Κάποια αγαθά κατά την γνώμη μου θα πρέπει να δίδονται στους πολίτες με μέριμνα του κράτους χωρίς να μπαίνουν στον ανταγωνισμό της ελεύθερης αγοράς. Δηλαδή για μένα δεν είναι σημαντικό η ερτ να είναι κερδοφόρα, ούτε η δεη, ούτε ο οτέ, ούτε η ευδαπ, ούτε η δέπα, αλλά να δινουν τα δημόσια αγαθά τους με όσο το δυνατόν λιγότερο κόστος στον λαό. Βέβαια αυτό το πολιτικό σύστημα όλες αυτές τις δημόσιες εταιρίες τις πήραν από την ιδιοκτησία του λαού (από το να παράγουν δηλαδή τα αγαθά τους με το δυνατόν λιγότερο κόστος για τον λαό) και τις μετέτρεψαν σε εταιρίες αυστηρά κομματικών συμφερόντων. Βόλεψαν τους κομματικούς στρατούς τους αδιαφορώντας για την βιωσιμότητα αυτών των εταιριών, αδιαφορώντας δηλαδή για τον χαρακτήρα τους και τον συμφέρον του λαού. Το πιο αισχρό δε είναι, ότι φτάνοντας αυτές τις δημόσιες εταιρίες σε αυτό το χάλι θέλουν να τις πετάξουν βορά σε ιδιώτες χάριν της ανταγωνιστικότητας, που σημαίνει στο βωμό του κέρδους ο ιδιώτης θα πουλήσει στον λαό ακριβότερο ρεύμα, ακριβότερο νερό, ακριβότερο αέριο κτλ, με την σύμφωνη γνώμη κι όλας μεγάλης μερίδας του λαού που δεν θέλει να <<πληρώνει>> τις υπερτροφικές και αντιπαραγωγικές δημόσιες επιχειρήσεις. Το επιχείρημά δε ότι αυτό γίνεται και στην υπόλοιπη ευρώπη μόνο ως αστείο μπορεί να το εκλάβει κανείς διότι ναι η ολλανδία, η γερμανία, η γαλλία είναι ευρώπη η ελλάδα όμως είναι περισσότερο αφρική και λιγότερο ευρώπη. Για μένα η ερτ είναι η αρχή, ο εύκολος στόχος, δεν είναι άγνωστο στους πολιτικούς οτι οι δημοσιογράφοι είναι αντιπαθείς στην πλειοψηφία του κόσμου και ορθά είναι. Οι έξυπνοι σου λένε ποιος θα στεναχωρηθεί για το παντεσπάνι του εργαζόμενου στην ερτ στην ελλάδα του 30% ανεργίας και ποιος θα αντιδράσει, καλά τους κάνουν θα πουν οι περισσότεροι, ουσιαστικά οι ίδιοι οι πολιτικοί έλαβαν όλο το όφελος από την ερτ και όλο το κόστος θα το πληρώσει ο εργαζόμενος, με την σύμφωνη γνώμη της μεγάλης πλειοψηφίας του κόσμου.