κοιτα να δεις....εχουμε τους περισοτερους ποντους σε αντιστοιχα ματς....τις περισοτερες ευκαιριες....τους λιγοτερους τραυματισμους.....τα λιγοτερα κρουσματα απειθαρχιας....τις περισοτερες ολοκληρωμενες πασες....αητητοι στους ομιλους στην ευρωπη....τις περισοτερες ανατροπες ακομη και στα τελευταια λεπτα....τα πιο παραγωγικα στημενα που ειχαμε ποτε....
Έτσι! Αλλά αυτά δεν είναι σημαντικά ίσως ή ενδεικτικά της δουλειάς ενός προπονητή.
Αυτή η χρονιά είναι της υπομονής. Αναγκαστικά. Θα ήταν παράλογο να ήταν αλλιώς. Φέτος θα πονέσουν λίγο τα μάτια και τα μυαλά. ΑΝ έρθει κάτι, κανα κυπελλάκι ή καμιά πρόκριση στην Ευρώπη θα είναι too much για όσα πραγματικά αξίζουμε.
Και αφού τα μάτια μας δεν γίνεται να σταματήσουν να πονάνε, αφού όλοι βλέπουμε την... πανδαισία, κρίμα δεν είναι να πονάνε τα μυαλά χωρίς λόγο; Ενώ αν κατανοήσει κανείς το παράλογο του να υπάρχουν σοβαρές απαιτήσεις με αυτό το υλικό και τόσο σύντομα, χαλαρώνει.
Φυσικά όλοι λέτε τώρα "ποια ελπίδα ρε μαλάκα, του χρόνου που θα ξαναδούμε τα ίδια και χειρότερα τι θες να κάνουμε, να γυρίσουμε το χρόνο πίσω;". Όχι ρε μάγκες, δεν θα το δούμε. Αλλά κι αν μια στις τόσες βγείτε σωστοί δεν έχει σημασία. Ήρθε ένας κανονικός προπονητής να σε κάνει ομάδα. Θα του δώσεις χρόνο θες δεν θες. Αν ήταν κανένας ανύπαρκτος να τον μπουλάρεις στο δίμηνο. Αλλά στον (πραγματικό) προπονητή επενδύεις. Κι ας χάσεις στο τέλος. Να έχεις παίξει σωστά μετράει. Δηλαδή να κάνεις υπομονή στα παλούκια στην αρχή.
Κι αυτός έχει δείξει ότι σωστά επένδυσε ο καβουροτσέπης πάνω του για όλους τους λόγους που γράφει κι ο zouvalos και άλλα πολλά.