη του σκορ. Αλλά μου ξαναήρθε όταν είδα ότι ο μικρός έβαλε δύο γκολ. Τον είχα δει με Ζανκτ Πάουλι και με είχε αρέσει πάρα πολύ. Αλλά τα κιλά του θέλει να τα βάλει. Να κάνει φέτος ειδική προετοιμασία στυλ Τόνι Κούκοτς όταν πήγε στους Μπουλς. Να γουστάρουμε από δω και πέρα κι άλλα τέτοια γκολ. Τι γκολ, γκολάρες. Παικτούρα μου εσύ. Να δείτε που του χρόνου και αυτός και ο Μπαλάφας θα βγάζουνε μάτια. Αν γίνει κάτι τέτοιο, παρατάω το Πανεπιστήμιο και γίνομαι σκάουτερ!
ΥΓ: Μικρέ, σ' ευχαριστώ που έκανες το χειλάκι μου να σκάσει λίγο φέτος. Είσαι ο μοναδικός παίκτης που το κατάφερε αυτό. Αλλά να τρως όλο το φαγητό σου, έτσι;