Από την παρουσίαση του προπονητή μου έμειναν κάποια πράγματα, πολύ θετικά και σε ότι αφορά τον ίδιο τον Στίβενς, αλλά και στο πώς τον παρουσίασε ο Σαββίδης. Μια υπέροχη αρχή.
Εξηγούμαι: Αυτή η προπονητάρα έχει καταρχήν τη φάτσα και τον χαρακτήρα του προπονητή του ΠΑΟΚ, αλλά και το κατάλληλο (μεγάλο) μυαλό. Για τη φάτσα ξέρω ότι δεν είναι καν επιχείρημα, αλλά κάτι... δικό μου. Τα υπόλοιπα όμως έχουν μπόλικη χειροπιαστή πια επιχειρηματολογία. Εξυπνάδα και πονηριά μαζί, βορειοευρωπαίος μποέμ που θα γουστάρει ζωή στην Ελλάδα, τρέλα απίστευτη στο βλέμμα και απαντήσεις σε κάθε τι που τον αφορά με έξυπνο τρόπο και αφοπλιστικό. ΠΑΟΚ πετσί, όπως οι Ολλανδοί θα ήταν ΠΑΟΚ αν ξέρανε τι είναι ΠΑΟΚ.
Επίσης σημαντικό και ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο όλης της συνέντευξης: ο ΠΑΟΚ παρουσίασε έναν τεράστιο προπονητή για το ελληνικό ποδόσφαιρο και σε αντίθεση με ότι γίνεται σε κάθε ανάλογη περίπτωση σε αυτή τη χώρα με τους υποκριτικά οσφυοκάμπτες, αλλά κατά βάθος κακεντρεχείς και ζηλόφθονες ανθρωπάκους, την ίδια ώρα που τα σάλια των δημοσιογράφων έγλυφαν τον Στίβενς και του δίνανε άλλοθι για διαιτησίες και παπαριές, την ίδια ώρα που οι χαμουτζήδες δημοσιογράφοι κοκκίνιζαν στα μάγουλα θεωρώντας ύβρη να θέτει ο ΠΑΟΚ στόχο το πρωτάθλημα, ο Σαββίδης έλεγε στον προπονηταρά "είσαι υπάλληλος, σου αφήνω εν λευκώ την ομάδα, οι στόχοι σου είναι πρωτάθλημα-κύπελλο-όμιλοι, αν δεν τους καταφέρεις θα πάρεις το μπούλο". Γιατί έτσι πρέπει να είναι η σχέση.
Απαντώντας στην πρόκληση η γάτα ο προπονηταράς, με ελάχιστα λόγια αποποιείται κάθε άλλοθι που του στρώνουν στο τραπέζι οι δημοσιογράφοι και επικυρώνει τους στόχους του. Δεν θέλει αλλαγή ρόστερ, δεν θέλει ακριβές μεταγραφές, δεν μίλησε για διαιτητές κτλ. Πλέον όλα μπήκαν σε μια σειρά. Η σειρά που από τότε που ιδρυθήκαμε ήταν η εξής και δεν κατάφερε κανένα αρχίδι να την αλλάξει ποτέ, όσο κι αν προσπάθησαν σκληρά:
1. εδώ είναι ΠΑΟΚ
2. ταβάνι στα όνειρα του ΠΑΟΚ δεν υπάρχει
3. στον ΠΑΟΚ δεν φοβόμαστε ποτέ και κανέναν
4. δουλειά, αγώνας και τρέλα με κορδέλα και όπου βγάλει
Έτσι μπήκε ένα τέλος στην τρισκατάρατη εποχή των λούζερ, των χαμηλά τη μπάλα, των γραφικών πραγματιστών που μόνο πραγματιστές δεν ήταν, αλλά τους ένοιαζε να μην υπάρχουν απαιτήσεις. Και όλο το συνάφι του ελληνικού ποδοσφαίρου να έχει μόνο σκοπό να εμπεδώσεις ως ΠΑΟΚτσής ότι είσαι κατώτερος. Όχι να στο λένε, αλλά να το εμπεδώσεις και μέσα σου, όπως δημιούργησαν μία γενιά γελοίων οπαδίσκων, κατ' εικόνα και καθομοίωση.
Και για όποιον δεν το έπιασε. Δεν έχει σημασία αν Σαββίδης και Στίβενς είπαν το παραμυθάκι για να χαϊδέψουν αυτιά οπαδών. Ούτε αν δεν πιάσουν τους στόχους. Η μόνη σημασία που υπάρχει είναι ότι οι στόχοι που τέθηκαν, είναι το μέτρο με το οποίο θα κριθούν. Και είναι στόχοι ΠΑΟΚ.
Topic: Hubertus “Huub” Jozef Margaretha Stevens (Read 59460 times)